DENEMEKTEN ASLA VAZGEÇMEYİN…ASLA PES ETMEYİN…
ER YADA GEÇ ÇÖZÜM YOLUNU BULACAKSINIZ..
Sitemizin güncel içeriğine bundan sonra “hayat renkleri” isimli sitemizden ulaşabilirsiniz. İlginize çok teşekkür ederiz.
Kasım 25, 2006
Kasım 25, 2006
DENEMEKTEN ASLA VAZGEÇMEYİN…ASLA PES ETMEYİN…
ER YADA GEÇ ÇÖZÜM YOLUNU BULACAKSINIZ..
Sitemizin güncel içeriğine bundan sonra “hayat renkleri” isimli sitemizden ulaşabilirsiniz. İlginize çok teşekkür ederiz.
Kasım 27, 2006 at 8:12 am
intihar çözüm değil bekli ama yaşam başlı başına bir sorun???
Kasım 29, 2006 at 2:29 pm
intihar edebilecek kadar cesaretin varsa o cesareti problemlerini halletmek için kullan. emin ol ki daha kolay olacaktır.burdaki problemlerden intiharla kurtulacağını sanıyorlarda diyer tarafta o şanslarıda olmayacak.bundan önce intihar neye çözüm olmuşki bundan sonra olsun
Kasım 30, 2006 at 5:18 pm
yaşamı seçmek en büyük intihardır zaten…yiyosa yaşamı seçin…yemiosa da gidin dünyadan…korkakları istemiyorus…
Ocak 24, 2007 at 7:54 am
2. videodan hiç bişiy anlamadım
Ocak 24, 2007 at 7:54 am
anlayan varsa anlatabilir mi
Ocak 31, 2007 at 1:11 am
Nasıl doğacağımı seçemedim ama nasıl öleceğimi seçebilirim..
Şubat 24, 2007 at 4:06 am
Birinci esimle 15 sene breaberdim 4 cocuk var aldatti.
ikinci esimi kacirdim 5 bucuk sene icinde beni tam 3 kez terk etti.
benim berlinde evim barkim herseyim varken ailesinin yasadigi yere götürdü oraya yerlestik ve herzaman oldugu gibi anasinin lafiyla beni tekrar terk etti.
26.11.2006 gecesi ayrildi ben berline döndüm o gün bugündür berlin sokaklarinda icip icip dolasiyorum ne evim var ne barkim kimsenin bes kurus haram parasini yemezken en büyük namuzsuz ol oldum para icin pavyonlarda korumalik yapiyorum milleti dolandiriyorumhirsizlik yapiyorum.
birde 21.03.2007 günü saat 10:30da bosanma mahkemesi var ayrildigi günden beri yemiyor icmiyor alkolle ayakta duruyorum herseyi bos verdim hic bir ise bakmiyorum kimseyle istesemde ilgilenemiyorum cocuklarimi polis aldi yetistirme yurduna koydu param varken dpkkanim varken etrafimda dönen caklallar yolunu degistirmeye basladi polis heryerde beni ariyor bir kaldigim yerde ikinciye kalamiyorum basiliyor
simdi söyleyin bakalim yasamak o kadar cokmu güzel?????? cektigim aciyi tahmin edebiliyormusunuz????????? siz bilirmisiniz delice sevmenin ne oldugunu elimde bir resim digerinde alkol müzik dinleyerek aglayarak sizana kadar dolasmak ne biliyormusunuz???
hayatim ona bagliydi herseyim oydu beni kac kez terketti her defasinda büyük yaralar acti
ama artik son kimse bana vuramayacak kimse bana aci cektiremeyecek kimse beni yenemeyecek-
Şubat 27, 2007 at 10:20 am
Denemekten çok yoruldum, dün kimse üzülmesin diye notta yazdım bu benim hakkım, yaşamak zorunda değilim…
Şubat 27, 2007 at 11:58 am
doğmayı biz seçmektedik ama ölmeyi biz seçebilmeliyiz diye düşünmüşümdür hep…ama bu bahar havasında bu kadar çok sevenim varken..bu kadar çok içimi kıpır kıpır yapan sebep varken…ben ölemem…ben bunu bile yapamam…belki yaşamla ölüm arasında olcam hayatım boyunca ama en azından yaşadığımı sancak diğerleri…olsun…ölemem işte ben:)
Şubat 27, 2007 at 11:54 pm
Hayatımın benim için hiç önemi yok.3 çocuğum var tüm olumsuzluklara rağmen beni hayata bağlayan.Bu gece intihar ederek ölmeyi düşündüm. Fakat çocuklarım ne olacak? İntihar çözüm değil ama hayat problem.15 yıllık evliyim ama dayaktan küfürden hergün oraya buraya rezil olmaktan, ağlamaktan şiş gözlerle işe gitmekten,birilerinin beni ağlarken görmesinden bıktım.15 yıl ve 15 dakika bile mutlu olamayan ben.Bu saatten sonra daha iyi bir hayat beklentisi yok artık bende.Evet bir işim eşim çocuklarım iyi bir evim arabam herşeyim var ama bunların kıymeti hiç yok her dakika ağlarken.En önemlisi çok yalnızım.Konuşacağım omuzunda ağlayacağım beni seven bir arkadaşım olsun çok isterdim.Hem canım yanıyor hem ruhum. Çıkmazdayım.Ayrıca kimsenin bana yardım edeceğinide sanmıyorum . İşin kötüsü tek başıma bu durumun üstesinden geleceğimide sanmıyorum.
Mart 1, 2007 at 10:14 pm
Arkadaslar beni bu durumdan kim kurtarabilir, ya kendi kendime kurtulcam yada biletimi bir an önce kesecegim, bana yardim edebilecek insanlar ariyorum msn adresimi buraya yaziyorum, 1 haftadadir aglamaktan bi hal oldum, öbür tarafa gidip gidip geliyorum, cok kötü durumdayim. extremekor@hotmail.de
Mart 3, 2007 at 10:52 pm
Ölmeyi bende düşünürüm hemde hergün diyebilirim. Ama kendi sıkıntılarımdan veya yaşadıklarımdan değil, başka insanların çektiği sıkıntılar, aç ve açıkta kaldıkları durumlar, insanım diyen ancak insanlıkla alakası olmayanların yaptıkları kötülük ve zulum, yaşamak için çok çaba gösteren ve çile çeken yiyecek bir ekmeğe muhtaç insanların yaşadıklarını görmek ve bilmekten dolayı bu olanları görmemek ve üzülmemek için düşünürüm. Fakat Allah’a inanan ve inançlı bir kişi olarak benden daha kötü durumda olan insanların var olduğunu bildiğim ve onları daima düşündüğüm için her halime şükrederek, onların derdine az da olsa derman olabilirmiyim diyerek, kalbimde var olan Allah’ın sevgisi ve korkusunu hissederek bu düşüncemi yeniyorum. İntihar bir kurtuluş değildir. İntihar eden kişiye yani ölene hiç birşey olmaz, siz öldükten sonra sizin arkanızda bırakacağınız sevdiklerinize olacaktır herşey. Allahın verdiği canı Allah alır, Emanetini iyi koruyalım. İnancınızı ve yaşama sevincinizi kaybetmeyin.Hiç birşeyi seçemeyiz Allah’ın dediği olur. Ölümü seçsen bile bu sen istediğin için değil yine Allah böyle emrettiği içindir. Önce Allah’tan sonra yaşamdan umudunuzu sakın kesmeyin ve sorunlarınızı paylaşacak çok iyi bir arkadaş bulun, çaba gösterin ve hayata olumlu yönünden bakın. Dua edin ve Allah’a sığının. Allah Cümlemizi Korusun. İnsanlar hiç yere Ölmesin, zaten zamanı gelince öleceğiz lütfen acele etmeyin.
Mart 7, 2007 at 10:55 am
hilal sen madem calısıyosun tek sorunda kocansa bosa bitsin, elin oglu icin kahrolduguna degmez, cocuklarına gelince onlarınki hayatsa seninkide hayat hepimiz yasamaya geldik calısıyosan bakabilirsin onlarada
Mart 8, 2007 at 2:24 pm
aslında ne söylemem gerektiğini bilmiyorum!bu aptallığı herkes yapar yada sadece düşünür ama akıllı olan becerebilendir..ben nasılsa öleceksem şimdilik biraz daha yaşamayı seçiyorum.. “intihar edenler yalnızca kendilerini öldürmezler,kaldı ki intihar etmek anlık bir cesaret meselesidir asıl önemli olan fazlaca rezil olmadan sürdürebilmektir hayatı” sanırım böyle söylenmişti;kafamı karıştıran diğer noktada “neden ki bu amaçsız yaratılış yok olacaksa birgün her yaratılmış”
Mart 9, 2007 at 2:46 pm
herkesın kendı tercıhı dıyorum. dusunen yapsın,yapmak ısteyen yapsın,Allahın karşısına onun sana verdığı emanete hıyanet ederek gıtmeyı göze alan yapsın. acıkcası ben bır ölü gibi yaşıyorum ama buna cesaret edemedım intiharı çok düşünmeme ragmen yapamadım istedim denedim ama olmadı… mutlaka başka bir yol var diyorum. bu hayattan nefret etymeye alıştım aslında ama yınede yaşamak zorunda olduğum için yaşıyorum. ben buyum nefes alıyorum ve varım kimseye bi faydam olmasada bu hayatta varım. elimden başka bişey gelmiyor…ama yapmaya cesaretı olanda yapsın çeksin gitsin burdan…
Mart 9, 2007 at 7:28 pm
yasamak kadar güzel olan baska bir sey varmidir
dünyada sorarim size??
Lakin ölüm daha güzelse ve daima istiyorsan
etrafina bak esini cocugunu aile fertlerinden
birini kaybedene sor SEN hayatina son verirken.
Mart 10, 2007 at 12:31 pm
herşey küçük bi kıvılcımla başlarmış…
bende birazdan onu yakıcam ve yok olucam bu dünyadan…
ama mutlaka öbür tarafta buluşucaz kimse üzülmesin
sadece bekleyin…
Mart 12, 2007 at 6:39 pm
Küçük bir kıvılcımla bu dünya hayatını bitirirken,aynı zamanda bu kıvılcımla öbür hayatını, yani ahiret hayatını, sonsuz olan hayatı da yaktığının,orayı bir cehenneme çevirdiğinin farkındamısın acaba.Üzülmeyin bekleyin diyorsun,insan sevdikleriyle beraberdir.Sen küçük bir kıvılcımı ve ateşi seversen ancak onlarla buluşusun.Ya da senin gibi yapanlarla,her gün ahirette kendisini küçük bir kıvılcımla yakanlarla ahiret hayatını cehenneme cevirenlerle.orada çok pişman olursun ama iş işten geçmiş olur çünkü bu hayata bir daha dönüp htanı telafi etme emknın olmaz.gel şimdi pişman ol tövbe et seni yaratan Allaha yalvar tövbe et.Yeniden başla,korkma,csaretli ol,cesur ol hayat mücadeleni yap.İntihar etmek bu dünyada yaşamaya korkanların işidir.Allah’ın taksimine razı ol hayat mücadeleni göster.Allah seninledir.
Mart 13, 2007 at 2:04 pm
10 yıldan fazla zaman verdim oldum 34 ben bir bayanım hep çok sevdim vazgeçmedim öyle şeylere maruz kalıyorumki yine vazgeçemiyorum beni istemediğimi söylüyor her fırsatta daha doğrusu kavgalı olduğumuz zamanlarda sonra yine görüşüyor sonraki bir kavga zamanı zaten istemediğimi söylemiştim diyor.onursuzmuyum hayır değilim ama vazgeçemiyorum çok seviyorum onsuz nefes alamıyorum sadece onu düşünüyorum hiçbir şey yapamıyorum ama hiçbirşey etrafımdaki insanlarda hasta olduğumu düşünmüyor.benim ölüm sebebim olacak hayallerimi herşeyimi ona gömdüm o kendisine yeni bir hayat istiyor benimkide yalan oldu umut vadetmiyor züğürt tesellilerine gerek yok. herkes yaşadığını bilir bekara karı boşamakda kolay gelir.şimdi ben kaybettiğim herşeyi sineye çekiyim ona yeni bir hayat sunuyım o mutlu olsun bende yaşıyım. ben anne olmak istemiyomuydum yaşım geçti gitti ama o baba olacak her yaşta mümkün. kendime özgüvenimi kaybettim ama o aldı başını yürüdü.ya şu göğsümdeki ayrılık acısı uykularımdan sıçratan oda uyuyabilirsem ya kaybettiğim sağlığım hergün ağlamak nereye kadar. sadece o mutlu olsun diyemi.köpekler gibi azarlanıyorum onu arıyorum diye paçavraya döndüm ama aşkım sevgim kaybettiklerim onurumun önüne geçiyor aciz kalıyorum söylediği her kötü sözün karşısında.bende onu arıyarak rahatsız ediyorum zavallı ben yapıcak başka bişeyim yokki. acıyorum kendime artık insanlık boyutundan çıktım.bana kim yardım edecek. dr.larmı yanılıyosunuz onlar sizin gayret göstermenizi bekliyor ben zaten gösteremiyorumki sende ne işim var hapkolik olmak içinmi geldim sana? allah isteyerek hala umud ederek geldim bugüne kadar ama artık gitmiyor. hergünüm kabus oldu. beni kim anlıyabilir kim yardım edebilir benim acımı ben gibi yaşayabilecek biri hissedebilecek biri varmı?YOK ben artık yaşıyamıyorum herşeyimi kaybettim ya rüyam vardı benimde ona inanmıştım evlenecektik çocuklar doğuracaktım. YOK YOK İSTEMİYOR BENİ SEVMİYOR BENİ
Mart 15, 2007 at 11:56 am
ben burada yazılanları okumadan önce ölmeyi düşünüyordum.Şu an her ne kadar bi ölüden farkım olmasada şimdi anladım ki ölmek hiç bir sorunu halletmeyecek.
Mart 24, 2007 at 3:40 pm
10.09.2006 da bikiz arkadaşım oldu ilk gece tam anlamda beraber olduk sabahında evine bırakmamı istemedi evden çıkıp gitti, akşamında aradım ve gayet olumlu karşıladı, bi süre sonra ciddi bir ilişki yaşamaya başladık ve birden ayrılmak istediğini söyledi sebebini sorduğumda hiç bişiy söylemedi, ama peşini bırakırmıyım ısrar ettim beraber ağladık ve bana içini döktü. öz annesi hayat kadını babasından ayrı 15 yaşına kadar öz annesiyle kalmış ve her allahın günü şiddete maruz kalıyormuş evden kaçıp babasının yanına gelmiş babasıda 1 çocuklu kadınla evlenmiş babasıyla çok iyi anlaşırmış gayet mutlu bi aile tablosu varmış ama bir gece babası tecavüz etmek istemiş ama başaramadı o akşam ilaçla intihar etmiş ama üvey kardeşi farketti ve hastaneye kaldırılı neyse olayı uzatmadan örtpas etmişler bi süre sonra üvey kardeşinede tecavüz etmek istedi babası başaramamış evden kaçmışlar ve bi müşterisinin evinde saklanmışlar üç dört gün sonra bi şekilde bulundular kaldıkları müşteriside kendinden yaşça büyük insanlarla birlikte olan birisiymiş. anlattı gerçekten çok üzüldüm birlikteligimize aynen devam ettik onu ikna ettim ama seviyorum napayım her 2 haftada bir bi problemle karşılaşıyorduk tekrar tekrar ayrılmak istediğini söylüyordu ama ben istemediğimi onu sevdiğimi söyledim söyledim ama yine ayrıldık aradan 2 hafta geçti hiç konuşmadık bi akşam aradı ve buluşmak istedi buluştuk evden kaçtığını söyledi amcası ve babası uzun zamandır evlendirmek istiyomuş ve zamanının geldiğini anlayıp kaçmış ve o akşam onu saklıcak biyer aradım bi arkadaşımla beraber aynı evde kaldık daha 17 yaşındaydı evde annem vardı ve yaptığım suçtu o akşam herkez beni arıyordu kaçtı seninlemi diye, bende ayrıldık bana gelmedi dedim inandırdım herkezi ama inandırmasam fena olcak ikimiz içinde,ee bundan sonra ne yapcaksın diye sorduğumda sehir dışına çıkıp bi arkadaşında kalacagını söyledi ama bırakırmıyım kim o dedim söylemedi bana sonradan arkadaşıma söylemiş o müşterisinin bi akrabası varmış şehirdışında oraya gitcekmiş, arkadaşımda müşterisini tanıyomuş ne mal olduğunu biliyo açıkçası ve bana söylüyo hepimiz oraya gidince neler olacağını biliyorduk(hayat kadını) ve allem ettim kullem ettim ablama teslim attim (ablamda en yakın müşterisi çıkmıştı sonradan) konuştuk ve yaşını doldurmaya 1 ay vardı yaşını doldurunca bi ev tutması kararını aldık ve kabul etti öyle bi akşam ablamda bi akşam patronunda kalıp bi şekilde yaşını doldurdu doğum gününde biraz tartıştık çünku bi türlü görüşemiyoduk ve ayrıldık şuan çok sık olmasada görüşüyoruz hala aynı evde kalıyo odalarının kapıları sürekli kilitli babası bişiyler yapmasın diye. yanarım yanarım şuna yanarım sevdim hemde çok hala seviyorum deli gibi ama bana yanlış yaptı ben onun hayatında en önemli insanken onu defalarca kurtarmışken ölümden veya kötülüklerden o yinede beni terk etti ama pişman farkındayım hala seviyo ve istiyo ama gurur yapıyo ve bu gurur beni çileden çıkarıyo. hayatta nre olursa olsun hiç birşey için kendi canına kıymaya değmez, saygılarımla
Mart 25, 2007 at 6:03 pm
bu akşam bahsettiğim ayrıldığım arkadaşımla buluşcam inşallah herşey olumlu gider 25 mart pazar saat 2002
Mart 28, 2007 at 9:18 pm
ölümü hayal etmekle ölmek aynı şey değil. malesef ölüm korkutucu birşey. insanoğlunun tüm yaşama güdüsüne rağmen kendini öldürme potansiyelide var. çünkü hayat=ölüm. ben bir tez hazırlıyorum intiharla ilgili.daha özelleşmiş şekli ise intihara teşebbüs etmişlerde ortak karakter araştırması. kendimde geçen sene teşebbüs ettim ve bu kötü deneyim bir çok şey değiştirdi hayatımda.şimdi ki acılarım gerçek acılar ama ozaman sadece kaygılar hayatıma hükmediyormuş. yapamayacağım kaygısı.herşeyle ilgili insan ilişkileri okul aile vs. hayat çok zor. ama ölmekte zor. kendini öldürmek kolay diyorlar ya kaçma falan. kimse kaçmıyor. intihar edenler yaşamı en fazla ciddiye alanlar okadar ciddiye alıyorlar ki görmezden gelemiyorlar sorunları…bana yardımcı olmak isteyen intihara teşebbüs etmiş arkadaşlar bana mail adresimden ulaşmanızı isterim. lasantaroja@hotmail.com
Mart 28, 2007 at 9:21 pm
not
intihar teşebbüsleri bir yardım çağrısıdır. son kez diğer insanlara görün beni ve bana yardım edin çağrısı…çevrenizde kendini öldürmekten bahseden insanları ciddiye alın ve onları kalıp laflarla geçiştirmeyin gerçekten dinleyin ve empati kurun acılarıyla…belki bir umut olabilirsiniz.
Mart 29, 2007 at 2:46 pm
ÖLMEK İSTİYORUM NEDENİNİ BİLMİYORUM SADECE ÖLMEK İSTİYORUM
Mart 29, 2007 at 2:48 pm
ÖLÜM BENCE GERŞEK ÇÖZÜM
Mart 30, 2007 at 11:23 am
Çaresizliğin ne olduğunu bilirmisiniz…… Hep yanlızsınızdır……. Hiç kimse yoktur yanınızda……. Sadece birşeyler alabileceğine inananlar vardır… Ve herşeyi yaparlar alabilmek adına…. İnsanlığınızdan iğrenirsiniz… İnsan olduğunuza pişman olursunuz… Ve bir bir tükenir tüm umutlarıınız… Ve artık hayatın yükünü taşoyamaz olursunuz.. Sizi engelleyen iki şey vardır… Bir inancınız… Bir de arkada bırakacağınız gariban bir kaç kişi… Ama artık nihai noktaya doğru gidiş başlamıştır… Yaradanınızdan benim canımı al yada bana yardım et diye yalvarırsınız… Nihayetinde ise artık ölüme yürüyüşe bir anda karar verir ve o tetiği çekersiniz… Dünyanın umurunda bile değildir…
Nisan 2, 2007 at 3:36 pm
İnsan bazen kendisini çaresiz hisseder. Yalnız hisseder. Aslında bir çok neden vardır sonra hepsi birleşir yalnızlığınız başta olmak üzre artık size ölümden beter bir acı çektirirler bunun çözümü de ölümdür. Olacaklar sizi hiç etkilemez korkutmaz. Yorulmuşsunuzdur. Artık mutlu görünmeye kendinizi mutlu hissetmeye gücünüz kalmamıştır. Sonuç bellidir. İÇinizdceki ızdırap önünüzdeki tüm engelleri kaldırmıştır. İçinizdekini paylaşamama sizi yok edecektir. Beni yok ettiği gibi…
Nisan 5, 2007 at 12:51 pm
hanı derler ıntıhar etme hayata tutun falan dıye , aslında bu safsata, hayatın tutunacak bır tarafı yok, olmek ısteyenler doğru yolda bence , kalp gozlerı açık onların, o zaman bu yalan dan ıbaret dunyaya katlanabılmek ıçın bı sebeb lazım, yıllardır bır sebeb bulamadım ben sanırım tek sebeb yaratan varlığı ve O na donecek olmamız, intahar etmek ısteyenler bıraz acecelecı o kadar, belkı fazla meraklılar… hıç bı şey tatmın etmıyor bu dunyada ınsanı, herşey kurumaya bıtmeye mahkum sonuçta..
Nisan 5, 2007 at 2:58 pm
Ben bir deliyim ey insanoğlu, uzatın elinizi dokunun varmıyım yokmuyum, iyi duydunuz, korkun benden, akıllılar delilerden korkarlar değil mi, çünkü akıllıca bir davranıştır korkmak delilerden, korkmayanlar akıllıca bir davranış göstermediğinden akıllı sayılmazlar. Deliyim diye kolayca birileri çıkıp da söylediklerimin deli saçması olduğunu iddia edebilir ama o kadar kolay değil. Durun, bu o kadar kolay değil, önce yaşadıklarımı dinlemeli, sonra yargılamalısınız beni, sonra..
Bunu size nasıl anlatmalı ya da anlatsam da anlayıp anlamadığınızı suratınızın girdiği hangi aptal şekilden anlamalı, neden anlatmalı en doğrusu, neden anlatmalı ki anlamayacağınızdan adım gibi –ya da bir delinin yoktur adı, deli olduğuma emin olduğum kadar- eminken. Bundan o kadar da emin değilim aslında. Herneyse gene de birileri bunu bilmeli, delirmemin sebebini, çocukluğumda yaşadığım bir travma, gözü dönmüş bir anne, cani bir baba, kötü arkadaşlar, depresyon üstüne depresyon, yalnızlık dolambacında kaybolan bir fare-insan ve bum. Yo bunların hiçbiri değil benim deliliğimin nedeni. Bunlara benzeyen sebepler de değil, sevgili labirent gözleyicilerimin yıllarca koymaya çalıştığı hiçbir ada sığamadım. Keşke sığsaydım, işler çok daha kolay olurdu biliyorum ama olmadı, sanırım ben lanetlendim, delilik lanetiyle, depresyon, mepresyon, anksiyete, paranoya, bunların hepsi hafif şeyler kalır benimkinin yanında.
intihar çözüm mü değil mi bilmiyom ama bildiğim tek şey yaşamak artık tatmin etmiyor beni!!!!!!
Nisan 9, 2007 at 6:35 pm
gerçekten ölmek istiyorum ama olmuyo…… bana verilen can emanet… nefesler sayılı ama ben sayısını bilmiyorum…nasıl olacak bu işin sonu onuda bilmiyorum..çevremde kimse kalmıyo ne yapıcagımı şaşırdım….intihar edenlere çok kızardım ama artık gözüm hiçbirşeyi görmüyo……ne olur benim için dua edin…. şimdiden allah razı olsun….. allaha emanet olun……
Nisan 9, 2007 at 6:43 pm
allahım herkesin yardımcısı olsun ama ölmek çözüm degil……………………
Nisan 9, 2007 at 6:44 pm
ölümün acı oldugu kadar yasamakta zor
Nisan 10, 2007 at 12:11 pm
GÜRCANaaaa!!!! soruyorum:ÖLDÜNMÜ?gerçekten ölmek istediğini yazmışsın bunu okuyabilirsen cevap yaz okuyamıyorsanda allah rahmet eylesin
Nisan 11, 2007 at 7:23 pm
“Bırak adam gibi şeylerle uğraşmayı
Herkes gibi takıl yaşa hayatını
Takılamıyorsan bile rol yap, ne yap et ama yarat kendi yalan dünyanı
Çünkü bunlar para ediyor baksana sevgi bile yalan olmuş,
Piyasada kavrulmuş, herkes kudurmuş,
“Canım” dediğin bile arkandan vurmuş
Tüm bunları bilerek yaşa ve sakın!
Ama sakın içindekileri tüketeyim deme
Bir gün gelecek göstereceksin kendini, sevgini, neler istediğini
şimdilik alacaksın eline kalemi, kusacak dökeceksin nefretini
Birden duracaksın soracaksın kendine
Neden bu düzen böyle, neden herkes sahte
Sonra bakacaksın, göreceksin çaren yok
Devam edeceksin yalandan yaşamaya”
ÖLMEK İSTEDİĞİNİZDE BU ŞARKIYI DİNLEYİN VE YALANDA OLSA YAŞAMAYA DEVAM EDİN….
Nisan 12, 2007 at 3:14 pm
ölüm hiç bir şeyin çözümü değildir aslında.ben bunu yaşadığım için biliyorum.bende yaşamaktan çok sıkılmıştım.hayatta hiç bir beklentim yoktu.çevremde kendimi işe yaramaz biriymiş gibi görüyodum.en son 2 senelik çıktığım çocuk beni en yakın kız arkadaşımla aldattı ona evlenme taklifi etti deli gibi seviyordum onu bunu duyduğumda dünya başıma yıkılmıştı.o an ölmek istedim işte.tarih 8 nisan 2007.herşeyi göze almıştım ölücektim.hiç bir şeyi düşünmedim ne geride kalan ailemi ne arkadaşlarımı nede beni seven insanları hiç kimseyi düşünmedim.cesaretliydim ve intihar ettim tam 3 gün komada yoğun bakımda kaldım.çok acı çektim bunu bir ben bir allah bilio.ama ölmedim.hala yaşıyorum.ve yaşadığım için çok mutluyum.keşke böyle bi saçmalığı hiç yapmasaydım allahıma her gece dua ediyorum tövbe ediorum.bir daha asla böle bişi yapmayı düşünmüyorum.çünkü hiç kimse ve hiç bir şey sizin canınız dan daha önemli değil.hiç kimse aileniz hariç arkanızdan hiç kimse üzülmez hiç kimse umursamaz.siz sadece öldüğünüzle kalırsınız.ben çok pişmanım.VE HAYAT NE KADAR ZOR OLURSA OLSUN YAŞAMAYA DEĞER…ASIL OLAN YAŞAMAYI SEÇİP HAYATLA MÜCADELE ETMEKTİR.ÖNEMLİ OLANDA ZORU BAŞARMAK DEĞİLMİDİR SİZCE??? HAYAT DEVAM EDİYOR…HER NE OLURSA OLSUN YAŞAMAYA VE BU ZALİM HAYATIN TADINI ÇIKARMAYA BAKIN…İNTİHARI KESİNLİKLE AKLINIZDAN ÇIKARIN…HOŞÇAKALIN
Nisan 12, 2007 at 5:29 pm
sevgili kardeşlerim yazılarınızı okudum intihar etmeyi düşünen arkadaşlarım ne olur bişey yapmadan bu yazımı okuyun sonra biraz düşüneceksiniz ve daha sonra karar vereceksiniz özellikle hilal bacım ve özkan kardeşlerime seslenmek istiyorum sonrada tüm kardeşlerime seslenmek istiyorum.
Öncelikle özkan kardeşim hayattan o kadar ümidini kesmişsin ki anlattığın kadarı ile hiç kimse sana yardımcı olamıyor ve olamayacakta ama o kadar yanlış düşünüyor ve o kadar yanlış yoldasın ki seni terk etmişler çocukların yuvaya verilmiş evinde barkında yok elinde avucunda bişey kalmamış ve intihar etmeyi düşünüyosun.Bak kardeşim işe şuradan başlayalım önce kalbini düzelterek başla neden pavyonlardasın demek başına gelen musibetleri hakedecek işleri daha öncede yapmaya meyilli bir insan olabilirmisin acaba hemen kızma noolur bu sadece bi soru…
neden allaha yalvarmıyorsun ne güzel bahsetmişsin işlerin tıkırındayken yanında dostların varmış ama şimdi yok diyosun ama yanılıyosun bak burada senin için hiç tanımadanda olsa klavyelere basan biri var bundan daha önemlisi yanında hissetmek istemediğin tek bir dostun var.O da yüce Allahtır hayat seni bu kadar bunalttıysa intahar ettikten sonra garanti ediyorum sana dünyada yaşadığın bu günleri kurtuluş gününün bile dahada üstünde hissedeceksin arayacaksın ama bulamayacaksın bu günlerini çünkü canına kıydığın için çok büyük gazaba uğrayabilirsin işe o pis işleri bırakarak ve gerçek anlamda tevbe ederek başla.Senin tek dostun Allahtır bu musibetleri başına verende alacak olanda odur ondan ümidini kesme azıcık aczini bildirmenin ve yalvararak ağlamanın tadına var sadece ve sadece ona sarıl ne pahasına olursa olsun bak bunu dene inan bişey kaybetmezsin sadece sabırlı ol sabır sabır sabır… sonunda inşallah kazananlardan olursun allah kendisine yönelip sabreden kullarının tevbelerini zayii etmez sabrının sonunda göreceksin ki işler yavaş yavaş yoluna girecek
Hilal bacım sanada gelince senin anlattıklarında çok sabır gerektiren bir hayat ama biraz acımasız ve şükürsüz davranmıyor musun ne kadar güzel üç evladın var yaşıyorsun evin var karnında doyuyor inan bana daha kötüleri olabilir anladığım kadarı ile senin tek eksiğin şükür etmek ve eşin için samimi olarak allaha dua edip bir mafiret istememek ve sabretmemek evde tartışma çıkınca susuver bacım bırak galip gelen o olsun ben sana üç çocuğun için bunları diyorum onları ne anasız bırakmaya senin hakkın nede babasız bırakmaya onun hakkı var canından çok sevdiğin evlatlarını versende alamazsın on dakika önceki hayatı ama intahar edersen o kadar yalvarabilirsin ki bir yıl daha için hayatta olmak için yalvarayım sabredeyim diye bu fırsat şuan varken gel bu kardeşini dinle…
Muhterem kardeşlerim sıra geldi bana ben kimmiyim tedavisi olmayan bi hastalığa yakalanma ihtimali bulunan ama kesin olmayan eşi kendisini terketmek üzere olan ve kimseye bulaşmasın diye gece ve gündüz gözüne baka baka ağlaya ağlaya kendi çocundan kaçan biriyim allahtan ümidimi kesmedim kesmeyeceğimde o mutlaka bi çıkış yolu verecek bi ışık gösterecektir.Bundan eminim derdi ve dermanı veren yüce rabbimdir.
Sevgili kardeşlerim gelin tevbe ve sabır edelim Allaha sarılalım allah hepimizi korusun ve işlerimizi hayırlara çıkarsın mutlu kalın sabır ve esenle kalın …
Nisan 12, 2007 at 7:48 pm
black angel yazını okudum ve bana mail adresimle ulaşırsan çok mutlu olurum bu konuda tez hazırlıyorum ve intihara teşebbüs etmiş kişilerle görüşüyorum…psikoloji son sınıf öğrencisiyim ve bende teşebbüs ettim ve benzer şeyleri hissediyorum…tezim bittiğinde güzel birşey çıkacak ortaya ve bunu hepinizle paylaşmak isterim…
Nisan 12, 2007 at 7:49 pm
mail adresim lasantaroja@hotmail.com
Nisan 12, 2007 at 8:02 pm
Evet ölmek istiyorum şu an…İnan bana şu an olduğum kadar hiç iyi olmadım.Ölümüm o yaklaştığı ses insanı öyle huzurlu kılıyorki…
“Artık ben bir ölüyüm …Son dakikalarım.Gözümden şu an akan yaşların hesapını nasıl vereceksiniz acaba …” Bu da arkada bıraktıgım kişiye(lere) son notum..
Nisan 13, 2007 at 5:35 pm
bende çok ölmek istiyorum ama her zamanda düşünüyorum geride kalan ailem ne olacak onların üzülmesine dayanamam tek düşümcem bu…
sevdiklerimi hep kaybediyorum tek suçum çok sevmek… sevginin kıymetini bilen yok mu şu dünyada.. yazık yazık döktüğüm gözyaşlarına yazık şu bileğimden akan kanlara…
Nisan 15, 2007 at 8:58 pm
herşeye ragmen hayat yaşamaya deger.. ne olursa olsun herşeyin bi güzel yanı wardır sakın intihara kalkışmayın ceset gibi yaşayın ama sakın ölüme bulaşmayın öbür dünyayı düşünün..
Nisan 16, 2007 at 2:08 pm
Yaşamak zor bu hayatta,ölmek o kadar kolayki.Defalarca düşündüm ama bir oğlum var cesaret edemedim.Bazen herşeyin sonuna geldiğimi düşündüğüm zamanlar önce oğlumu sonra kendimi öldüreyim diye bile düşündüm.ama ona kıyamadım.sadece onun yüzünden yaşıyorum yaşamak denirse.ondan bile ümidim yok biliyorum bir zaman gelecek oda beni terk edecek işte o zaman hayatta olmayacağım.ve yanıma kalan yıllarca çektiğim sıkıntı olacak.
Nisan 17, 2007 at 1:33 pm
Yaşamak için hiçbir nedenim yok.Ve hayat hiçte yaşamaya değer bişey deil benim için.Yaşadığım sıkıntıları anlatam ve eminim benim yaşadıklarımın onda birini yaşamamışsınızdır.herseferinde kendime bir şans daha veriyorum ama artık buraya kadar.yaşadığım bu güne kadar 2 kere intihar girişimim oldu ama hiçbirinde başarılı olamadım.kimsenin ruhu bile duymadı.hap içerek intihar etmek hiçbi işe yaramadı.artık sıkıcam kafama kurtulacam.hiçbirimiz bu kötü olayları yaşamaya mecbur değiliz.heleki benim gibi uzatmaları yaşıyosanız intihar vakti ggelmiş demektir.eğer şuan yaşıyorsam bunun tek nedeni Allah korkusudur.Ama artık cehennemden bile korkmuyorum çünkü daha kötüsünü gördüm.Eğer intihar etmezsem deliririm.bu tek kurtuluş yolu.Umarım reerkarnasyon diye bişey vardırda yeniden dünyaya gelebilirim.tabi şimdiki halimden daha şanslı biri olarak.Keşke sizlere intihar nedenimden bahsedebilsem ama yapamam…
Nisan 17, 2007 at 2:50 pm
çok şiddetli şekilde ölümü düşünüyorum. bu dünyada artık yapacak bi şeyim kalmadı. 30 sene daha yaşamak bana ızdırap verecek biliyorum. ama işin kötü yanı intahar edince cehennemde sonsuza dek yanmakda var. 30 sene için sonsuz acıyıda istemiyorum.
tek isteğim var uykumdayken ölmek. artık hayatta başka hiç bi şey istemiyorum
Nisan 17, 2007 at 8:17 pm
Bende katılıyorum “hayata gelmek bizim tercihimiz değildi bari ondan vaz geçmek tercihimiz olsun” düşüncesine.
insanın en doğal hakkı bence hayatından vazgeçmek.
ayrıca (kendim intihar etmeyi düşündüğüm için savunmuyorum bu düşünceyi)
Bazılarının söylediği gibi intihar etmek korkaklık değildir. bilakis insanın hayatı boyunca göstermiş olduğu en büyük cesaret örneğidir.
çünkü bütün insanlar, yaptıkları bütün cesaret örneklerini “YAŞAMAK” için gerçeklerştirmezlermi. daha iyi yaşamak için.
oysa bu kadar insan YAŞAMAK için cesaret gösterirken intihar edenler yaşamdan kurtulmak için cesaret gösteriyorlar.
birde intihar eden bir şair diyorki:
“başkasının acısı pahasına mutlu olunan dünyada yaşamak niye”
bence ölüm sonsuz bir uykudur..
Necip Fazıl’da bildiğimiz uykuyu yarı-ölüm olarak nitelendirir.
sonsuz bir uykuya dalmak, deliksiz bir uyku, bana çekici geliyor açıkçası:)
birde burda bir çok insan yorum yazmış bunların bir çoğuda intiharı düşünenler, ama intihar edememişler.(belki edenlerde vardır.), bazılarının yorumlarından anladımki ölmek istiyor ama dinin yaptırımlarından korktuğu için edemiyor. peki edenler korkmadılarmı ki öbür dünyada yanmaktan? hayır korkmadılar. çünkü gerçekten intihar eden bir insanin, yani o seviyeye gelmiş bir insanın artık Tanrı ya inancı kaldığını sanmıyorum. çünkü bir insan intihar etmişse, mutlaka çok büyük bir nedeni vardır ki etmiştir. bu ne olabilir mesela şair in dediği gibi “başkalarının acısı pahasına mutlu olunan bir dünya” dan bıkmış olmak. zaten böyle düşünen bir insan ve bu sebebdeb intihar eden bir insan, İlahi adalete itimadı kalmamıştırki Tanrı ya inansın. zaten kalsaydı intihar etmezdi çekilen acıların Tanrı tarafından telefi edileceğini düşünürdü.
bence yaşamanın bir anlamı yok. neden mi?
çünkü ne kadar yaşarsak yaşayalım hayat 1 günlük bile tat bırakmayacak dimağlarımızda.
ben 22 yaşındayım geriye baktığımda bir gün bile yaşamamış gibiyim. babama sordum oda aynı şeyi söyledi. dedeme sordum oda aynı şeyi söyledi. yani kime sorarsanız sorun aynı cevabı verecektir. onun için ha 20 yaşında ölmüşünüz ha 100 yaşında ne fark eder. elimizde kalan aynı. peki o zaman yaşamaya ne gerek var. eğer güzel yaşama şansınız yoksa.
Nisan 17, 2007 at 10:13 pm
tabiiki insan intihar edince kotu,,ama o insan bu hayatta mutlu degilse,ve baska caresi yoksa olmeyi goze aliyor,,bende yasamayi istemiyorum bu dunyada ama cesaretim olsa 1 dakika durmam oldururum kendimi…….ama bi taraftanda obur dunyayi unutmamak lazim,,cok gunah arkadaslar,,allaha hesap veremeyiz,,napalim verdigi cani ancak allah alir…hersey gonlunuzce olsun
Nisan 18, 2007 at 3:16 am
2 kez intihar ettim ve hep kurtarıldım…2.si 4 gün önceydi.ama bu defa kurtaramayacaklar şunu anladım ki herkes kendi için yaşıyorsa ben de kendim için yaşamamayı seçiyorumm…hoşçakalın
Nisan 18, 2007 at 8:33 pm
hayat yaşamaktan ibaret mi sizce..??yaşamak ne dirki?bence sandece ölüm gününü beklemektir..
..intihar iyi birşey değil..allah herkese kolaylık versin.herkezin derdi var.herkez intihar edemez ama.
Kendinize iyi bakın..
ÖLmek İÇin YAşıyorum BENNNN !!!
Nisan 19, 2007 at 10:49 am
slm. gerek yaşamaktan ve gerekse ihtihardanda korkuyorum, ama yaşamak istemiyorum, insanlığın riyakarlığı iki yüzlülüğü ve tabiki bunlara hayatım boyunca benim yaptığım yanlışlıklar eklenince insan yaşamaktan vazgeçiyor, 24 saatin her saniyesinde allahıma dua ediyorum benim canımı sen al diye, kader defterim kapansın diye ama hala yaşıyorum neden yaşadığımı da bilmiyorum tabi allahtan başkasıda bilemez, ölmek istiyorum ama ölemiyorum düşüne düşüne sıkıntılarla uğraşarak kafayı yemektense en güzeli sezsiz sedasız ortadan kalkmak intihar etmek en iyisi gibi geliyor, hepinize sevgi ve saygılar (arakaşın birisi yazmış oraya yaşamaktan korkanlara bu dünyada yer yok istemiyoruz diye, arkadaş zor olan bu dünyada yaşamak değil öbür dünyada, bunuda unutmayın bu dünya insanoğlu için yalancı cennettir)
Nisan 19, 2007 at 9:09 pm
beyler ve bayanlar hayat acı ve tatlı bır cok suprız hazırlar.insan oyle anlar olur kı olumu dusunur neden geldım bu pislik dolu dunyaya dusunun kı bır kere geldık mecbur bu hayatı yasayacagız baska yolu yok belkı ıntıhar bı cozum ama unutmayın kı elbette sızı seven ve olumunuze aglayacak dostlarınız vardır dostlarınız olmasa bıle aılenız var… eger aılenızde sızı memnun edemedıyse ve halen aglıyorsanız benımle aynı kadreı paylasıyorsunuz demektır iste o zaman olmek bızım gıbı ısyancılara sarttır YOLDASLARIM ıste o an bızı anlayan yoktur herkes bıze cephe almıstır tanrının varlıgını bıle sorgularız ve bır sonuca varırız GAYRI BU CAN HARAM BANA ve ıntıhar kacınılmaz olur ve mutlulugA ulasırız o an.sızler benım gıbı umutlarınız varsa bu yalancı dunyada savasın kendınızı ezdırmeyın ınan kı mutlu gunler bıze yakındır yoldaslarım……..
Nisan 20, 2007 at 6:54 pm
bende dün gece dendedim ama şuan yaptıklarımdan çok pişmanım yakın bi arkadaşım sayesinde kurtuldum o olmasa belki bende olmıcaktım!ve bana bu acıları çektirenlere cezalarını vericem iiki ölmemişim…
Nisan 21, 2007 at 12:13 pm
Ne kadar yaşamak istemişsem de beni bu hayattan
hep soğuttular,her an ölümü bekliyorum ama gel
demeyle gelmez ki,”tamam intihar tek çare”
diyorum ama;ben bu dünyanın izdırabına
dayanamazke ebedi kalacağım yer(ahiret)de
sonsuza kadar nasıl izdırap çekebilirim ki!
“YİNE DE SİZ EN İYİSİ ÖLÜMÜ BEKLEYİN ENİNDE SONUNDA GELECEK”
Nisan 21, 2007 at 4:08 pm
15dk önce ölümle oyun oynadım herşeyim dedim ki oan busefer oyunlar hayaller gerçek olsun ama olmadı herşeyim hala nefes alıyorum hala snei seviyorum herşeyim.ona söz verdim ama karşılında söz istedim herşeyim ben de oda sözümüzü 2gün sonra gerçekleştrmeye söz verdik herşeyim 2gün sadece herşeyim sadece 2 gün sabret herşeyim 2sonra mutlu olcaksın herşeyim ben olmicam herşeyim sen mutlu olcaksın herşeyim sabret sadece 2 gün sonra herşeyim.herşeyimi alıp gidicem herşeyim sen olmuyo…
Nisan 21, 2007 at 4:11 pm
ben sadece seni sevdim herşeyim sadece beceremedim herşeyim beceremedim herşeyim herşeyin olmayı sadece seni sevdim herşeyim. sadece…
Nisan 21, 2007 at 4:14 pm
ALLAH’ım
“hep bigün diye nefes aldım güneşimi o güne sakladım en büyük mutluluğumu en büyük heycanımı en güzel gecemi belki BİGÜN…gözlerime ışıldayarak sevniçle sende bakarsın en içten en samimi sözler o gün olur en samimi dokunuşun oyunların gerçek düşlerin hayat olduğu bi gün belki o gün en büyük inancımız bu olur en büyük imkansızlığımız…?”
İMKANSIZ DİYE BİŞ VAR MI…?
Nisan 21, 2007 at 4:16 pm
yaşayabilmek büyük şeref benim için ölebilmek daha büyük bi şeref ben seninle yaşıyorum şerefim daha şerefli olabilmek için.artık ben ölümü değil ölüm beni bekliyo ve benim ALLAH’a yalnızca 2günlük sözüm kaldı daha şerefli olmak için.
Nisan 21, 2007 at 4:19 pm
ölüm mektuplarım kenarda bende kalan tek şey sevgim ben sadece sevdim bi an sevilmek için sadece sevin. sadece sevin .sadece sevin.
Nisan 21, 2007 at 4:26 pm
suçum onun ATEİST olmasıydı. günahtı onu sevmek onunla geçen her an ona her bakışım ben sana hasretim herşeyim doyamadım.doyamadan gidicem.bedenim yorgun gözlerim çukurlaştı ölüm beni bekliyo. ben günah işledim GÜNAHKARIM.isyanım sana değil ALLAH’ım.şimdi daha büyük günahla sana geliyorum affet beni..
Nisan 21, 2007 at 4:28 pm
VE ben 16 yaşında aciz zavallı günahkarım
Nisan 21, 2007 at 9:55 pm
ÖLMEK İSTEDİGİM İCİN İNTİHAR SİTELERİNE BAKIYODUM.SİMDİ TESADÜF BU SİTEYİ GÖRDÜM.
22 YASINDAYIM.KENDİMİ BİLDİM BİLELİ AİLE PROBLEMLERİMİZ VAR.HEP İNTİHARI DÜŞÜNDÜM.AMA HER SEFERİNDE KORKTUM.O KADAR ZORLUKLARLA KARSILASTIM Kİ OKADAR MÜCADELE ETTİM Kİ ARTIK GÜCÜM KALMADI.ETRAFIMDA COK FAZLA KİSİ VAR.BANA HER SEFERİNDE HAKLISIN SABRET DİYOLAR.AMA ORTADA Bİ ÇÖZÜM YOK.KESİNLİKLE SABIRLI OLDUGUMA İNANIYORUM AMA BU SABRIN YAVAS YAVAS TÜKENDİGİNİDE BİLİYORUM.CILDIRICAM ARTIK BEYNİMİN UYUSTUGUNU HİSSEDİYORUM.YA DİRENİCEM YADA GÜNAH OLDUGUNU BİLDİGİM HALDE DİREK CEHENNEME GİDİCEM.ALLAHIM HEPİMİZE YARDIM ETSİN.BU ARADA HALA KARARSIZIM ÖLÜM MÜ? YAŞAMAK MI?SİZCE??????????
ist_gulsah_917@hotmail.com
Nisan 22, 2007 at 8:45 pm
yaşamak için bir şans daha ver kendine.sen bunu hakediyorsun.hepimizin kötü günleri oluyor.ama yaşamak için yinede mücadele veriyoruz.inan bana her gecenin mutlaka sabahı var.hiçbirşey sonsuza kadar karanlıkta kalamaz.lütfen sabret.Allaha sığın.dene dene dene.hiç bıkmdan usanmadan dene. yaşamak için bir sebep seni mutlaka bir yerlerde bekliyor.
Nisan 23, 2007 at 7:22 am
bu konuda paylaşmak istediğiniz bir şey varsa impossible_is_nothing_7_@hotmail.com
Nisan 23, 2007 at 2:01 pm
SÖYLEDİKLERİNDE HAKLISIN SEVİM
DÜŞÜNÜYORUMDA SABRETMEKTEN VE BEKLEMEKTEN BAŞKA ŞANSIM YOK.GİDEBİLDİĞİ YERE KADAR BEKLİYCEM….
Nisan 23, 2007 at 5:41 pm
Aslında yasam çok anlamlı ama bana anlamsız geliyor ölmek istiyorum.zannedersem kendimi asacam
Nisan 23, 2007 at 5:42 pm
bu arada adresimde brave_heard_7@hotmail.com ulasmak isteyen kaydedebilir
Nisan 24, 2007 at 8:15 pm
gerçekten ölmek istiyorum artık.bugun denemeye çalıstım ama olmadı cesaret edemedim.ölümden korktugum için degil rabbime karsı geldigim için korktum.günah olmadıgını bilsem 1 dakika bile durmam.ama bütün dinlerde oldugu gibi islamda da yasaklanmıs bu olay.düşünüyorum acaba bir anlık bi düşüncüyle ahiretimi de mi mahvedecem diye.Allahım bana yardım et.bu hayatı çekilir kıl bana yoksa ben ipi çekecem…
Nisan 25, 2007 at 9:59 am
“belki de yaşamak,
kristalli suda seyretmektir güneşi.
belki de yaşamak,
sefaletin içinde düşlemektir cenneti.
belki de yaşamak,
günahsız bir çocuğun görmektir gülümseyişini.
belki de yaşamak,
elindekiyle yetinmektir,istemeden başka hiçbirşeyi.”
yaşamak için diren.50-60 yıllık bir dünya hayatı için,sonsuz ahiret hayatını heba etme.inan bana yarın bugünden daha güzel olacak.sadece biraz daha sabır.
Nisan 25, 2007 at 9:21 pm
merhaba
bu siteyi okuyan veya buraya yazı yazan bir arkadaşım sen bence intihar etmedin insanlar sana daha kolay açılsın diye kendininde teşebbüs ettiğini söylemişsin dedi bana.yukarda okumuşsanız bir tez hazırladığımdan bahsetmiştim…intihar teşebbüs edenlerde oratk karakter araştırması…bu araştırma için 20 kişiyle yüzyüze konuştum bazılarıyla sadece msn ve mail yoluyla..aslında daha fazla görüşme yapmasamda olur çünkü haziran başında teslim etcem ama görüşmek istiyorum çünkü bu çok önemli bir konu ve toplumsalda bir konu…hepimiz gençler olarak artık bu ülkede yaşamak ve sorunlarla başetmek öle kolay değil çünkü zaman geçtikçe yalnızlaşıyoruz burada bu kadar insanın birşeyler paylaşması da buyüzden..çünkü bazen tanımadığımz insanlardan samimiyet bekliyoruz.ve bende burada bu samimiyeti gördüm ve yazdım ve gerçekten geçen sene 15 mayısta intihara teşebbüs ettim ve bu benim için hayatımın dönüm noktasıydı ve eğer bunu tez konusu yapmasam bu haksızlık olurdu çünkü insan bildiği ve tanıdığı şeyleri daha iyi anlatır…ben bir sunum yapacağım tezimi verdiğimde ve inanın sunumum okadar gerçek olacakki o senelerce okumuş psikoloji kitaplarını yutmuş hocalarım ağzı açık dinleyecekler çünkü hayat sadece kitaplardan öğrenilmiyor ve inanın o hocalarımın bir gerçeği görmesini istiyorum hepsi insanların duygularını anlıyormuş gibi gözüküp aslında olaya çok yüzeysel yaklaşıyorlar ve sizle konuşurken acayip empati sahibi olduğunu düşündüğünüz psikologlar arkanızdan çokta umarsızca yaptığınızın ne gereksiz ve ne ahmakça bir şey olduğunu söylüyorlar…ama o dehşet veren acıyı ve sadece öldüğünde kurtulabileceğimizi düşündüğümüz o duyguyu anlamıyorlar bunu sadece yaşayan bilir ve bunu deneyimleyen insanların birbirlerine destek olması gerekir…
Nisan 25, 2007 at 9:27 pm
bence bir gün hep birlikte buluşup bunları konuşmalı ve destek olmalıyız birbirimize…hayatta en kötü şey kişinin kendini yalnız çaresiz hissetmesidir ve bir çıkış yolu bulamamasıdır…yolları hep birlikte bulmalı ve tartışmalıyız…sizi sevgiyle selamlıyorum…unutmayın hayat her solukta yeniden başlar…lasantaroja@hotmail.com
Nisan 25, 2007 at 10:32 pm
canımdan can giderken nasıl edeyim
kime evet kime hayır diyeyim
neden diyeyim
ben vermedimki yaşamı ben isteyeyim
ben istemedimki yaşamı gitmeyeyim
zor dostum zor kalmak zorrrrrrrrrrrrr
Nisan 26, 2007 at 7:02 am
hayat güzel intihar çözüm degil boş verin gittinsin
Nisan 26, 2007 at 3:41 pm
evet bende dusunuyorum,fakat Allah korkusu birakmiyor tirsiyorum
acikcasi,birde annemi cok uzdum onun uzulmesini istemiyorum,birde bir kizim var ve sorumluluk gerektiriyor ona bakmak ama lanet iste hic mutlu deilim hayatimdan hic hic hiccc.. cok yoruldum cok genc yasta fikir sahibi olmadan ideoloji sahibi edindirildim bu bana cok buyuk kayiplara mal oldu.. askerlik bilmem ne derken evlendim cocugum oldu geriye bi bakiyorum koccca bir SIFIR bi mana yok bi anlam yok bi tat yok.. sanki birden cok sicak birsey icmisimde dilim yanmis gibi hic tat alamiyorum hayattan.. e ben sirf baskalari uzulmesin diye hayatta kalmaya caba gosteriyorsam ne degeri kaliyor ot gibi yasamanin insan gunde bi sise viski icermi (tabi bu hergun oluyor).. diyeceksiniz Allahtan korkmuyormuydun sen elbette korkuyorum belkide yavas yavas kendime eza etmek daha kolay geliyor kendimi boyle desarj ediyorum yada kafam cakirken daha cabuk kabulleniyorum yada bu yadalarda bitmez.. velhasil-i celiskiler insani bitiriyor sanirim kararsizlik cok kotu bir sey ama hangi konuda olursa olsun kotu bi kararda olsa kararsizliktan iyidir fakat cesaretli olmak gerekiyor gercekten misal ben cok kez dusundum esimden ayrilayim mutlu deilim diye ama karar veremiyorum cevre kultur ne der insanlarin yuzune nasil bakarim halbuki kangiren olan tarafi kesmek gerikir dogru bi kavram bu olmuyorsa denemeler cabalar bosa cikiyorsa oyle olmali terk etmeli o eylemleri,kisi yada kisileri belkide o diyarlari terketmeli ozgur hissedebilinen yere gidilmeli belkide.. birde cok defa olumden dondum ondan pek kormuyorum ama yasamaktan bayagi korkuyorum.. lakin hangisi daha cok cesaret gerektiriyor onuda iyi dusunmek gerekiyor… (iste sonu olmayan bi anlatim anlamsizligin yada celiskilerin yada kararsizliklarin gostergesi olsa gerek)
Nisan 26, 2007 at 7:55 pm
hayat herşeye rağmen yaşamaya değer.Bu dünyada size sizden başka kimse değer veremez. Hiç bir zaman umudunuzu yitirmeyin bu hayatta her an her şey olabilir.yarın ne olacağını hiçkimse bilemez.etrafınıza birazgöz gezdirin ne demek istediğimi anlarsınız……
Nisan 28, 2007 at 6:34 am
Yaşarken ölüyoruz aynı zamanda. Aceleye hiç gerek yok.
Nisan 28, 2007 at 7:46 am
ardımda bırakacğm hiç bişe yok.hiç kimse.ardımdan ağlanır mı?hayır.neden yaşıim ki ozman.ne için.kim için??
Nisan 28, 2007 at 12:24 pm
BENİM HAYATTA HİÇBİR ŞEKİLDE İNANCIM YOK HERŞEY BENİ HAYATTAN KOPARMAK İSTERCESİNE ÜZERİME GELİYOR YAŞAĞIM ACILAR BENİ DAHADA HAYATTAN KOPARIYOR AİLEMİ ACI ÇEKTİKLERİNİ GÖRÜNCE YANİ ANLATSAMDA KİMSE ANLAYAMAZ
Nisan 28, 2007 at 4:11 pm
ölüm çok yakınlarda ama olmuyo ölemiyosun eline alıdığın onca hap asmayı düşündüğün ip … seni ölüme götürceni sanarken başka yolara sokuyo herşey tuzak yapabildiğim tek şey insanlrdan kaçmak yorum yapabilen düşüne bilen herşeyden kaçmak.her yeni tanıştığın insan bişiler paylaştığımız her kişi tuzak yeni bi hayat. tek yalnız yaşmak ölümden kaçmak oyunsuz.yalansız.gerçeklerle.onca insan arasında yalnız olabilmek.hislerinle.ruhunla yaşamak yapabildiğim en güzel şey.
Nisan 29, 2007 at 9:48 pm
geçerli bi nedenim yoktu.ben liseye girdiğimden beri ölmek istedim.yani ne zaman başladı bu gerçekten bilmiyorum.bir sorunum yoktu.ölmek için dua edip sonra sınavlara çalışıyodum.gariptim işte.içimde hep bir mutsuzluk vardı,her zaman vardı.bu bunalım tavırlarımla sevdiğim insanları kendimden uzaklaştırdım.daha da mutsuz oldum.Sonra lisenin son yılında zaten çok az olan yakın arkadaşlarımdan biri intihar etti.bu olaydan sonra geride bıraktığı insanların acısını görüp,intiharın sana değer veren insanlara yapılabilecek en büyük hayvanlık olduğunu anlayıp, hayatı sevmeye çalışmadım.denedim ama olmadı.hatta buna sığındım, arkadaşımı kaybettim şimdi daha mutsuz olma hakkım vardı.daha da mutsuz oldum.sonra dedim ki kendime evet lise yüzünden mutsuzdun ,şimdi üniversite başlayacak ve herşey değişecek.üniversiteye başladım,ilk yıl yeni insanlar yeni ortam yeni herşey derken kendimi hayat dolu esprili olmak için zorladım.Arkadaşlarım olsun,geziyim güliyim,üniversitede okuyan normal insanlar napıyosa onu yapıyım diye zorladım kendimi.Bir yıl bittikten sonra kendime döndüm gene.Bunalım, konuşmayan, gülmeyen, hep sorun bulan, her fırsatta ağlayan bir insan oldum, gene her gece nolur öliyim ben, nolur yarın ölmüş olıyım diye dua etmeye başladım.Gene insanlar benden uzaklaştı ,sevdiklerimi kaçırdım kendimden.Zaten kim devamlı hayata siyah bakan birini isterki, karanlık birini.Kimse.öyle de oldu ,yalnız kaldım.Sonra üniversite bitti.İşe başladım , dedim ki bu sefer farklı olmalı , mutlu olmam gerek, ama aynı şey oldu, başta yeni olan herşey,zaman geçtikçe içimdeki mutsuzluğumu bastıramadı.Beni mutsuz edebilecek herşeyi, herkesi daha çok kendime çektim.Resmen kendime mutsuz olabileceğim beni mutsuz edebilecek insanlarla dolu bir dünya yarattım.şu an hayatımda beni gerçekten mutsuz eden bi insan var ama onu çıkartamıyorum hayatımdan.daha iyisini haketmediğime inanıyorum biliyorum bunu, beni her gün kırmasına rağmen çıkartamıyorum, bitiremiyorum. bıktım artık kendimden , gerçekten değişemiyorum.kişisel gelişim kitaplarıyla dolu bir kütüphanem var, pozitif düşün, hayatını değiştir, yok çekim yasası bilmem ne, olmuyo olmuyo işte.Psikoloğa gittim, dedim ki heralde ben de gerçekten bir sorun var, genlerimde bişi var, bazı insanlar intihara daha meğilli olurlarmış, nedensiz intihar ederlermiş,heralde ben de onlardan biriyim dedim ona.Öyle birşey olmazmış, çocukluğuma inmek gerekirmiş , ailenin yetiştirme tarzındaki hatadan kaynaklanırmış..Bunun gibi şeyler söyledi ama bu içimdeki umutsuzluğu azaltmadı ,beni rahatlatmadı,olmadı.çocukluğumda ders çalışmak dışında pek bişi yapmadım ,evet, kendimi hep yetersiz hissettim çünkü önümde benden her zaman on adım önde olan bir insan vardı, hala da önde..ama bu beni hayatım boyunca mutsuz edicek birşey mi ki..kendimi hep yetersiz mutsuz güvensiz hissediyorum,hayatımın her yeni döneminde bunu değiştirmek için çaba harcıyorum.ama başaramıyorum,başaramadım.Yoruldum artık.başka bir dönem başlasa ben gene mutsuz olucak birşey bulurum kendime.Keşke intihar eden arkadaşım beni de çağırsaydı diye düşünüyorum şu anda.Onunla çok düşünmezdim heralde ölürken.Hem son yedi yılı yaşamasam da olurmuş.Bugün intihar edemememin tek nedeni de ailemin çaresizce kendilerini suçlıycak ve bi sebep bulmaya çalışıcak olmaları..Aslında denedim.ciddi denemeler diildi.yani en ciddisi 13 tane hap içmemdi..hiçbişi olmadı sadece uyudum.sonra bi kaç defa aynı şeyi yaptım ama kendimi öldürücek seviyeye gelemiyceğimi biliyodum.Kendimi öldüremiyceğimi bile bile neden bukadar hap içiyorum onu da bilmiyorum…ben intihar eden bir insanın arkasında kalmanın ne kadar korkunç birşey olduğunu biliyorum, tamam ben mutsuzum ,her gün ağlıyorum, ama onlar diil ki,yaşıyolar işte, gülüyolar eğleniyolar, bi şekilde hayata adapte olmuşlar,annem ,babam, abim ,arkadaşlarım, onlara asla unutamıycakları bi acı veremem, intihar gerçekten büyük bi bencillik ve geride kalanlardan alınan bi intikamdan başka bişi diil..Ama bütün bunları düşünmem benim biraz sonra ölmek için dua ediceğim gerçeğini değiştirmiyo tabi..Napıyım bi gün duam kabul olana kadar zaman doldurmaya çalışıcam, değişmiycek çünkü hiçbişi,ya da benim de çok bencil olucağım bi gün gelicek.. ağlayarak geçicek biticek işte,umudum falan kalmadı,sıkıldım kendimden..
Mayıs 2, 2007 at 1:58 pm
bence en onemli sey kabullenebilmekte… insan yasadıklarını kabullenebildigi oranda guclu olabiliyor… hayat baska hayatları kıyas ederek yasandıgında kabullenmek de zorlasıyor… sadece sen kendini dusun diyorum sadece seeennn….
Mayıs 2, 2007 at 6:50 pm
ölmek istedim çünkü hayatdan zevk almıyordum,hersey bos geliyordu,Tanrıyı çok fazla irdeliyordum.Ama ölmekte bi çözüm degil ne yazık kı.gerçekten ölmeyi çok istedim ama basaramadım.Artık acele etmiyorum nede olsa ölecegiz.Bari bu cana kıyıp iyice günaha bulanmayım.Ölüm bize sunulmus bi meyve tatmak için sabırsızlanıyorum,ölmek için yasıyorum,yasadıkça ölmek istiyorum…
Mayıs 5, 2007 at 2:40 pm
Bu dünyaya neden geldim hiç anlayamadım insanları anlayamadım hayatı anlayamadım zaman su gibi aktı otuza merdiven dayadım iyi bir eğitim alamadım düzenli bir iş edinemedim hayattan zevk alamıyorum kaliteli bir hayat yaşamadım sağlıklı ilişkiler kuramadım intihar etmek çok günah diyorlar birde evdekileri üzmek var işin içinde yoksa şimdiye kadar çoktan ruhumu özgürlüğüne kavuşturmuştum.kafam çok karışık hergece ölmek için dua ediyorum umarım bu gece duam kabul olur sabah kalkmak çok zor gün bana acı veriyor kendimi değersiz hissediyorum.her yeni gün iğne gibi batıyor ruhum bu gece özgür olur inşallah Allah benim ve benim gibi insanların toptan canını alsa dünya ferahlar bizler ferahlarız aslında
Mayıs 5, 2007 at 6:21 pm
17 saat komada kaldım.ve 17 saat allahı şeytanı ve diğer bütün varlıkları aradım.ama hiçbiri hiçbişey yok.kimse tırıs olmasın.allah korkusu falan filan.hikaye bunlar.kız arkadaşım kurtardı hayatımı(?)ama bu yarım kalan bi iş.yaşamak ya da ölüm bu benim tercihim.bu kutsal işi bi kalp krizine bırakamam.
Mayıs 5, 2007 at 11:23 pm
her insanın kendisi olmaktan sıkıldığı anlar vardır.gerginlerşir asabileşir aslaında ufak olan problemini ,çözüm ürekmeye yanaşmadığı için büyütür ve içinden çıkılamaz bir hale getirir…ve savaşmayı kaybeder…
oysaki çözümü olmayan bir problemin oldunu sanmıyorum bu bu dünyada..yeterki çözümü üeretebilelim…..
Mayıs 6, 2007 at 11:43 am
birazdann gidicem buralardan ölüm deil amacım ölmek istemiorum sadecee acı cekmekk arkamdakileri aqlatmakk sadece bunu istiyorumm hap içicem sadecee ölmem dimii..???
Mayıs 6, 2007 at 11:44 am
cesaretim yok isteee yardım edin nolurrr konusmaya ihtiyacım warrr:(:(:(
Mayıs 6, 2007 at 8:05 pm
bıkkın kardesim dalga geciyosun dimi. intihaRINDA Bİ KARİZMASI VAR YAPICAKSAN ADAM GİBİ YAP BU İŞLER HAPLA FALAN OLMAZ.AMA BEN ACI ÇEKMEK İSTİYORUM BEN FAZOŞİFTİM DİYORSAN O BAŞKA AMA KARDES TAVSİYESİ HAYAT AGIR AMA GERİDE BIRAKACAKLARINI DÜSÜNMEK DAHA AGIR.
Mayıs 6, 2007 at 8:08 pm
seninle aılarını paylasmak isterim neyin var. yada şu dünyada kayda deger ne var. ailenden baska.her ne kadar sana karsı kayıtsız gözükselerde inan seni senden cok düsünüyorlar.
Mayıs 6, 2007 at 8:11 pm
eger duyuyorsan veya görüyorsan yazarmısın sana yardım etmek istiyorum
Mayıs 6, 2007 at 9:29 pm
serekli olarak ölüm aklıma geliyor.intihar için ölüm için sabırsızlanıyorum.herseyi iredeliyesim geliyor herseyle ugrasım geliyor.ölümü aklımdan çıkaramıyorum ve kesin bi çözüm almak istiyorum birisi bana yardım etsin ne yapacam neden çıkmıyor aklımdan bu olay
Mayıs 7, 2007 at 3:44 pm
arkadaslar bende butun yorumları okudum,evliyim 2 cocugum var ailemi cok seviyorum. 18 yıldır ticaretle ugraşıyorum ama son zamanlarda şirket bayagı içeri girdim. nasıl borcları ödeyecegım bılemıyorum. bugun ılkdefa cekım yazıldı ve beynımden vurulmus gıbıyım. suan yanımda uyuku habı var ıcmek ve ıcmemek arasında kararsızım bunun gunah oldugunuda bılıyorum. bu dunyadanda zevk almıyorum. kısır bır dongu sasırdım bılemıyorum.
Mayıs 8, 2007 at 6:08 am
çaresizz insanlar hiçbir zamn çaresiz olmazlar mutlaka bi çare wardır bence yasamaya bak hepinize sewgilerr byy::.
Mayıs 8, 2007 at 1:09 pm
arkadaslar bırbırımıze destek olalım hıcbırımızınde ruh halı ıyı degıl belkı aynı gemıdeyız bır kurtulus bulmalıyız ama dertlerın paylasınca azalacagı gorusundeyım.sızden farkım yok yazısmak ısteyenlere msn mı verıyorum.
ozkan.erden@hotmail.com
Mayıs 8, 2007 at 4:29 pm
Hayatta çok hata yaptım ve kendimden içinde bulunduğum bedenden nefret ediyorum.beynim çok boş uyuşuk sanki tek kelime etmek istemiyorum uyumak ve hiç kalkmamak istiyorum ne yaptığını bilen insanlara imreniyorum.Keşke biraz akıllı olsaydım azıcık gözümü açsaydım ozaman bu çıkmaza düşmezdim Allah ruhumu özgür bıraksa ve cehennemde yaptıklarımın cezasını tek tek ödesem
Mayıs 8, 2007 at 4:31 pm
bu yorumları buraya yapmak beni rahatlatıyor benim dibi ölmeyi arzu eden insanlar arasında olmak fikirlerimi yazmak çok güzel
Mayıs 8, 2007 at 4:43 pm
birinin çok yardımına ihtiyacım var herşey beni boğuyor anlatması mümkün değil hayat herşeyiyle üzerime geliyor yarı ölü insan gibiyim arkadaşlar benimle sıkıntılarımı paylaşmak istiyor ama anlamayacaklarını bildiğim için kimseye anlatamıyorum ama arkadaşlar size bişey dimi lütfen bunu yapın en azından yapmaya çalışın ben elimden geldiği kadar huzuru yüce rabbimin günde beş kere huzuruna çıkarak bulmaya çalışıyorum huzuru gerçekten allahtan yalnızca ondan isteyin ve ona yönelin lütfen deneyin yalnızca sizi yaratan rabbinize sığının emin olun ki o açılan ellerinizi asla boş çevirmeyecektir çünkü ben hala büyük sıkıntılar içindeyim her gece yatağımda uyurken acaba yarın nasıl geçecek diye bugününü yaşayamayan insanlardanım ama allah insana ginede dayanma gücü veriyor buna emin olun ve dediğimi yapın yüce rabbim hepinizin ellerinden tutsun yorum yazmak isteyenler yapabilir.
Mayıs 8, 2007 at 5:15 pm
ben hayatta çok acı çektim herkes beni ezmeye çalıştı hiç kimseyi kırmamaya benden istenenleri her zaman yerine getirmeye çalıştım
çocukluğumu yaşayamadım ve şu an gençliğimide yaşayamıyorum diğer genç kızlar gibi istediğim kadar özgürlüğümü yaşayamıyorum.ama hayatı sıkıcı yaşadığım için hiç onlara özenmedim.demek istediğim çocukluğumda yaşadıklarım ve şu anki yaşadıklarımla birleşerek inanılmaz bir hal aldı hayattan koptum hiçbir şekilde dayanacak gücüm kalmadı çok çaresizim hayatta yaşamak için hiçbir nedenim yok artık gözlerimden yaş yerine kan geliyorne olur bana yardım edin artık kaldıramıyorum bu yükü kaldıramıyorum intiharı çok düşündüm ama ailemi gözü yaşlı bırakmak istemiyorum yardım edin lütfen
Mayıs 8, 2007 at 8:55 pm
BILMIYORUM nedir bütün bunlar…zifiri karanlik bi ormanda kayip gibiyim! nereye dönsem karanlik…kurtulmak icin her turlu BILGIYE sahibim. ama bilgi veya DUSUNCELER hissettiklerimi deistirmiyo. duygular bastirdiginda, DUSUNCELERIMI teker teker degistiriyolar. bu olurkende izliyorum ve deli oluyorum…ve sonra tanri ya küfür ediyorum, bu beyni benim aci cekmem icinmi yaptin…veya yapamadin…ya adam gibi yap yada yapma kardesim….
Mayıs 9, 2007 at 9:24 am
evet çok yalnızım ve çaresizim.sadece ölmek ve bu ızdırabın bir an önce bitmesini istiyorum.hayattan hiç zevk almıyorum.herşey üzerime geliyor.hiçbirşey beni mutlu etmiyor.yemek yiyemiyorum,geceleri uyuyamıyorum.nasıl birşeydir bu anlayamadım.sadece canım çok acıyor.hep dua ediyorum rabbim canımı al diye.korkuyorum intiharın çok günah olduğunu biliyorum.ama sanırım yavaş yavaş korkunç sona yaklaşıyorum.bunları haketmedim!mutsuzum hemde çok….
Mayıs 9, 2007 at 9:54 am
YOLDAŞLARIM SABREDİN AZ KALDI,KURTULUSA AZ KALDI,O CEHENNEM ÇUKURUNA GİRMEMİZE AZ KALDI..
Mayıs 9, 2007 at 4:00 pm
Arşın Rabb’ına karşı gelen asi köle!
Sönmeyen cehennemdir, sunulan cahile.
Ateşe dayanırsan ;şeytana esir ol!
Eğer yok diyorsan;EDEPLİ,VAKARLI ol.
Haberin yok mu!Günahlarda boğulmuşşun,
Allah(cc) kelâmını yazmayı unutmussun.
Mayıs 9, 2007 at 9:13 pm
herşey bi avuntu her güzel şeyin sonunda sorgusa var acıyla ızdırapla şuanda buraya yazan çoğunluk olarak inancından dolayı burada baylaşmaya çalışıyo hisetiğimz acı bedende bu bize ait değil yüce allahım sevdiği kularına acıyla test edermiş.vardır bi hayır.başka çare yok.
“daydreaming”?
bugece ne kadar çaresiz oldunu ve kime muhtaç oldunu düşün.ölüme mi? o bile sana ait değil senin istemenle bile olmuyo onu hak etmiyosun.badem çok hislerle hareket eden birisin bu gece gökyüzüne bak ve düşünürken konuştunu fark et ve düşücenin sahibi bul ve yalnız olmadını gör.hislerinin nereden doğdunu.sevginin inanmanın ne kadra büyük bi samimiyet saflık oldunu hiset.umarım.
Mayıs 10, 2007 at 11:36 am
Lütfen sözlerim yanlış anlaşılmasın amacım kimseye akil hocalı yapmak değil. Aksine kendi gerçeğimden size ışık tutmaktır. Sizlere gösterdiğim yakınlığın sebebi sadece acı çekene gönül kaymasından başka bir şey değildir.
Çünkü çoğu zaman düşle mantık arası orta bir yol bulmaya çalışırken içinde bulunduğum şartları anlamakta zorlandığım. Hayatimin su son 4 yılında yaşadığım yalnızlığımı renklendirecek, yakaladığım her hoş ayrıntıyı paylaşabileceğim, yüreğimin ve aklimin karanlık yönlerini varlığıyla ve bilgeliğiyle aydınlatacak gerçek dostlarım hiç olmadı.
Evet, Dünya’ya karşı öfkeliydim ama itiraf ederim ki bu öfkemin nedeni yücelmiş ama düşük düzeylerde yasamak zorunda olduğum içindi. Neyse bu konuyu çokta anlatıp sizi sıkmak istemem.
Ama yinede alışık olmayana yenilmenin zor geldiğinin farkındayım ama intihar etmekle kimi cezalandırmayı amaçlıyoruz? Olumlu bir şekilde değiştiremediğimiz hayatimizin acısını kimden çıkartıyoruz? Çevremizi suçlamak ve kendimize acımak yerine son’da olsa yapabileceğimiz bir şeyler olmalı diye düşünüyorum.
Biz hayatimizin sağlıklı bir analizini yapacak kadar akilli ve içinde bulunduğumuz şartları yani kendi gerçeğimizi kabul edemediğimiz ve değiştiremediğimiz için buradayız.
Beni bu siteye yönelten ve birkaç gün önce sizlerle tanışmama neden olan yöneliş bir an bile olsa da intiharı aklımdan geçirmeme sebep olan yaşadığım bu tükeniş, kabulleniş ve çaresizlik duygularıydı..
Ama yinede içinde bulunduğunuz ruh halinin; aklinizin ışığını söndürmesine izin vermeyeceğinize inandığım için çözümmüş gibi görünen ama gerçekte çözüm olmaktan çok uzak olan intiharı düşünmeyeceğinizi biliyorum.
Sofakles’in dediği gibi: hayat mantık aranmadığı zaman daha da güzeldir
)))
Benimle yazışmak ve dertlerini paylaşmak isteyen arkadaşlar için msn adresim: hakan_tifozi@hotmail.com ve mail adresim hakan_tifozi@yahoo.com
Mayıs 10, 2007 at 6:17 pm
nerden başlamak gerekliki..
nasıl giriş yapmak lazım..
en iyisi biraz kendimden bahsediyim..
hani vardır ya..hep yarış atı gibi hazırlarlar ya ailemiz ya öğretmenlerimiz ya akrabalarımız bizleri..
ben de böyle hazırlandım..hep birinciliklerim oldu..ilkokul-ortaokul ve lisede birincilikle bitirdim..yarışmalara katılırdık..ben de asil üyeydim..ankarada dereceye bile girmişizdir..lisede 4 yıl boyunca onur kurulu başkanlığı yaptım..iftiharnamelerim vardır takdir namelerimin yanında..
hep beğenilen ve takdir edilen bir insan oldum..ya da öyle derler deyim..mesela birilerini bana tanıştırmaya getirirler hep işte bahsettiğimiz suzan bu diye..
herneyse konuyu bağlamaya çalışıyım ama biraz uzun bi mevzu kusura bakmayın..
görsel hafızam ve matematiğim çok iyidir..anlatılan bi şeyi ikinci defa duymaktan ve görmekten hiç hoşlanmam..hafızam oldukça iyidir..
herkes tarafından sevilen sayılan biri olarak bilinirim..
neyse ne olduğuna gelelim..
bir yerde okumuştum eğer bir kadın 24 yaşına kadar aşık olmadıysa dünyanın en şanslı kadını olmalı diyordu..çok doruymuş:((
19′umda birine aşık oldum..çok kurnaz birisine..allem etti kallem etti bir yıl sonunda sevgisine inandırdı beni..dedimki artık bunca denemelerimi geçtiğine göre beni gerçekten seviyor olmalı..mutlu bi 3 yılımız geçti..ama o çok tecrübeli bense hiçbir tecrübesi olmayan biriydim..kandım..kandırıldım..sonra öyle bi dönemde ameliyat olmaya karar verdim oldukça basit bi ameliyattı..hem böylece 20 gün de raporum olacaktı..
neyse ameliyat tam bi fiyaskoyla neticelendi..problemler çıkmış..bende arızalar bıraktı..ilk başta güzellik anlamında dert etmiştim..sonuçta sevdiğine güzel gözükmemek var..sonra ben kahrolmaya başladım..ondan ayrıldık..çirkin olduğumu düşünmeye başladım..hatta komplexlerim o kadar arttıki insan içine çıkamaz oldum..oldukça düzgün bi insan olarak bilinen ben..oldukça içe dönük..komplexli ve kendni sevmeyen biri olmaya başladım..
buraya yazarken ne kadar da basit geliyor..ki ben bunlar yüzünden ölmeyi düşünüyor ve teşebbüs etmeye çabalıyorum..
neyse hergün ağrıyan yerlerim var..ben bunlar için ağlıyor..ağlıyorum..diyebilirsinizki acizmişsin..ben de öyle diyorum kendime ama inanın hiiiiiiiiiiiiiiiiiiiç böyle değildi..hatta arkadaşlarım artık benimle konuşmak istemiyor..zaten herkes siz onlara destek olup akıl verdiğinizde ya da kıyafetinizle ya da yanınızdakiyle büyülediğinizde çevrenizde pervane oluyor..en son benim en çok sevdiğim biriyle konuştum..senin böyle bi hale düşeceğini hiç sanmazdım..bazen bu suzan mı insan ne kadar değişebiliyormuş diyorum dedi..
ve şunu söyleyim;önceden çevremde onca kişi varken şimdi kimsem yok..
ben güzelliğe önem verdikçe onler da elimden teker teker yok oluyor..bu arada önceden güzelliğimle söz edilirdim..belki bundan bu kadar üzüntüm bilemiyorum..ameliyat..sonrasında olanlar..gerçekten aşık olmam..bittikten sonra onun dönüp bana bakmayışı..sonra başkasına aşık olması..bense onun için üzülmüşken..
tedavi de gördüm elbet..ama ilaçlar siz isterseniz işe yarar bence..
çok uzattım sanırım..
anlatacak o kadar çok şey varki..
kendimi sevmiyorum..kendimden nefret ediyorum..
ölmek istiyorum..
çok yoruldum..tükendim..bittim..
içim acıyor..
ruhum daralıyor..
annem bugün bana dediki;biz senden neler bekliyorduk sen nasıl oldun?nasıl bu hallere düştün anlayaıyorum??
ben de anlayamıyorum..
ve hergün daha kötü oluyorum..
doktor ya da psikologlardan da nefret ediyorum..belli bir zaman diliminde anlatırsın..bütün paranı verirsin ve sana söyledikleri hiçbirşey yoktur..
kendilerinin hayatları çok mu düzgün sanki..
bana benim yaşadıklarımı yaşamış birini çıkartın da sonra bana ahkam kesebilsin..
ferhat göçer’in hani bi parçasında şu sözler var ya;”üç kuruşluk adamları kattık ömrümüze, bundandır dibe vuruşumuz..”
bilmemki nasıl çıkarım bu durumdan..
allah hepimize yardım etsin..
ben de allah’tan korkmasam,dini inançlarımıza göre sonsuz cehennemlik olmayacağımı bilsem bi dakka durmam şu dünyada..
çok sevdik ne oldu??yalancının,palavracının,sahtekarın teki çıktı,hatta nasıl çapkınmış da haberim yokmuştu??
basit bi ameliyata girdim,girerken oooo çok basit canım derken..çıktıktan sonra tabi ameliyat bu sonuçta riski var bunu bilmiyo musunuz diyen doktorlarımız(allah hepsinin de belasını verir işallah-bu şekilde düşünenlerin en azından-)
ben daha 26 yaşındayım..ameliyatı 4 yıl önce olmuştum..ve ben bu acıyı ömür boyunca çekmek durumundayım..bu 4 yılın bana getirdikleri mi??üniversite hayatım bitti..ne hayallerim vardı oysaki..çalışkanlıkmış..zekaymış..iyilikmiş..hepsi boş..
bence mutlu olmak önemli olan..
ben mutluluğu bulamayanlardanım işallah diğerleri bulur..hayattan hiçbir beklentim de yok..
hiçbir şey yapamaz durumdayım..etrafı toplamaktan tutun..kişisel bakıma kadar..
bir bilseniz ne hallerdeyim..
buraya yazarken bana da ne kadar basitmiş gibi geldi ama yaşarken öyle hissetmiyor insan..
bence en önemli şey yaşama sevinci..bunu kaybedince yaşasan da farketmiyor..sonuçta yaşayan ölü oluyorsun..
Mayıs 10, 2007 at 6:37 pm
arkadaşlar hepinizden özür diliyorum..oldukça uzun bi yazı olmuş..hatta gereksiz teferruatlar bile yazmışım..anlatmaya çalıştığım şey aslında;çaresiz,mutsuz,boşlukta olan bu insanların geçmişlerinin aslında çok daha farklı olabileceği,gelinen o son nokta ile o insanları değerlendirmemek gerektiğiydi..
hiç kimse ben asla şöyle yapmam,şunlar bana olmaz deyip hafife almamalı..herşey insanın başına geliyor..
hatta ben derimki bir gün ölüm haberim yakınlarıma ulaşırsa ben hiç şaşırmayacağım..
Mayıs 11, 2007 at 9:08 am
ben şuan 18 yaşındayım ve benim acılarım 3 sene önce başladı.ailem belki çok seviyordu beni ama hiç göstermediler.buda bnde eksik bi duygu oluşturdu hep sevilmek istedim.kendimi dışarıya attım hep…ama yine olmadı kimse sevmadi beni ve artık hiç sevilmiyordum herkez kaçıyordu benden.madde kullandım diye evden kaçtım diye yargıladılar…ama kimse benim niye böyleolduğumu sormadı bana…. ve herşey daha kötüye gidiyodu.evli birine aşık oldum çok kez ölümü denedim olmadı depreson ilacından çamaşır suyuna kadar içtim kollrımı kestim bundan 2gün öncesine kadar kendimi trenin altına atıyordum.ama şimdi yaşıyorum ve hayata sıkıca tutunmaya karar verdim….çünkü ne olursa olsn HAYAT YAŞAMAYA DEĞER………..
Mayıs 11, 2007 at 9:10 am
KONUŞMAK DERTLEŞMEK İSTEYENLER MSN ADRESİM kader_benser_13@hotmail.pk
Mayıs 11, 2007 at 9:43 am
Dusunuyorum Rumuzlu arkadasim.
Benim iletisim bilgilerim yukarida var benimle kontaga gecermisin lutfen.
Diger arkadaslar sizde lutfen. Herkes bir seyleri olumlu bir sekilde degistirme pesinde ama insanin kendini tuketerek bu olumlu degisimi yasamasi mumkun mu?
O yuzden bizde bu tukenmisligimizden birlik ve kuvvet olarak sorunlarimizi paylasasim birbirimize destek olalim ki.
Mayıs 11, 2007 at 11:46 am
Klavye farkindan dolayi rumuz isminizi yanlis yazmisim “DUSUYORUM” Rumuzlu arkadasim bana ulasirmisiniz lutfen.
msn adresim: hakan_tifozi@hotmail.com ve mail adresim: hakan_tifozi@yahoo.com
Mayıs 11, 2007 at 4:20 pm
herşeyden önce her yol denenmeli. sonra onlar da işe yaramıyosa o zaman seçilmeli intihar. ben nasıl hala yasadığımı bilemiyorum ama henüz tüm şansımı kullanmadım gibi geliyor hayatta. insanın içinde yaşamı istemek ve ölümü istemek duyguları vardır. mesele bana göre yaşamı istemek için tek bir neden kalmaması.tek bir neden varsa bile yaşamalı zor olsa da.
Mayıs 11, 2007 at 5:20 pm
yaşamk ki hiç bir yaşa ölüm kadar çekici ve samimi birşey varmıkı ve yıkılmış yalnızlığın dayanılmaz uzaklın bittitek yer ölüm ve enkutsal yoluı intihar dır başkalarına feda edileck yaşamım yok kendim için intiahrım olsun
Mayıs 12, 2007 at 3:55 pm
bugün hiçkimse yorum yapmamışş
hava güzel..sanırım depresiff düşüncelerin de o yüzden az olduğu bir gün gibi..
4 yıldır mutsuzluktur gidiyor ve hiç yaz ya da kış;güneş ya da karanlık farketmiyor benim için..
bu hafta tekrar bi psikiyatrla görüşmem gerektiğine karar verdim..
acaba hiç bitmeyecek mi bu üzülmeler..
herkesin ayrı bi konusu var..
ama ben inanıyorumki bu duruma düşmeye bir tek şey neden olmamıştır..
bilmiyorum ne yapmak lazım..
yardım diliyorum….
bugün öğrendimki abim de çok kötüymüş..
o kadar çokuzki..o kadar artıyoruzki..
neden böyle oldu??
neler oluyor??
ben oldukça güzel ve mutlu bi çocukluk geçirdim..abim de..
ama hayattan niye bu kadar erken vazgeçtik..neden bu üzüntü..kime bu kast?
hep kişisel gelişim kitaplarıyla,pozitif düşünce felsefeleriyle büyüdüm..
insanlar neden mutlu olmazlar diye hayretler içinde bakan insanlardandım..
belki 22 yıl için şükretmeliyim..
beklentiler mi arttı??
yoksa biz mi azaldık(tükendik)?
nedirki kavgam??
kimki beni üzen??
kimler ya da nelere bu kadar kafa yormaktayım ve hergün sızlanıp neden ağlamaktayım veyahut da ağlamaktayız??
aslına bakarsanız topu topu en fazla yaşayacağımız bi 20 en fazla 30 yıl(belki bunlardan çok daha az) daha varken??
ama içimde bir mutsuzluktur bir umutsuzluktur bi ağlama isteğidir bi çaresizliktir,kendime acımaktır,üzülmektir bi hesaplaşmadır gidiyor??
neki problemim??
cevabı biliyorum;kendim
ama neden bu kadar kendimden nefret eder olabildimki??
soruyorum size??
ben artık hiç birşeyi(sorumluluk ya da bana sunulanlar,istenilenler) taşıyamaz oldum..evden çıkmaz..kendime hiiiiiiiiiiiç bakmaz oldum..
hayatla bağım kalmadı..
bakıyorum bazen karınca ya da onun gibi minicik hayvanlar bile yaşamak için nasıl da çabalıyorlar??
hedefler..
hedeflerim vardı bi zamanlar..
şimdi mi??
hiç biri umrumda değil..
hiç kimse umrumda değil..
özsaygı..özgüven..
önceden bunlarla ilgili ne yazılar ne kitaplar ezberler de nasıl da gaza gelirdim??
şimdi ne oldu??
şuanda mı??
kendimi yeyip bitirmekle meşgulum..
herkes bana gün gelecek birgün bunlara gülüp geçeceksin diyor..
ben de onlara gülüyorum..
4 yıl oldu boru değil..
insan kendini tanır..
öyle bi işlediki bu hastalık(mutsuzluk),kemiklerimde hatta kanımda hergün gezip beyin hücrelerimi oksijen,besin yerine onlarla beslemekteyim..
bilmem kurtulabilir miyim??
istiyor muyum??
evet..hem de çok..ama olmayacağından da bi o kadar eminken..
allah herkese yardım etsin,içinde de bana işallah..
bir de size bişey sormak istiyorum..ben hiçbirşey yapmak istemiyorum..hiç birşey de yapmıyorum..evden çıkmıyorum..konuşmuyorum..kendimle ya da evle ilgilenmiyorum..evde hiçbir iş yapmıyorum..
sizler de öyle misiniz??
yoksa normal hayatınıza devam ederken bir an aklınıza mı geliyor??
yani benim gibi kronik mi?yoksa anlık mı??
Mayıs 12, 2007 at 4:50 pm
“düşüyorum” Rumuzlu arkadasim bana ulasirmisiniz lutfen.
msn adresim: hakan_tifozi@hotmail.com ve mail adresim: hakan_tifozi@yahoo.com
Mayıs 12, 2007 at 6:12 pm
yoldaşlar ne yapalım biliyormusunuz hepimz bi adresde belli bi saatde toplanalım.yada birbirine yakın illerde olanlar digerlerine ulassın.Dünya üzerine,hayat üzerine konusalım,tartısalım, ben hepizimin adına ilk adımı atıyorum. sonsuzakadaryoldas@hotmail.com adresini açıp hepimizin burda bulusmasını saglamak istiyorum şifreside adresle aynı.Bir çözüm aramak isteyen arkadaslarım ve bu konuda gerçekten ciddi olan arkadaslar katılırsa sevinirim
Mayıs 12, 2007 at 6:26 pm
Yoldaslar bu konu ile ilgili önerileriniz,görüşleriniz varsa yazmaktan geri durmayın.
Mayıs 13, 2007 at 9:49 am
4 gün önce bi girişimim daha oldu.artık hayattan onun getirdiklerinden o kadar çok sıkıldım ki.ve yine ölmedim.öleceğimden ölesine emindim ki oysa.bi an ellerim de uyuşmaya başlayınca ve kulaklarım da uğuldamaya başlayınca ölüyorum dedim.ve çok mutlu bi andı.aslında yaşamla ölüm arasında gidip gelen kararsızlığım vardı.sevgilim kollarımdayken ve beni kendime getirmeye çabalarken istemedm bi an ölmek.ama sabah oldu.ve hayat aynı hayat.şimdi o yanımda değil..bir defa bile sormadı nasılım diye.gelmedi aramadı.tüm insanlar aynı sanırım.yine de yaşamak belki güzeldir.hala kafam yerinde değil günlerdir uyuyorum gözlerimi açamadan.hayatım altüst oldu.ne için??)):
Mayıs 13, 2007 at 10:18 am
şişşşşşşşşşt ne oluyor bu sitede şimdi kardeşim grerken gördüm biraz okudum intihar dedigin nedirki GİDEN GİTMİŞTİR GİTTİĞİ GÜN BİTMİŞTİR BEN ONU DEĞİL O BENİ KAYBETMİŞTİR NE VAR LAN ÖLECEM DİYE TUTTURUYONUZ ÖLMEYE KARAR VEREN ADAMIN BURDA NE İŞİ VAR GİTSİN ÖLSÜN VADESİ DOLDUYSA ÖLMEYE GİDERKEN ÖLÜR ZATEN AMA DOLMADIYSA AKŞAMA KADAR İNTİHAR ETSE ÖLEMEZ HAdi eyvallah
Mayıs 13, 2007 at 12:03 pm
Çalışmalarınız için sizleri tebrik ediyorum.
yayınladığınız iki film gerçekten çok güzel.
bu filmleri e-mail adresime gönderirseniz sevinirim.
teşekkürler
Mayıs 13, 2007 at 12:34 pm
Ölümsüz nick li arkdasım kaderci gördüm seni ne yani iş sadece vadisi bitmiş ölmüş lemi oluyo.Bizim burda bahsetdigimz kendi iradesiyle,ölmek yada ölmeye çalısmak sadece vade yada alın yazısından ibaret degil bu olay sonuçta düşünen ve düşündügünü uygulayan varlıklarız.O iş o kadar kolay degil tabi girecegiz sitelere arastıracagız,yardıma ihtiyacımız varsa yardım alacagız,yada verecegiz,burda söz konusu olan bi hayat tencere kapagı degil ki hadi diyince kapatalım !!!
Mayıs 13, 2007 at 4:53 pm
ölümsüz !!
cüz’i irade diye bişey duymuş muydun??
yani bak böyle kapıdan bi bakıp sonra laf atıp kaçmakla olmaz böyle şeyler..
araştırmak lazım..
ben çok şeyler okudum bu konularda..
kaderin ne olduğunu nasıl işlediğini biliyo musun??
ya da şöyle deyim hiç araştırma gereği duydun mu?? hiç bir gün de kulaktan duyma bilgilerimin kaçı doğru deyip kitap karıştırdığın oldu mu??
öyle taş atıp kaçmak olmaz..anlamak lazım o insanları..
eğer yok bizleri beğenmediysen burda işin ne??
insanları rencide etme barii..
bu arada kaderle ilgili dip not veriyim;
ALLAH; seçenekler,yollar,kapılar açar belki ama karar sizindir..
yani adam öldüren, yok kaldırımda kendini pazarlayan ya da ne biliyim uyuşturucu kullanan da desinki o zaman,
”e iyi benim kaderim de buymuş..allah istediği için böyle oldu benim suçum yok o zaman benim cezaya da çarptırılmamam lazım.”
niye??
çünkü düz mantık budur değil mi?çünkü kader bizim elimizde değil ya..sen niye suçlu olasın..
işte öyle değil bu işler..
o zaman cennet ve cehennem niye var sorarım sana..herkes aynı yerde olurdu yani sonuçta karar büyük merciden değil mi??
işte atlanılan konu önemli.
bizlerin sadece doğum ve ölüm anı belli.aradakiler bize bağlı..yollar çıkar seçenekler çıkar..tercih yapma hakkınızı kullanırsınız ve orda olay farklı boyutlar kazanarak devam eder..yine yollar çıkar yine bir tercih daha yaparsınız ona göre bir yön daha.. bu devam eder gider..ama sorumlu sizsinizdir..yardımsa allah’tan gelir..
şimdi ölümsüzün dediği ölüm anına geliyim..biçilen bir ömür var ama eğer kaza,kurşun,intihar ya da buna benzer şeyler yapıldığında kader değişir yani o andaki hükme göre ve allah’ın takdirine göre devam eder hayata ya da noktayı koyarsınız biçilmiş ölüm vaktinden önce..
ama şunu deyim..bir dağ eteğindeki tren yolu örneği vardır..siz yukardan baktığınız vakit o tren yolundaki trenin önündeki engelleri görebilirsiniz yani dağın arka tarafından gelen aynı istikamette bir tren daha varsa ve tek ray varsa bilirsinizki onlar çarpışıp kaza yapacak..şimdi bunu söylemek size zor gelmez çünkü görürsünüz ama onlara siz yön verip çarpışmalarını sağlamadınız ama..yani sizin bilmeniz onların çarpışmasıyla ilintili değil(buna matematikte iki değişken arasındaki bağımsızlık denir)..sorumlu onlar..çarpıştıktan sonra şunu diyebilirler mi’’sen çarpışacaksın dedin biz de çarpışmış bulunduk” yok böyle bişey arkadaşlar..yapılanlar bizim elimizde..eğer öyle olmasaydı neden dünya olsunki??o zaman allah derdiki kullarına;’’sen zaten şusun sen şu tarafa geç, başka birisine de sen zaten şöylesin sen diğer tarafa..”
yok işte böyle değil..
bu çok geniş ve hassas da bir konu arkadaşlar..ben oturup yerinden ahkam kesenlerden hoşlanmam..araştır,bil doğruları söyle..iyi niyetli yaklaş..
budur doğru olan..
ha bir de kaderi daha iyi kavramanız için şu da söylenebilir:güneşin doğuşu-batşı, ay tutulması ya da ne biliyim buna benzer olayların tarihi,saati hatta saniyesi bile ballidir değil mi??
hesaplamalar yapılır ve takvimde yazılıdır o tarih ve saatler..şimdi siz diyebilir misinizki; bu takvimlerde bu tarihlerde şu olaylar gerçekleşecek diye yazmış olmasa bu olaylar kesinlikle olmayacaktı..
diyemeyiz..çünkü olur..buna benzer işte..kaderde yazması sadece allah’ın herşeyi görmesi ve onda zaman kavramının olmaması..
neyse kafanızı çok karıştırmayayım..
ben bu olanlarda ne kadar rolü var insanların diye merakımdan(kendi başıma gelenlerden dolayı) bütün kitapları,internet sayfalarını didik didik ederek öğrenebildim..
ama zor ve hassas bir konu..
takdir yine de allah’ındır tabi..
Mayıs 13, 2007 at 7:11 pm
Süre-i İbrahim,ayet 7
“Sizin elinizdedir.Eğer şükrederseniz sizin imanınızı artırırım.Eğer küfrederseniz size edeceğim azap şiddetlidir.”
Buna göre hareket ediniz.
Bazıları insan Hakk’a vasıl olduktan sonra o kimse hakk olur derler.Bu küfürdür.Lakin ehl-i sünnetten yetişen evliyalar kul Hakk’a vasıl olursa da o kulun vücudu, bütün hali Allahu Teâlâ’nın elindedir.O kul kendi kendine birşey yapamaz.Allahu Teâlâ yapar gösterir.Gaipleri görür,göstermez,göremez.Allahu Teâlâ o kulu sevmiştir.Onun sebebi ile nice düşmüşleri kaldırır, derler.Bu da doğrudur.Bir kimseye Allahu Teâlâ’ya ibadet et,her işinde Allahu Teâlâ yapar deseler,”hayır çalışıp yaptım”dese kafir olur.Ben istedim Allah verdi demelidir.Çalışmak Allahu Teâlâ’dan istemektir.İstemek üçtür.
Biri dil ile
Biri el ile
biri niyetledir.
Bunun herhangisi ile istese verir.
Mayıs 13, 2007 at 8:54 pm
Süre-i Mü’min, Ayet 60
“Rabbiniz buyurdu ki:Bana dua ediniz, sizin için icabet edeyim. Şüphe yok o kimseler ki, benim ibadetimden kibirlenirler onlar yakında zeliller oldukları halde cehenneme gireceklerdir.”
“Benden isteyiniz vereyim” diye buyurmuştur.İnsan her ne iş ile meşgul ise ondan muradı Allah’tan istemek olmalıdır.KADER; nasip mi, değil mi, düşünmemelidir.Kaderde yoksa,VAR eder.Nasip değise,Nasip eder.
Sure-i Nahl,Ayet 105
“Yalanı; ancak Allah’ın ayetlerine iman etmeyenler uydurur.İşte yalancı olanlar onlardır.”
Sure-i Yunus, Ayet 4
“Dönüşünüz cümleten O’nadır.Bu, Allahu Teâlâ’nın muhakkah olan vadidir. Şüphe yok ki O halkı bidâyeten (önce) vücuda getirir, sonra da geriye çevirir ki,iman etmiş ve salih amellerde bulunmuş olanları adaletle mükafaata nail buyursun.Kafir olanlar için de küfreder oldukları sebebiyle kızgın sudan bir içki ve pek acıklı bir azap vardır.”
Çünkü bunlar Allahu Teâlâ’ya iftiralarında yalancıdırlar.
Bunlar derler ki; Allahu Teâlâ ezelde bizim başımıza geleceği her ne ise yazmıştır.Şimdi biz ne yapsak faydasızdır.Öyle dilemiş derler.İşte bu söz büyük bir iftiradır.BÜTHANDIR.Şeytan mezhebidir.Cebriye’dir.
Mehzepler üç şeyde sözleri ile anlaşılır.
1- CEBRİYE:Derler ki ezelde ne var, ne yok ,hepsi tayin edilmiş, iyi ve kötü ne ise olacak ,olmuş.Hem de kulun elinde birşey yoktur.Hepsini yapan Allahu Teâlâ’dır. O takdir etmese kim yapabilir derler.Bunlar bu sözleri ile yalancılardır.
2-KADERİYE:Biz ne işler isek işleriz.Allah ne karışır.Kul her istediğini yapabilir, derler.Bunlarda yalancıdır.
3-EHL_İ SÜNNET :Allahu Teâlâ Hâlıkdır.Kul faili muhtardır.Yani kul olan kul evvelâ işe niyetle teşebbüs eder.o işe karar verir.Ondan sonra o işi yapmasın.Allahu Teâlâ halk eder.Kul yapar, kul istemeden Allahu Teâlâ yapmaz, halk etmez.Kuvvet kudret vermez.Sonra o verir derler. Bu söz doğrudur.
Sure-i Nur,Ayet 4
“Onlar fasıklardır.Allahu Teâlâ’yı unuturlar.Onlar kendi nefislerinin menfaatını unuttular.”
Yani Allahu Teâlâ’yı unutmaları Allahu Teâlâ’ya yalvarmamalarına sebep oldu.Belki yalvarsalardı,kurtulurlardı.Bu fasıklar derler ki,
_Canım sende Allahu Teâlâ’nın kazasından, kaderinden kurtulunmaz derler.Böylece kaygısız olurlar.Def-i için Allahu Teâlâ’ya yalvarıp çaresine bakmazlar.Hazreti Ömer(Radiyallahu anhu)Medayin şehrinde ki hastalıktan şehre girmeyence Muaz İbn_i Cebel (Radiyallahu anhu):
_Allah’ın kazasından mı kaçıyorsun? Deyince hazreti Ömer Radiyallahu anhu) demiştir ki:
_Allah’ın takdiri kazaya geçmedi.Def-i için Cenab-ı Hakk’a dua edilir, dedi.Bu söz çok büyüktür.Anlayan anlarda anlamayan didikler durur.Buna dair nice hadisler vardır. Allahu Teâlâ kimseyi kafir, cehennemlik, azaplık (Azap etmek için) yaratmamıştır.
Mayıs 13, 2007 at 9:19 pm
seracığım benim okuduklarımın ortak paydası buydu..
bilemiyeceğim artık..
bu konu beni aşar..hatta aşmış bile:)
bunu araştırdım
hala da okumaya çalışıyorum.. net bi bilgi kimsede yok..
herkes varsayımlar sunuyor..
hangi gerçek doğrudur bilemiyorum..
yanlış anlaşıldıysam üzgünüm..hem yanlış bişeyler söylemek insanları yönlendirmek de hiç istemem..
artı forum konusuyla da çok bağdaşmıyor aslında bu konu..
ben sadece ölümsüz’e biraz sinirlenmiştim konu ordan açıldı..
daha fazlası beni a-ş-a-r..
Mayıs 13, 2007 at 11:13 pm
Sera bizi aydınlatdıgın için gerçekten sagol.Bende kaderci diye biraz ölümsüzü eleştirdim ama demek istedigim senin örneklemine yakın bişiydi yani ne tek basına irade nede tek basına kader.Hayat ve yazı,bu ikisinin harmanlanmıs sekli ben baska bişi bilmem…
Mayıs 14, 2007 at 9:25 am
arkamda kalanlar olmasaydı çoktan ölmüştüm böyle ruh gibi yaşamak ölümden beter.
Mayıs 14, 2007 at 10:06 am
herşeyden nefret ediyorum yaşamaktan nefret ediyorum tüm sevdiklerim uzakda çok yanlızım tek çarem ölüm mü?
Mayıs 14, 2007 at 10:43 am
Çigdem degil tabiki.Yok öyle kimse yanında degil diye yıkılmak,ölmek.İnanki yanlızlık daha eglenceli ben kendimden biliyom.Ama yasamaktan bende nefret ediyorum bu siteye yazanlarında ortak paydası bu olsa gerek.
Mayıs 14, 2007 at 11:18 am
çiğdemcim kaç yaşındasın?
Mayıs 14, 2007 at 11:46 am
Her şey boş bu berbet dünyada… nnnnnnnnneyim kaldıki yaşama dair.Ben intihar edersen annemin ağlamaması için intihar etmedim o benim için değerlidir çünkü..(bunu ona belli etmesemde)….. KISACASI BEN BU DÜNYAYA BOŞ GELDİM BOŞ GİDECEĞİM AMA İNTİHAR EDECEK CESARETİM DE YOK….KEŞKE OLSA
Mayıs 14, 2007 at 11:49 am
Her şey boş bu berbet dünyada… nnnnnnnnneyim kaldıki yaşama dair.Ben intihar edersen annemin ağlamaması için intihar etmedim o benim için değerlidir çünkü..(bunu ona belli etmesemde)….. KISACASI BEN BU DÜNYAYA BOŞ GELDİM BOŞ GİDECEĞİM AMA İNTİHAR EDECEK CESARETİM DE YOK….KEŞKE OLSA İNTİHAR ETMEK VE YAŞAMAK CESARETLİ İNSANLARIN İŞİ BEN ORTADAYIM ÇÜNKÜ İNTİHAR EDEMEM DE YAŞAYAMAM DA SON SÖZÜM KEŞKE BİR YALAN OLSAYDIM……………..
Mayıs 14, 2007 at 4:53 pm
yaa ben 14 yaşındayım ve şu hayattan nefret ediyorumm yaa bıktım bzn ben bu dünyaya nie geldim die soruyorum acı çekmek için mi üzülmek için mi geldim off yaa kendimi öldürmek istiorum ama ALLAH’tan korkuyorum… off
kalbim_nefretim_07@hotmail.com
Mayıs 14, 2007 at 5:32 pm
19 yaşındayım
Mayıs 14, 2007 at 5:42 pm
büşra yaşın daha çok küçük ablacığım..
çok şeyi başarabilirsin..çok şeyi değiştireilirsin..
yeterki insanın başına kaza sakatlık gibi üstesinden gelemeyeceği şeyler olmasın..
diğerleri için olumlu düşünmeyi dene derim..
keşke daha güçlü olabilsem de sizlere yardım edebilsem..ama kendime faydam yokki..
ahh kendimle savaşıma bir son verebilsem..ama ablacığım sen daha küçüksün daha aşık olacaksın..başarılar seni bekliyor..
Mayıs 14, 2007 at 5:53 pm
YAW YOLDASLAR ASLINDA TOPLU İNTİHAR ETSEK SÜPER OLUR AYNI ANDA İPİ ÇEKSEK BOSLUKTA Bİ SALLANSAK HİÇ DE FENA OLMAz DİMİ
Mayıs 14, 2007 at 6:25 pm
brave doğru söylüyorsun aslında hiç fena olmaz..
Mayıs 14, 2007 at 7:16 pm
intihar üzerine konusmak isteyen varsa adresimi kayıt edebilir ama sadece intihar üzerine!!!brave_heard_7@hotmail.com
Mayıs 14, 2007 at 8:00 pm
çiğdem,sebep sadece yalnız olman ise biz varız..buraya yaz..bizimle paylaş..bir de sana bir abla tavsiyesi hayatta yanında çevrende ne kadar çok kişi varsa..demekki o kadar yalnızsın..
benim öyle oldu..
neden mi??
sen ağlarken hiç kimse olmuyor o zaman..
sadece 1 kişi yeter yalnız olmaman için..
ve yaz buraya ben sana yardımcı olmaya çalışıyım..
bana kimse yardım etmedi..ben belki birine yardım edebilirim..
Mayıs 14, 2007 at 9:04 pm
aslında yardım teklifn için teşekkür ediyorm karşılıksız yardım eden insanlar olduğunu bilmek güzel, belki sadece benim çevremdeki insanlar böyle diye düşündm! evet sebep yanlız olmam, ama zor zamanımda en yakın bildiklerim yoktu. bende artık yanlızlığa alışmağa çalışıyorum en iyisi budur belki
Mayıs 15, 2007 at 6:00 am
yardıma ihtiyacım var
Mayıs 15, 2007 at 6:42 am
blackkoala neler hissettiğini anlat..
ya da ne istediğini belki yardım edebiliriz..
Mayıs 15, 2007 at 8:22 am
başka bi insan olmak istiyorum.Geçmişe dönüp herşeyi farklı yaşamak istiyorum.Daha güçlü kendine güvenen ,hayatını yönetebilen bi insan olabilirdim belki o zaman.Yaptığım her en ufak şeyden önce yapamıycam diye günlerce uyuyamamaktan,etrafımdaki herkesin benden daha iyi olduğunu düşünmektende bıktım.Dışarı bile çıkamıyorum artık,insanlarla konuşamıyorum,devamlı mutsuzum,tedirginim,gerginim,kafayı yiycem.Kendine bu kadar az güvenen bi insan yoktur heralde benden başka.Bitsin istiyorum.Bitmiyo,diyosun ya 4 yıldır mutsuzum diye,ben kendimi bildim bileli böyleyim.İçimde bunun değişicegine dair bi umut da yok.26 yaşındayım ,değişsem şimdiye kadar değişirdim heralde.Bana yardım edemessin.Böyle abuk bi şekilde yaşamaya devam edicem.İntihar edicek cesaretim yok çünkü.
Mayıs 15, 2007 at 10:19 am
Blackkoala yoldasım ,geçmise dönme bosuna hatda perde çek eski zamana,önüne bak sadece(walla iyi oluyor kendimden biliyom),geçmişi hatırlamak genelde güzün verir insana. Hem senin geçmiş dedigin bir zamanlar gelecek degilmiydi.Zaman geçmeden gelecegin geçmiş olmadan,hersey çok geçmeden,artık bu düşüncenden geç sen derim.Daha 26 yasındaymıssın bende büyüksün sandım baya bi.Unutma bu dünyada senden bir tane daha yok.Degerini bil kendine güven…
Mayıs 15, 2007 at 7:14 pm
sadece bunu söylemek için geldim,hepinizi çok özleyeceğim !!!!ELVEDA!!!!!
Mayıs 15, 2007 at 7:43 pm
HAYIRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR YAPMAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
PİŞMAN OLURSUNNNNNNNNNNN SÖZ SENİNNNNNNNNNNNNNNNNNNNN İÇİN BİŞEYLER YAPACAMMMMMMMMMMMMMMMMM SEN YETER Kİ YAPMAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA.
ama yaptıysan Allah rahmet eylesin günahlarını bagıslasın.İnş. çok azap çekmezsin
((
Mayıs 15, 2007 at 8:42 pm
hayatta en çok sevdiğim kişi terketti beni bende düşünüyorum intiharı.onu çok sevdim ne yapayım
Mayıs 15, 2007 at 8:50 pm
ulan bi kız için filan intihar edilir mi o kadar aciz yaratıklarmısınız sanki dünyada baska kız yok.selçuk istersen alın ama tam dayaklıksın.ulan o seni istememiş çekip gitmiş sen onun için intihar ediyon deger mi sanıyon öyleleri için.hatda ne ölmesi onlara idda yasayacan intikamını alacan.ama kendin bilin eger o kadar aciz oldugunu düşünüyosan çek fişi kurtul !!!
Mayıs 16, 2007 at 5:03 pm
ölüm dediğin nedir ki hepimiz burdan gideceğiz zaten zor ama yaşamak lazım!!
Mayıs 17, 2007 at 12:37 am
bir kere teşebbüste bulundum.ama olmadı.bu dünya iyisiyle kötüsüyle bir gün bitecek.mutlu mutsuz ne fark eder.ama ahiret inancınız varsa benim gibi intiharın affedilmeyen büyük bir günah olduğunu unutmayın…….asıl olan öbür taraftaki ebedi hayattır.
şimdi duygusuz, ot gibi yaşıyorum.takmıyorum hayatı.bu da doğru değil tabi.Allah hepimizi ıslah etsin.sabır versin.
bu dünyaya kendi isteğimizle gelmedik. kendi istegğimizle de gidemeyiz.düşünün kendi isteğimizle gittiğimiz bir düğün benzeri davetten erken ayrılırken nasıl utanıp sıkıldığımızı………düşünün.
şunu da unutmayın bu can kimsenin babasının malı değil.isteğimiz gibi kullanamayız.
Mayıs 17, 2007 at 6:01 am
merhaba arkadaşlar yazılarınızı okudum da çok haklısınız ama böyle şeyleri görünce insan birden celalleniyor ama ben de dünaz kalsın birini vuruyordum ben 25 yaşındayım şehirler arası şöförlük yapıyorum yolda önümde yavaş yavaş ilerleyen bir adamın üzerine jarjörü boşaltacaktım ama ailesini düşündüm ve vaz geçtim sonra aklıma siz geldiniz sizleri nedense sevmeye başladım arkadaşlar allah a emanet olun……..
Mayıs 17, 2007 at 3:09 pm
ŞÖYLE KOCAMAN BİR GEZEGEN DÜNYANIN İKİ ÜÇ KATI BÜYÜKLÜKTE GELSE UZAYIN KARANLIĞINDAN Bİ GÖMŞÜRSE DÜNYAYA HERŞEY HERKEZ BİR ANDA YOK OLSA YÖRÜNGE ŞAŞIRSA HERKEZ ÖLSE MUTLUSU MUTSUZU, ZENGİNİ FAKİRİ ,AKILLISI APTALI ,BİLGİNİ CAHİLİ,çİRKİNİ gÜZELİ,YAKIŞIKLISI YAKIŞIKSIZI, HER ŞEY YOK OLSA DÜNYA KAYSA GİTSE UZAYIN NEÜDÜ BİLİNMEDİK KARANLIK SÖNSUZLUĞUNA BELİRSİZ Bİ YÖRÜNGEYE DOĞRU GÖÇSE……………………….
Mayıs 17, 2007 at 3:59 pm
evet güzel olurdu hüseyin
Mayıs 17, 2007 at 6:35 pm
keşke gün boyu yatsam hayattan kopuyorum herşeyi unutuyorum öss kaygısı yok gr gelecek kaygısı aile baskısı yok sürekli yatıyorum uyannınca sanki bi dert yumagı içine düşüo insan yani yatmak intardan cok bi çare olabilir
Mayıs 17, 2007 at 7:55 pm
HÜSEYİN KARDEŞ MERAK ETME BİR GÜN O DEDİGİN OLACAK ZATEN O ZAMAN GÖRÜRSÜN NE KADAR GÜZEL OLDUGUNU NASIL GÖMÇÜRDÜGÜNÜ EMİN OL HEPİMİZ CİYAK CİYAK BAGIRACAGIZ SİZ DALGANIZI GEÇİN AMA YİNEDE ALLAHA EMANET OLUN
Mayıs 17, 2007 at 7:58 pm
BRAVE KARDEŞ NERDESİN YOKSA ÖLDÜNMÜ;))) ALLAH KORUSUN HİÇ SESİN ÇIKMIYOR
Mayıs 17, 2007 at 9:24 pm
Ölümsüz kardesim,anladım beni özlemisşinde o gülme ifadesi ne oluyor. merak etme ölürsem ben seni bulurum rahat yüzü göstermem hani musallat oldu dedikleleri varya onun tam anlamını ögrenmeni saglarım,sen o konuda kafanı yorma.YOLDASLAR KİB ÖLMEK İÇİN SABIRSIZLANMAYIN NEDE OLSA GİRECEGİZ O ÇUKURA NEDE OLSA YANACAGIZ BU BEDENLE…
Mayıs 18, 2007 at 1:40 pm
ÇİĞDEME,
YANLIZLLIĞIN ÇARESİ ÖLÜM DEGİL ÇİĞDEM,YANLIZLIK ALLAHA MAHSUSDUR,BAK SANA YARDIMCI OLMAK İSTEYEN ARKADAŞLAR VAR,BUNLARDAN BİRİSİ BRAVE…
Mayıs 18, 2007 at 2:49 pm
İlahi:)) Ölümsüz,
Dalga geçmiyoruz ne bileyim birden içimden geçti aklıma geldi bu fikirler herhalde hiç birşey hissetmezdik.Çünkü her şey bir anda olurdu ciyak ciyak bağırmaya Vaktimiz Bile olmazdı göööm sonzuz adalet
3.dünya ülkesi, G 8 Ülkesi, avrupalı asyalı Müslüman, hıristiyan Yahudi,Budist,Hiçbir şey kalmazdı sonsuz adalet.herkez eşit olurdu herkez rahmetli Eğer inandığımız gibi ahiret varsa hesap verirdik o kadar……
Mayıs 18, 2007 at 3:05 pm
ne bileyim hüseyin kardeş bir an öyle zannettim neyse nasılsınız arkadaşlar hayat nasıl gidiyor
Mayıs 18, 2007 at 3:12 pm
Şimdi iyi gidiyor diyecem ama herşey iyi gitse hayattan keyif Alsak Burda olmazdık oda bi gerçek nesem bilmem iyi demek adet olmuş İİyii Gidiyor herşey yolunda
Mayıs 18, 2007 at 7:07 pm
Gerçekten ilginç su intihar psikoloji; İnsanoğlu tükenmişliğin kıyısında bile yüreğinde kalan son umut kırıntılarıyla var olan yasama tutunması…
Yasama tutunmaya çalışırken, nedense yiğitlik taslayan cehaletinin. O’nu intihara sürüklediğini anlayamaması…
Sonrasında cahilliğinin vermiş olduğu cesaretle, kâinata kafan tutması. Üstelik bununla da büyük bir marifet yapmış gibi eğlenen siz zavallı insanoğlu…
Mayıs 19, 2007 at 9:56 am
. rumuzlu kişiye;
işallah siz bizim düştüğümüz durumlara düşmezsiniz..
dışardan sanıldığı kadar kolay olmadığını gün gelir de bir gün anlamak zorunda kalmazsınız..
Mayıs 19, 2007 at 2:34 pm
birde şunu söylym bende aynı durumdayım gerci düzeldim biraz herkesi de anlyıorum ama onceden süreklı uyurdum şimdi artık uyumanın da bir şey degiştmrdgnı anladım kendınızı keşfedin eglencelı bir bicimde hem süreklı mutlu olsaydık mutluluktan sıkılırdık eger bu kadar acı cektıysek az bir mutluluk bizi dunyanın en mutlusu yapabilir böyle yaklaşırsak nıye mutlu olmayalım sankı insan herşeyi beynınde yapar ve bitirir.o acılara bakarak ne kadar mutlu oldugumuzu görürüz.oturup isyan etmek cozum degil anlatıp
hep beraber tartışıp dogruyu bulmamız lazım …
olayları cozmek lazım.mesala 2 adam var bunları cicek bahcesine yada güzel bir piknige götürdünüz.biri cok mutlu oldu dogayla baş başa : ) diger sıkıldı hic begenmedi…sorun nerde ortamlar aynı isteyen mutlu oluyor ama digeri ben farklıyım ben mutlu olmuycam yine dedi ve mutlu olmadı sorun düşüncelerde.düşünceler hic degişmez mı sizce neden degişmesin?bakın cocukken mutlu olan düşünceler genclık anlarında mutsuzluga dönüşebildi demekkı istersek şimdi de mutluluga dönüştrblrz düşüncelerimiz.insanlar doguştan mutlu insan mutsuz insan diye dgomuyor galıba elbettekı bundan öncekı donemlerde mutlu olmuşzdr az bile olsa.aslında böyle bir site acmak lazım
Mayıs 19, 2007 at 2:43 pm
1.yorumum yayınlanmadı galıba
inş sonra gelır.bu arada ben . adlı kullanıcı degilim diger yorumum henuz gelmedıgı icin o gibi anlaşılmyayım
Mayıs 20, 2007 at 11:26 am
merhaba arkadaşlar,
size haberlerim var
intiharla ilgili tez çalışmam bitmek üzere ve haziranın birinde teslim edeceğim…o gün yani cuma günü veya ertesi gün de olabilir, sizi buluşmaya davet ediyorum. size tezimin sunumunu yapacağım ve sonrasında paylaşımlarda bulunacağız. ben daha önce de yazmıştım ve önceki yazılarımı da okumanızı isterim…aranızdan bazı kişilerle msn de ve dişarda buluştum ve çok güzel paylaşımlarımız oldu ve bu hep devam edecek…tekrar adresimi veriyorum buluşmaya gelmek isteyenler bana ulaşsın…size ayrıntıları orda anlatacağım…lasantaroja@hotmail.com…
Mayıs 20, 2007 at 11:40 am
çiğdem ve blackkola nerdesiniz? nasılsınız?
Mayıs 20, 2007 at 5:39 pm
burada çok ateşli konuşmalar olmuş. ama ben bu ateşi anlamadım yani daha doğrusu anlamadığım şu, sorunları olan insanlara neden böyle saldırılıyor. insan mükemmel bir yaratık değildir. ve bazılarımız bazen başedemediğimiz sorunlarla karşılaşır ve kendimizi köşeye sıkışmış gibi hissedebiliriz depresyona girebiliriz ve çok acı çekebiliriz. bazen sağlıklı düşünemediğimizden dolayı bize en yakın çözüm ölüm gibi gözükebilir. hal böyle olunca ben burada bu kadar acımasızca zaten sorunları olan insanlarla konuşmalarınızı hiç mi hiç anlamıyorum. ve burada neden yazdığınızı da siz sanıyor musunuz ki burada insanların umrunda sizin söyledikleriniz sadece anlayış gösteren ve anlamaya çalışan dertlerine oratk olmaya çalışan insanlara kıymet var burada…sizin yaptığınız egonuzu tatmin etmekten başka bir şey değil. ve bunu da bu kadar ucuz bir şekilde yapıp nasıl rahatça o bilgisayarın başından kalkıyorsunuz inanamıyorum…
Mayıs 20, 2007 at 5:49 pm
asıl olan dünya değil öteki hayattır diyerek intihardan vazgeçireceğinizi sanmayın arkadaşlar…bu yaptığınız hiç bir işe yaramaz. burada dünyayı sevmek asıl olan böyle konuşarak herşeyi öteki tarafa endeksliyerek burada kişileri anlamsızlığa düşürmeyin. burası bu yaşadığımız hayat anlam dolu. tüm herşey burada. acı keder sevgi aşk mutluluk mutsuzluk…burayı kestirip atamazsınız.
Mayıs 20, 2007 at 5:50 pm
korkuyla umut yeşermez çünkü…
Mayıs 20, 2007 at 6:46 pm
la santa roja, haklısın bu dünya anlam dolu.ama bu dünya’da mutlular kadar mutsuzlar da var.içlerinde bu dünya’yı anlamsız bulan bir çok insan var.eğer bu dünya’dan sonra bir hayat olmasaydı mutsuz olarak yaşamanın bir anlamı olmazdı.yani mutsuz olan herkes bu dünya’dan bir an önce gitmek isteyecekti.onun için ki ebedi bir hayatın varlığını hatırlatmak istedim.ben burda kimseyi suçlamıyorum kardeş.ben de aynı hataya düştüm intihar teşebbüsünde bulundum.
Mayıs 20, 2007 at 7:11 pm
ama mutsuz insan ilelebet mutsuz olacak diye birşey yok…di mi?
Mayıs 20, 2007 at 7:13 pm
yani mutsuzluğun karşıtı şu olmamalı arkadaşlar burda mutsuzsunuz ama orda iyi olacaksınız…ya orda da iyi olmazlarsa ozaman böle de düşünebiliriz…yani demek istediğim aslında intihardan çok sorunlardan konuşmak…intiharın çözüm olmadığında hemfikirsek sorunlarla başetmeyi konuşmaya davet ediyorum…
Mayıs 21, 2007 at 12:28 pm
İnsanın Hayatı istediği gibi gitmeyince kendince bir savunma geliştiyor.hayatının gidişatını kendisi çizemeyen insanın hayatının sonunu kendi belirleme çabası bence intihar.Aslında Oldukça net bir şekilde karar vermiştim intihar etmeye.Ama öteki taraf burdan çok daha iyimi bilemiyoruz ki en azında burda neler yaşadığımızın farkındayız. sonra bizi sevenler bizim için çaba harcıyan insanlara yapılmış büyük haksızlık olmazmı.Tamam herzaman Ölmek için dua ediyorum bazen kalbim sıkışıyor mutlu oluyorum hadi kalp dur artık diyorum ama intihar edemem herhalde.
Mayıs 21, 2007 at 1:50 pm
sen hiç dünyada cehennem ateşini taddınmı…insana intihardan başka hiç bir çare bırakılmamışsa..ve sen yılarca ayakta kalma savaşı verip bütün sorunların üzerine gidip giddikçe daha çok batıyorsan..ki dostum bu yavan sözler hep masal..cesaretin varsa sorunların üzerine gitmek falan..bazen derdim kendi kendime insan nasıl intihar eder hiç mi akıl yok bunlarda..ama ediyormuşsun işte..hemde çok kolay..sende o hallere düş senide görelim..denemediğin şey kalmıyor fakat olmuyor hiç güzel birşey olmayınca gelecekten tamamen ümidini kesiyosun..
Mayıs 21, 2007 at 1:55 pm
la santa roja ne saçmalıyon sen..hayatın ve insanların şu kadar değeri yok..böyle bir dünyada ve yalan adı yalan sonu olan fani ölümlü dünyada nasıl herşeyimizi bu dünyaya endeksleriz..ki sen yalanı ebediyete değişiyorsan senin aklın ancak o kadar..
Mayıs 21, 2007 at 2:04 pm
yıllarca ölmek için dua ettim…öyle kötü durumdaydım ki öyle karanlıklar altında kalmıştım resmen cehennemi azabını tatmıştım..kimse anlayamıyor o an seni..her şey saçma geliyor artık sana..gelecekten hiç bir ümidin kalmamış..5 yıl boyunca dört duvar arasında yapayalnız…konuşacak bir insan bile kıskanılmış senden..5 parasız kalmışsın..ne aile sadakatım kalmış ne başka birşey..sevdiğin her şeyi kaybetmişsin dünyada herşeyi nefret ettiğin korktuğun herşeyi yaşamıssan eğer..aldığın nefes bile içini acıtıyorsa..hastalıktan kırılmışsan..bütün vücudun yaralar içinde ise..bunca zorluklarla boğuşurken doktorlar cüzzam teşhisi koymuşsa sana..verem omuşsan kederinden insanlarca hor görülmüşsen verilen hastalıklardan..yapayalnız seni anlayabilecek ve anlayamayacak bir tane canlı kalmamış ise etrafında..işsiz parasız umutsuz yapayalnız hastalıklı sevdiği herşeyini kaybetmiş çırılçıplak kalmışken hayatta..peki intihardan başka varsa bir çözüm çok bilge arkadaşlar yol göstersinler o zaman…
Mayıs 21, 2007 at 2:17 pm
Blackola Geçmişe dönebilseydik gerçekten hatalarımızı düzeltirdirdik ama geçmişe dönsek herkez hatasız olurdu strancı en az hata yapan kazanır hayatıda öyle keşke biraz daha akıllı olbilseydik ve gerçeklerin farkına varabilseydik birşeyler gerçekleri görmemizi engelledi ve şimdi yaptığımız hataların acısını çekiyoruz yani işlediğimiz günahların cazasını çekiyoruz.şimmdi o hataları yapmayıp günahsız tertemiz başarılı aydınlık yüzlü bir insan olmayı ne kadar çok isterdim başarılı insanların bakışları yüzlerindeki ifade bile bir başka oluyor bunu biliyorum ve hepsini Allah koprusun.
Mayıs 21, 2007 at 2:19 pm
hepsini Allah Korusun
Mayıs 22, 2007 at 8:02 am
arkadaşlar merhaba azkalsın ölüyordum ama intihar degil gıda zehirlenmesi ne kadar zormuş be ölmek kolay diye kim söylüyorsa halt et miş hastanede yalvarıyardum öldürün diye ama hiç aklıma gelmedi kurtarın demek insanın aklına ilk ölmek geliyor yaşamak kıymetini anlayınca geliyor neyse midemi yıkadılar kurtuldım aslında gıda zehirlenmesi degil 8 adet extasy attım çok sertti uçurdu beni sonrada çakıldım
Mayıs 22, 2007 at 3:28 pm
aslında gerçekten de zor olan ölmeyi başarmak deil mutlu bi şekilde yaşamayabilmek. hep intihar edenlere kızardım ama şu son zamanlarda gerçekten de herkese saygı duyuyorum. benim için hala çok kötü bişi ölmek ya da ölmek istemek. ama insan çaresiz kalırsa gerçekten aklına ölümden başka bişi gelmio. asıl insana koyan da sen orda ölmeye çalışırken diğer tarafta ölümüne sebep olcak kişinin gülüp eğlenmesi. ama gerçekten ölmek de yaşamak da çooook zor. daha yaşım 16 ama hayatın zorluklarını çook iii anladım ölümün de tadını şimdiden tattım sayılır. ALLAH hepimizi korusun en çok da şeytana uydurmasın. şeytana uydumu insanın yapmıyacağı şey yok ….
Mayıs 22, 2007 at 3:31 pm
Gerçekten ilginç su intihar psikoloji; İnsanoğlu tükenmişliğin kıyısında bile yüreğinde kalan son umut kırıntılarıyla var olan yasama tutunması…
Yasama tutunmaya çalışırken, nedense yiğitlik taslayan cehaletinin. O’nu intihara sürüklediğini anlayamaması…
Sonrasında cahilliğinin vermiş olduğu cesaretle, kâinata kafan tutması. Üstelik bununla da büyük bir marifet yapmış gibi eğlenen siz zavallı insanoğlu…
Mayıs 23, 2007 at 4:06 am
slm arkadaslar ben henüz 17 yasındayım gecen yıl hazıran ayında besinci kattan atladım ambulansta kalbım durdu 2 ay boyunca yatakta yattım suan sol bacağım sağ bacagımdan bıras kısa ve platınlerle kancalarla ve kelepcelerle dolu ölmeyı sewdiğim beni terk ettiği için tercıh ettim o ınce bı cızgının uzerınde yurumek ınanın çok zor hastanede cektıgım acıları ömrüm boyunca unutamam şuan cok mutluyum ama aması varya işte o ınsanı bıtırıo ben istemezmıydım doyasıya yurumeyı kosmayı tamam bunları yapabılıyorum ama taakı bacagım ve belım ınceden sızlamaya baslayana kadar bakın arkadaslar ben amelıyattan cıktıktan sonra 2 hafta boyunca felç kalma ıhtımalının bılıncınde yasadım cunku belımde 2 tane kırık vardı ve suan kanca var ınanın bana can dedıklerı cok tatlı hele kalktıktan sonra koltuk degneklerle gezmek içimi acıtıyodu cünkü herkes bana acıyan gözlerle bakıyodu düşünsenize ölü gibi yatmak ve sırtının sıcaktan yatak yarası olması yemegı bıle sadece bıberonla içmek ve sen o durmdayken sewdığının baskasıyla ewlenecegını duymak ne kadar acıtıyor bunu ancak yaşayan blir
Mayıs 23, 2007 at 4:11 am
suan o ınsanla nışanlıyım çok mutluyum cünkü sewdıgım herseyı bırakıp benı seçtı evlenebılırdı ve mutlu olabılırdı am benımle mutlu olacagını anladı ve bana gerı dondugu gün dunyalar benım oldu….”BEKLENEN GÜN GELECEKSE ÇEKİLEN ÇİLE KUTSALDIR….!!derler ya cok dogru sunu unutmayın ben ölebilirdim ve sewdiğim o zaman baskasıyla evlenecektı o yuzden sevdıgın için ölmeyecek hep bı umut deyıp yasamayı bıleceksın allah a emanet olun
Mayıs 23, 2007 at 9:14 am
kımsenın ne dedıgı benı hıc ılgılenndırmez benkı ınanılmaz sekılde yasama baglı bı ınsandım ama bu hatat artık benı ıstemıyor bellı bende yasamak ıstemıyorum zaten
Mayıs 23, 2007 at 11:54 am
Bu Forumu 500lere 1000lere taşımaya ne dersiniz
yazmaktan vazgeçmeyin dünyanın en uzun forumu olsun bu forum
Mayıs 23, 2007 at 12:27 pm
ölmek icin sabırsızlanıyorum
Mayıs 23, 2007 at 3:43 pm
keşke bi forum açılsa ve tüm isanlar oraya dertlerini sıkıntılarını yazsa ve diğerleride o sorunları olan insanlara yardım etse bence dünyanın en güsel şeyini başarmış olurduk.çünkü insan konuştukça dertlerini atabiliyo tabi ben ne kadar konuşursam konuşayım bi faydası yok ama belli mi olur belki bigün karşıma biri çıkar bi dost ve beni ölme arzusundan kurtarır buna hepimizin ihtiyacı var ; harika bi dosta …
Mayıs 23, 2007 at 8:06 pm
dediğimden hiçbişi anlamayan arkadaşlara söleyecek lafım yok. sadece bu dünyanın yaşanası olduğunu sölemeye çalışıyorum okadar…
Mayıs 23, 2007 at 8:07 pm
dediğimden hiçbişi anlamayan arkadaşlara söleyecek lafım yok. sadece bu dünyanın yaşanası olduğunu sölemeye çalışıyorum okadar…bi de bana edebiyeti tanımla olur mu arkadaşım…çözümlerikonuşalım diyorum öteki dünya hakkında ne biliyosunuz ya burda burda yaşıyoruz di mi şu an?biz varken ölüm yok ölüm olduğunda da biz olmayacağız…sorun şuuuu burda dünyayı çevremizi koşullarımızı algımızı nasıl daha yaşanır nasıl beynimizi daha güzel düşünceler üretmeye teşvik edip nasıl eyleme geçeceğimizdir….özgüvenimizi tekrar kazanmak için ne yapmalıyız kendimizin güçlü olduğunu görmek için ne yapmalıyız…bunu birlikte konuşup bulalım…inanın buradakilerin benim herkesin umut dolu şeler duymaya ihtiyacı var…dertlerini paylaşan bir çok insan var burda dialoğa geçelim işte…ben kötü bişi sölemiyorum ama öteki taraf hakkında ne dediğimi sandıysan hemen savunmaya geçtin…ben özetle şunu dedim: (bu arada bu konuyla ilgili yazmayacağım artık) intiharı düşünen kimselere öteki dünyada yanarsın abi demek saçmadır. çünkü zaten bunalımdaki kişi öteki dünyada yanacağı
Mayıs 23, 2007 at 8:07 pm
korkusu duymaz zaten burada fena halde yanıyordur…yani konuşacağımız şey o kişiyle empati kurmak ve onun dertlerine ortak olmaktırrr…….
Mayıs 24, 2007 at 7:52 am
Bulutsuzluk özlemi ne olursa olsun yaşamaya mecbursun
Mayıs 24, 2007 at 2:37 pm
bulutsuzluk özlemi de kim?
hüseyin göremedim öyle bir nick?
Mayıs 24, 2007 at 6:39 pm
HERŞEY BİTTİ DERKEN HAYAT YENİDEN BAŞLAR ARKADAŞALAR.Sorun ne olursa olsun sonuç intihar olmamalı………
Mayıs 24, 2007 at 6:46 pm
HAYATIN DERİNLİKLERİNDEKİ GÜZELLİKLERİ GÖRSENİZ BU SONU AKLINIZDAN BİLE GEÇİRMEZSİNİZ.İNSANLAR DOĞAR VE ÖLÜRLER BU İKİ ÇİZGİ ARASINA HAYAT DERLER HAYAT DENEN BU İNCE ÇİZGİDE GERİSİ SİZE AYİTTİR YAŞAMAK GÜLMEK ÜZÜLMEK O TUZLU SUYUN YANAKLARINIZDAN SÜZÜLMESİ BİLE GÜZELDİR UNUTMAYIN BUNU:::::::::::::::::::::
Mayıs 24, 2007 at 7:01 pm
kekik kokusu duydum kekik kokusunda ıssız gecenin koynunda uyandım birden bire.Haydi dedim yüreğim gidelim bu şehirden bu şehir koparmak istiyor beni özlemlerimden.Yorgunum çünki yorgunluğumun yaşamak gibi bir anlamı var.YİNEDE YAŞAMAKTAN DUYDUĞUM MUTLULUĞUN TADINA DÜŞMANLARIM BİLE ULAŞAMAZLAR….HAYAT GÜZEL ARKADAŞLAR YAŞAMAYA DEĞER……..
Mayıs 25, 2007 at 8:54 am
DÜŞÜYORUM Bulutsuzluk özlemi diye nick yok zaten müzik gurubu vardı ya bulutsuzluk özlemi onların şarkısı ne olursa olsun yaşamaya mecbursun
Mayıs 25, 2007 at 12:06 pm
İntihar çözüm mü Bulutsuzluk özlemi diye nick yok zaten müzik gurubu vardı ya bulutsuzluk özlemi onların şarkısı ne olursa olsun yaşamaya mecbursun
Mayıs 25, 2007 at 8:22 pm
güldürme bizi DÜŞÜYORUM.
Mayıs 25, 2007 at 10:35 pm
Google ı açıp, öylesine intihar yazdım, karşıma çıkan sitelerden biri burasıydı.
İntihar etme niyetinden bahseden arkadaşlar, lütfen dertlerinizi paylaşın. Belki iki laf edebileceğiniz, belki size yardımcı olabilecek insanlar çıkacaktır. Dertler paylaştıkça azalır.
İntiharı düşünenler/planlayanlar lütfen, ailenize yakınlarınıza durumunuzu anlatın, psikoloğa/psikiyatriste gidin, olmadı derdinizi anlayabilecek biri(ler)ini arayın, olmadı yazın buraya.LÜTFEN…
Mayıs 25, 2007 at 10:54 pm
İntihar girişiminde bulunupta kurtulanlar diyor ki:
“İyiki ölmemişim, şimdi bana acı çektirenlerle hesaplaşacağım”
Ya benin gibi size kendinizden başka kimse acı çektirmiyorsa.
Alın ondan intikamınızı.kendinizi öldürmeyin, size acı çektiren kendinizi öldürün.
İntihar emininki böyle durumlarda kaçınılmaz oluyordur.
Mayıs 25, 2007 at 11:02 pm
msn: laos78@mynet.com
Mayıs 25, 2007 at 11:12 pm
arkadaşlar intihar ettikten sonra evet hayata baglanıyorsun çünkü insanlar kısa bir zaman senin degerini biliyor ama ondan sonra herkes yüzüne vuruyor sanki hırsızlık yapmışsın gibi bu sefer sen kendini zorluyorsun intihar etmemek için ama olmuyor bir kere o piskolojiyi yakalamışız en ufak bir hata şahsen ben hemen ölümü düşünüyorum yada kaçıp gitmeyi herkesten uzaga her şeyden uzaga beni kimsenin tanımadıgı yerlere neden böyle oluyor bana bu konuda kim gerçekten yardımcı olacak lüfen yardım edin çünkü çok ihtiyacım var
Mayıs 25, 2007 at 11:41 pm
Goktengrininoglu,
Aslında herkes kendisine acı çektirmiyor mu?
Başkasından kaynaklanan acıları çözmekle mükellef olan da kendimiziz. Ben şuna inanıyorum : Bir insan hayatını kendisi inşaa eder.
Yanlış kararlar verip istemediğimiz şeyler elde etmiş olabiliriz, ya da başkalarının yanlış kararlarının acısını çekiyor olabiliriz. Ama nasıl düzelteceğimizi öğrenme şansına sahibiz. Ya da bakış açımızı değiştirme şansına.
Bence asıl sorunumuz kolaycı oluşumuz. Hep kolay ve rahat gelen çözümler peşinde koşmamız. Emek vermeden sonuç istiyoruz. Hayat baştan sona bir mücadele bence. Herkes kendi çapında mücadele etmekle sorumlu.
Mayıs 25, 2007 at 11:43 pm
ölümsüz,
Konuşmak istersen msn deyim şu an. Adresim yukarda.
Mayıs 26, 2007 at 12:54 pm
Nerdesiniz Niye yazmıyorsunuz hepiniz intihar mı ettiniz Düşüyorum Öumsüz la santa çiğdem hepiniz nerdesiniz
Mayıs 26, 2007 at 2:20 pm
ölmek için değil yaşamak için mücadele edin.merak etmeyin birgün zaten öleceksiniz ama bunu siz yapmayın..
Mayıs 26, 2007 at 4:46 pm
sunun surasında 70-80 sene yasıyoz ondada hersey burnumuzdan geliyor bide ölmek istemek günah derler a.q
Mayıs 26, 2007 at 6:17 pm
merhaba arkadaşlar,
intihar etmedim soranlara duyurulur. günlerdir tezimle uğraşıyorum intiharla ilgili. geceleri yazıyorum özellikle. arkada sylvia plath kendi sesinden şiir okuyor ozaman daha bir içine giriyorum olayın ama annem kadının sesini duyunca kapa şunu bu seni bunalıma sürükler hem ne diye bu konuyu seçtin diyor. ben anlatıyom annem her gece aynı şeyi sölüyor. bu arada teşebbüs eden arkadaşlar bana ulaşın olur mu?çünkü kişi sayısını az buldular istatistik çıkarmam gerek. ben de yaptım iki tane test şu an 25 kişi oldu. ama son bu hafta ve elimden geleni yapmam gerek. bana yardımcı olursanız çok sevinirim. tekrar mail adresimi veriyorum. mail yoluyla size test göndericem en fazla 15 dknızı alır. şimdiden çok teşekkür ederim. adresim aynı zamanda msn de. lasantaroja@hotmail.com
Mayıs 26, 2007 at 8:40 pm
googledan buldum bu siteyi…merak ediyodum… intihar etmek isteyenlerin psikolojisini biraz olsun anlamak istedim ama tek bi düşüncem var oda zayıflık…intiharı düşünmek bu hayattan çekip gitmeyi düşünmek zayıflıktan başka bişi deil kaçış…kurtuluş için tek çare olduğunu düşünmekse bi saçmalık…ben bu konuda dertliyim çünkü sevgilim intihara kalkıştı…hemde benim yüzümden…sizz intihar etmek isteyenler söleyin bana siz ölerek kurtulcaksınız peki arkanızda bıraktıklarınız nolcak?a tabi arkamdan kimse üzülmez diosanızda kendinize böle bişi yapmayın derim böle basit olmayı tercih etmeyin zoru başarın ölüm eninde sonunda gelecek ama yaşam bikere elimize geçio bunu böle basitçe harcamayalım…
Mayıs 27, 2007 at 3:07 am
hayat ne kadar garip bunca insan bi anda kendini uçurumun kenarında bulabiliyo bazen hasret denizinin ortasında rotasını kaybetmiş bi gemi gibi kaybolup gidiyosun tam uçurumun kenarına gelıyosun aileni ve sewdiğini gözlerinin önüne getırıyosun ya inadına sewdıklerınle yasamak varken nıye ölüpte cehennemde bın bır azap cekesın topragın altını düşünün arkadaslar bu kadar isyankAR OLMAYIIINN
Mayıs 27, 2007 at 6:41 am
dertli, uğruna ölmek isteyen sevgilin şuan nasıl??
hayata ve sana bakış açısı değişti mi?
bir de intahara teşebbüsü sonrasında senin onun hakkındaki fikirlerin ne oldu??
bize bunları biraz anlatabilirsen eğer biz de bunları öğrenebiliriz..
hatta ben kendi adıma öğrenmeyi çok isterim..
Mayıs 27, 2007 at 11:45 am
şu anda hiçbi pişmanlık duymuo yine olsa yine senin için canımı veririm dio ama ben derdimi anlatamıyorum ona ya anlamıo işte ben ona aşık deilim!olmak zorunda hiç deilim!intihar bencilliktir bi insan nie intihar eder?kendi için…bu dünyadaki mutsuzluklardan kurtulup huzura ve sonsuz mutluluğa ulaşcaklarını sanırlar…peki bunu nie isterler?kendileri için…geride bıraktıklarını düşünmezler bile ve o intihar ederek benim dikkatimi çekeceğini ve ona aşık olcağımı sandı sanırım ama aksine tüm hislerim kayboldu artık bitti gitti…sakın böle bi yanılgıya kapılmayın intihar hiçbişeyi çözmezz aksine dahada çözülmez bi duruma getirir bunları düşünün lütfen ve benim şu anda ne halde olduğumu tahmin bile edemezsiniz bi zmnlar sevdiğim insan beni arayıp şimdi kendimi öldürcem son bişi sölermisin dedi ya ne hale geldim bilemezsiniz o an neler söledim hatırlamıyoum seni seviyoum sana aşığım tmm diyip vazgeçirdim bu daha dün oldu yani henüz intiharı deneyeli bikaç gün olmuşken bidaha denedi…söleyin şimdi ben napıyım?
Mayıs 27, 2007 at 3:11 pm
hmmm..
senin arkadaşının durumu anladığım kadarıyla bizden çok farklı..yani o bir beklenti karşılığında bu işe girişiyor..sizi tekrar kazanabilmek..
yalnız dertli,bizim olaylarımız çok farklı..
biz daha çok yoksunluk ya da devam eden problemlrimize çare bulamayıp kronik çıkmazlarda olanlardanız..
dertli, ama yanlış yapmışsın bence..çünkü istediğini ona vermişsin hem de doğru olmadığı halde..
ilk önce onunla oturup konuşmayı dene..deki ona senin hayatın benim için,ailen için,sevdiklerin için hatta tüm insanlık adına elbette önemli..ama insan isteyip de eğer birşeyi elde edemiyorsa buna ulaşmak için başka şeyler kullanmamalı..ve şöyle devam edebilirsin;diyelimki evet intihar ettin(allah korusun tabi..)ve başarılı da oldun..senin için üzülceğimi biliyorsun ama insanların en büyük zaafları,ençok şikayetçi oldukları şey değilmidir unutkanlık!!..ve birkaç ay sonra belki de başka biri olcak..o zaman sen daha çok üzülmez misin??senin amacın benimle olmaksa eğer bunu öldükten sonra nasıl yapmayı düşünüyorsun??ya da belki kızacak arkadaşın ama o çok kıskandığı ya da bırakamadığı seni nasıl başkalarıyla bırakabileceğini sor ona..
ayrıca sizin durumunuz bana elinden şeker alınan çocuğun halini anımsattı..geri almak için çabalamak yerine çığırtkanlığa soyunan çocukça düşüncelerimizi..
konuşmaktan başka çaren yok..ona herkesin seçme özgürlüğünün olduğunu anlatmalısın..tek taraflı istemelerle ortak yürütülecek kararlarda ve paylaşımlarda başarı sağlanmayacağını; senin fikirlerine de saygı göstermesi gerektiğini söylemelisin ona..ve böyle yaptıkça ondan uzaklaştığını belirtmeyi unutma..çünkü sen ona her teşebbüsünde seni çok seviyorumlarla gidersen o bunu başarı göstergesi sayıp sürekli yineleyecektir..duygularında açık olmalısın..insanlar olduğundan farklı sandıkları kişiler için hata yaparlar..onu gerçeklerle yüzleştir..ilk önce üzülecektir ama alışması daha kolay olur..
mesela ben ayrıldığım erkek arkadaşımın hala beni sevdiğini düşünerek hep onun için üzülür olmuştum..bi dönem kendimi unuttum artık onun için düştüğümüz durum için üzülür olmuştum..hergün daha acı çeker olmuştum..çünkü beynim hala eskilerde takılı kalmıştı..neyse sonra evlendiğini öğrendim..ilk başta elbette bir yıkım oluyor ama önceki düşüncelerime ve kendime yaptığım eziyetlere kıyasla o yıkım hiçbir şeydi..
bak bu anlattığımı unutma..insanlar kafalarında yarattıkları olaylar için kendilerini harab ederler ya da tam tersi onere edebilirler..mutlu olabilirler ya da..
bak o arkadaşın bittiğini gerçekten anlayınca kabul edecektir zaten..
o büyük ihtimalle hala kafasındaki senli düşüncelerden kurtulmuş değil ve büyük ihtimalle de kendi yanlışlarının ilişkiyi bitirdiğini düşünerek bu denli kendine ceza vermeye çalışıyor..
yanlış bi seçim ama..
bir de bizi böyle kişilerle karıştırma olur mu??bizim sorunlarımız daha derin ve de daha karmaşık ayrıca da daha uzun dönemli bi yaşanmışlık..ve unutmadan biz intihar etmekten ziyade birbirimize yardımcı olmak için burdayız..kötü hissettiğimizde kimseye anlatamadığımız o kaosu paylaşmaya yalnızlığımızın tek olmadığını görme çabasıyla burdayız..
büyük olasılıkla arkadaşının yaşı küçük olmalı..en azından ben böyle olduğunu düşünüyorum..konuş bence..ama doğruları..
bu telefonla da olmaz..karşılıklı olmalı..ailesine de anlatabilirsin..profesyonel yardım alması için yardım edebilirsin..ya da bu dönemde ilgisini dağıtmak adına onunla birlikte bir sosyal aktiviiteye katılabilirsiiz..
belki böylece ilişkinizi de tekrar sorgulamış olursunuz..
hem böyle bi dönemde onu tamamen kendiyle baş başa bırakma..yaptığı yanlışlarına daha fazlasını ekleyerek karşına çıkacaktır..yok ben bunları yapamam ne hali varsa görsün diyosan da..o zaman senden tek ricam onu seviyorumlarla telkin etme!!
ona bu kötülüğü yapma..
yumuşak bir uslüpla karşılıklı bir şekilde doğruları söyleyerek ortak bi payda oluşturmaya çalışın..
kolay gelsin..
Mayıs 27, 2007 at 5:57 pm
öle bi şansımız yok maalesef…uzaktayız yani ayrı şehirlerdeyiz yüzyüze gelebilsek onun içinde daha ii olcağını biliyoum ama ne yazıkki benim okul onun iş fln imkansız yani…aslında bu aralar işe gittiğini sanmıyoum ama yinede görüşmemiz imkansız ve küçük flnda deil 27yaşında ya ben daha 20yaşında olmama rağmen ondan çok daha mantıklıyım ama onun durumu sizden çokta farklı deil aslında…yani daha 15yaşındada denemiş intiharı…ve ondan sonrada biçok sefer denemiş fakat başaramamış yani şimdi yine intihar etmesinin sebebi sadece ben deilim ailesi yaşadıkları askerlikte çektikleri onun psikolojisini çok bozmuş tedavi görmüş ama işe yaramamış maalesef…onun için dioum bu sadece bi kaçış…bilinmeze bi kaçış…bu dünyada kalırsan çekiceklerini az çok biliosun dimi?mutsuz olcağını hep üzülceğini ve acı çekiceğini düşünüyosun dimi?yani en azından intihar etcek biri böle düşünüo sanırım…ama şunuda düşün öldükten sonra nolcak?ölüp geri gelmiş biri varmı?yani kısaca diğer tarafta neler çekeceğini biliomusun?böle bişi immkansız işte…deneyip görmeden bilemezsin ama gördüğündede pişman olmak için çok geç olmuş olabilir…biz erkek arkadaşımla o konuyu hallettik aşağı yukarı senin sölediklerini ztn bende hep söledim ama bitürlü kabul etmemişti…bugün farklı bişi dedim aynı şeyi ben ona yaptım intihar edicem dedim hemen şimdi intihar edicem dedim onu buna inandırdım…o kadar korktu ki bidaha böle bişi denemeyeceğine yemin etti artık senin neler hissettiğini anlıyorum ve çok özür diliyorum dedi…bilmiyoum artık ona pek güvenmiyoum ama anladım ki benim yapabilceğim bişi yok artık ona…elimden geleni yaptım saatlerce konuştum defalarca ikna ettim sonra bidaha denedi…psikolojik bi destek almasını istedim ama psikologlardan nefret edio para için yapılan yardım yardım değildir dio yani bu konudada çaresizim ve artık görüşmicez umarım bi delilik yapmaz bunu artık sadece umabiliyoum elimden başka bişi gelmio ne yazık ki…
Mayıs 28, 2007 at 2:50 pm
artık yaşamak zorgeliyor bana
Mayıs 28, 2007 at 6:06 pm
Yaşamak zor zaten martini
Mayıs 28, 2007 at 7:23 pm
havalar sıcak,çevre manyak güzel herkez gezip egleniyor ama benim içimden evden çıkmak bile gelmiyor.4 duvar arasında kalmak bana mutluluk verir oldu insanları sevmemeye basldım -tabi berfin hariç ama berfinin varlıgı bile beni hayata baglayamıyor- dün yine aklıma geldi intihar içimden birses hadi yap bitsin bu hayat, yok olsun bu beden dedi.kendimi zor tutuyorum ama bekleyecem direnecem…
Mayıs 28, 2007 at 11:32 pm
hayatta en çok sevdiğim, değer verdiğim, saydığım, örnek aldığım öldü. Onu çok özledim. Onsuz yaşamak acı veriyor. Her geçen gün geçer dediler, alışırsın dediler ama olmadı. Çok özledim. O gittikten sonra yapayalnız kaldım çirkin dünyada! İnsanlık ölmüş ben ölsem ne olur ki! Seni çok özledim babacım. Sana gelicem, çok az kaldı. Mezarının yanı boş, tüm mezarlık doldu orası kaldı, her baktığımda burası benim diyorum. Bu en büyük isteğim. Yanında uyumak istiyorum. Çok az kaldı…
Mayıs 29, 2007 at 10:35 am
elvada nickli kardesim,yoksa intihar mı etdin hiç yazmıyorsun etmediysen lütfen bişeyler yaz buraya.Etdiysende senin için bi fatiha okuyayım.
Mayıs 29, 2007 at 3:27 pm
mrb arkadaslar bence hemen olmeyelım burda dertlerımızı anlatıp bekleyelım bakalım bır zaman sonra dertlerı azalanveya hayata bakısı degısen,ıntıhardan vazgecen arkadas olacakmı*olursa onu degıstıren sebep nedır*burası cok guzel bır sıte bence bırbırını hıc gormemıs ınsanlar dertlerını paylasabılıyor.bırbırımızı tanımadıgımız ıcın daha rahat konusabılırız.herkese slm
Mayıs 29, 2007 at 4:33 pm
evet evet
Mayıs 29, 2007 at 6:17 pm
arkadaslar bu siteye ilk girdigimde ölmek için gerçekten sabırsızlanıyordum ama şimdi daha iyi oldum buraya yazınca rahatlıyorum üstelik bu site bana bide kız arkadası armagan etdi .askımda ölmek istiyordu ama şimdi ikimizde birbirimiz için yasıyoruz.sizde bi deneyein fena olmuyor degil
Mayıs 29, 2007 at 6:25 pm
aslında hala sasıyorum intihar düşüncesi hep insanları ayırır fakat beni ve berfini birlestirdi bide ben karamandayım o istanbulda bu kadar uzakta olmamıza ragmen birbirimize yardımcı olabildik,sevgimizi verebildik,yasamayı sevdirebildik…
Mayıs 29, 2007 at 6:54 pm
brave söylediklerin gerçekten çok güzel..umarım mutlulukları daim olanlardan olursunuz:)
bu arada berfin kim??nick olarak yani(yengemizi tanıyalım:))??
Mayıs 29, 2007 at 8:46 pm
gulsah nickiyle yazıyor kader tasadüfen bizi burda bulusturdu işte.oysa aklıma bile gelmezdi böyle bişey ben ölmek için gelmiştim o beni yasatmak için girmiş hayatıma…
Mayıs 29, 2007 at 8:54 pm
bişi merak etdim yawww şimdi buraya hergün yazasım geliyo ama bu olay benim bilinç altıma yerlesip ani bi kararla ölümüme neden olabilir miki gerçi güzel olur da
Mayıs 30, 2007 at 9:32 am
yok yok sanmam.
çünkü bu tip durumlarda ilk kural terapi almak..düşündüklerini açığa vurarak karşı tarafın bu konularda sana yardımcı olmasına müsade etmektir..yani duygular açıklanmadığı an sorun oluyor brave..
Mayıs 30, 2007 at 1:28 pm
bilmiyorum yaptım ama suçum değildi mesele şu biz bunla 3 hafyta konuştuk nettteeeeee işte sewdik biribibimizi işte bn biğün bi yalan söyledim tabi bnm sewğilim de kardeşi ablamla çıkıyodu işte dedimlki bnm ablam eskiden bi çocukla öpüşmüştü dedim işte buda bağırdı çağırdı sen nası ablanı gördün orda bişi yapamadın bn olsam öldürdüm falan filan işte bna dei sen ikişlksizsin karaktersizsin işte bi o…. demediği kaldı ama abvlam böle bişi yapmamıştı bn ayrılmak isttiuyodum belkide biterilim desem beni böle kötü bilmezdsi yalan dan böle şeyler söyledim bni kötü bildi we bititi ablam duyudu bnu bunuda ablamın sewğisidi duydu abla ayrıldı herşey benim yüzümden oldu bide ablamın arlkadaşı ablama kazık atııı ablamın sewğiliisine yalan söylemiş işte , şöle böle diye anlıcağnız bn bi salağımm ablamıda kötü olarak bildiler benide pişmeanım şimdi eski sewğilimn yüzüne bile baakıyorum ……… pişmanınnnnn ALLAH KAHRETSİNNNNNNNNNNN…….
Mayıs 30, 2007 at 4:58 pm
ece bu ne kızım??kafam karıştı valla..
Mayıs 30, 2007 at 7:35 pm
ece bence sen biraz büyü ondan sonra bu yazdıklarına bizle beraber güleceksin…ama sabır zaman gerçekten düşünceyi geliştiriyor…
Mayıs 31, 2007 at 7:26 am
Merhaba Arkadaşlar
Mayıs 31, 2007 at 7:36 am
merhaba arkadaşlar ben ölmedim haberiniz olsun hasan hala oralardaysan msn adresim ve bütün arkadaşlar sempati__25@hotmail.com kendinize iyi bakın
Mayıs 31, 2007 at 11:15 am
merhaba tüm arkadaşlara…2 gündür intihar etmeyi düşünüyorum bi türlü cesaretimi toplayıp nefesime son veremiyorum…bundan 2 yıl önceydi çok hızlı yaşarken hayttan zevk alırken karşıma o çıktı ilk bakışta derler yaa işte ilk bakışta aşık oldum o da bana oldu birlikte olduk birbirmzi çok seviyoduk artık her şey yolundaydı 3 ay sonra ayrıldık…aradan 20 ay geçti bu süre içersinde hep onu bekledim sadece onu seviyodum ama onsuz yaşamaya alışmıştım ta ki 10 gün öncesinde kadar hiç beklemediğim bi anda bana geri döndü çok mutluydum nasıl tepki vereceğimi şaşırmıştım hayat artık çok kolay geliyodu bana ama 2 gün önce her şey 20 ayın en başına döndü yine gitti..bu sefer kendimde dayanma gücünü bulamıyorum bu sfer hiç güçlü değilim onsuz yaşayacaksam kalbim ilerde başkası için atacaksa atmasın diyorum çek git bu dünyadan diyorum bitir kendini diyorum ama yapamıyorum…ölmek istiyorum..bi taraftanda inadına yaşa diyorum kendime..ölümele yaşam arasındayım…gidip geliyorum..çıldırmak üzereyim artık..seçim yapmak zorundayım..
Mayıs 31, 2007 at 12:58 pm
BENCE KARSI CİNS İÇİN İNTİHARI DÜŞÜNEN İNSANLAR PARDON İNSANCIKLAR BURAYA YAZMASIN.NASIL OLURDA BU KADAR GÜÇSÜZ OLABİLİYOSUNUZ Bİ İNSAN SİZE BÖYLE YAPTI DİE.BU KADAR ACİZMİSİNİZ HEM BIRAKIN ÇOK SEVİYORUM HİKAYESİNİ UNUTMAYIN, SEVGİ KARSILIKLI O SİZİ SEVMİYORSA DAHA NE YAKINIRSINIZ SİE DİYİP YOLLAYACAKSINIZ BUDUR İKİLİ İLİŞKİLERİN MANTIGI AMA SEVGİNİZ KARSILIKLIDIR AL BU CAN FEDADIR DERSİNİZ O OLAY O ZAMAN YERİNİ BULUR İŞTE
Mayıs 31, 2007 at 1:25 pm
teşkkür ederim brave yorumun için bizim sevgimiz karşılıklı işte bu yüzden bunu kaldıramıyorum birbirmizi severek ayrı kalmaya bazı şeyleri gurur yapmaya dayanamıyorum artık bu gurur yüzünden 20 ay zaten ayrı kaldı tekar bi 20 ay bekleyemem
Mayıs 31, 2007 at 2:07 pm
demek ki sevmiyor sevse 20 ay kadar bi süre bırakmaz veya bıraktıktan 20 sonra çıkıp gelip tekrar bırakmaz walla nickisiz arkadasım sana söyleyecek söz bulamıyom ama sen kendine söyleyecek epeyce bi söz bulabilirsin buna inanıyorum.bir önceki yorumum biraz agır olmus ama durum öyle yani sevmiyorsa karsındaki diretmenin bi anlamı yok tabi senin için geçerli degilmiş(!) neyse intihar etmede bu sebeb için amacım sana birazcıkda olsa yardımdı
Mayıs 31, 2007 at 4:53 pm
brave’e katılıyorum.kalbe bazen gem vurmak lazım.olmayacak aşklar ya da sevgiler için üzülme.zaman herşeyin ilacıdır.kalbinde bitiremesen de beyninde bitir..gün gelecek bi de bakacaksınki kalbin de unutmuş olcak..
bir de unutmadan imkansızlık aşkı daha da kamçılar,engeller var diye vuslat olamıyor sanılır..işte bu yüzden acı çekilir..ama inan bazen sevdiğine kavuşamamak kavuşmaktan daha güzel olabilir..
Mayıs 31, 2007 at 7:11 pm
teşekkür ediyorum düşüyorum..işte beynine çıkar dediğin zaman çıkaramıyosun..karmakarışığım..
Mayıs 31, 2007 at 8:15 pm
niiksiiz seni benim kadar inan kimse anlayamaz.ama seni sevmeyeni sen de sevmeyeceksin..
bu! hayattaki yegane ilken olsun.
bazen insanların her istediği olamaz.bunu şöyle düşün; diyelim küçük bi çocuk var ve illede ateşe dokunmak istiyor..neden dersen belki merak, belki de pırıltılı geliyor alev gözüne,o ışık cümbüşünden büyük haz duyuyor diyelim.ne desen kar etmez o çocuk için..ağlar,bağırır,çığılık atar vs..ama ille de ister..sen olmaz desen de o birgün o aleve dokuncaktır,ya da sürekli onun için avaz avaz bağırmaktadır..
bu örneği düşün derim..
ama aslolan tecrübe etmeden yanlış yapmamak..b
azen dıştan gelen telkinlere kulak vermek lazım.
eğer bunca kişi aynı şeyi söylüyorsa inanki bunda doğruluk payı sandığından da fazla olabilir..
Haziran 1, 2007 at 3:20 pm
İntihar etmeyi düşünenler lütfen birde bu link teki hikayeyi okuyun.
http://www.hayatrenkleri.com/olumlu-dusunce-secimi/
Haziran 1, 2007 at 5:54 pm
arkadaslar ben tura çıkıyom.1 hafta kadar yazmassam buraya ya intihar etmişimdir yada trafik kazası filan işte.inş dualarım kabul olurda erken giderim bu diyarlardan size kart atarım.erken gelen olursada yanıma artık karsılıklı birbirimizi yelleriz çok sıcaktır orası
Haziran 1, 2007 at 10:49 pm
brave en geç pazar akşamı burda.ölüm onun için çok erken.bide verdiği karalardan caymasa onun için çok iyi olcak.ÖLMEYİ HAK ETMİYOSUN KDR
Haziran 2, 2007 at 1:08 pm
Ben birini çok sevdim.onla 1.5 yıl çıktık ama o beni terkedip başkasıyla çıkaya başladı çok yalvardım en sonunda döndürdüm kendime..ama bana karsı hala çok kötü ve bana bana bağlanma benden umut bekleme çok dedi.oysa okadar güzel hayallarim wardıki..artık hiçbişey istemiyorum sadece ölmek istiyorum belkide tek çözüm yolu ölmektir artık bıktım yaşamaktan acı çekmekten insanlar bana acıdan başka bişey wermiyor..Allahıma yalvarıyorum yta içimdeki bu kötü düşünceyi al yada beni yeniden sevsin diye:((( Arkamda kalcak aileme üzülüyorum tek…..
Haziran 2, 2007 at 5:15 pm
YANLIZ ARKADAŞIM BU SÖZLERİMİ İYİ OKU…
BİRİNİ SEVİYORSUNUZ,KARŞI TARAFTA SİZİ SEVİYOR,HERŞEY YOLUNDA AMA TERS GİDEN BAZI OLAYLAR SONUCU AYRILMAK ZORUNDA KALDINIZ,BU AYRILIĞIN ARDINDAN KIZ ARKADAŞINIZI BIRAKMAK İSTEMİYORSUNUZ AMA KIZDA SİZİ ISRARLA İSTEMİYO..
ÖNCELİKLE SİZE OLAN SEVGİSİ HALA DEVAM ETSE GURURUNU Bİ YERE BIRAKIP GERİ DÖNER,AMAAA GERİ DÖNMÜYORSA SEVGİSİ BİTMİŞDİR,SENİ İSTEMEYEN Bİ KİŞİ İÇİN CANINA KIYMAYA DEĞER Mİ?????
BENCE ASLA DEĞMEZ
Haziran 4, 2007 at 5:59 pm
merhaba arkadaslar.ilk yazımdan sonra.iki kişinin hayata dondügünü gordüm..fakat BRAVE galıba yan cızıyor
Haziran 4, 2007 at 6:09 pm
ben karsı cıns yuzunden ıntıhar edeceklerı anlamıyorum.ben 4 yıl bırnı karsılıksız sevdım.ama onun ıcın olmeyı degıl yasamayı ıstıyordum.onu uzaktan bırkere gormek yetıyordu bana.onu gormeyelı tam on yıl oldu.benım olmek ısteme sebebım o degıl.kadersızlık talıhsızlık
Haziran 4, 2007 at 6:20 pm
artık kimse karsı cins için kendine zarar vermesin.bu durum bence karsı tarafı sevdiginden degil sadece kişinin cahilliginden kaynaklanıyor.savas açalım birisi için ölmeye çalısan insancıklara çünkü kendimiz için yasar kendimiz için gireriz o çukura…
Haziran 4, 2007 at 8:52 pm
herşey sarpasardı, içinden çıkamıyorum,varlıktan yokluğa düşmek çok zormuş,gelecek kaygısıyla çocuklarımın geleceği kaygısıyla yaşayamayacağım daha fazla,elbet onlara sahip çıkan birileri bulunur,allahım affet beni
Haziran 4, 2007 at 9:54 pm
napiim herkez üstüme gelio çktığımda herkez en kolay çözümmm
Haziran 5, 2007 at 8:16 am
Elifsu biraz daha açıklayıcı olurmusun
Haziran 5, 2007 at 10:29 am
AÇIKLAYICI BİŞY DEİL NE BİLİM İSTİODUM BENGÜ ABLAYLA KONUŞTUKTAN SONRA WAZGEÇMİŞ KADAR OLDUM ADRESİM:impossible.41@hotmail.com intihar etmek isteen herkez eklesin ama bngü ablylada konuşmayı densin
Haziran 5, 2007 at 12:47 pm
Evet bengü bu konuda çok iyi gerçekçi konuşuyor
Haziran 5, 2007 at 1:12 pm
vayyyyyyyy bengü melek ablam dertlere derman oluyormus baya.kutlamak lazım onu tesekkürler sana la santa roja yüce İsanın merhameti üzerine olsun
Haziran 5, 2007 at 1:15 pm
eee işin uzmanı oo
Haziran 6, 2007 at 10:13 am
Bir dost sözün için tsk ederim…ama beni sevdiğini söylüyordu barışmıştık ama arada bi kız var ben iice bunladım artık bundan..hergün deli oluyorum kaldıramıyorum artık bu yükü..belki anlamıcaksın beni..ama kaldıramıyorum bunu..her yerde o her sekilde o sabrediyorum sabrediyorum ama nereye kadar…yaşamdan bıktım insanları üzmemek için kendim üzümekten bıktım..bimiyorum ya çok mutsuzum su anda napcamıysa bilmiyrum Bi çıkış yolu istiyorummm
Haziran 6, 2007 at 10:16 am
ayrıca bi bayan olarak artık kaldıramıyorum bişeyleri….tek sebep tabiki bi erkek değil ama…oda tuzu biberi…hayat bana gülmüyor:((
Haziran 6, 2007 at 7:00 pm
[...] zaman birde buradaki yazıyı okuyun lütfen [...]
Haziran 6, 2007 at 9:57 pm
merhaba arkadaşlar
burada bikaç kişiye yardımcı olabildiysem ne mutlu bana…ama şunu da bilin sizlerde bana çok fazla yardımcı oluyorsunuz sayenizde kendimi yalnız hissetmiyorum ortak dertlerimiz ve sorunlarımız var ve bunlar üzerinden güçlü bi şekilde çıkmayı başaracağız…ne olur umudunuzu kaybetmeyin…lasantaroja@hotmail.com
Haziran 6, 2007 at 10:09 pm
birisi için ölmek diye bişi yoktur arkadaşlar aslında o ilişkide fazlasıyla kendimizden verdiğimiz ve kendimizi unuttuğumuz ve diğer insan için harcadığımız için bunlar oluyor…yani aslında gerçekte altta yatan şey özgüvenimizin yok olması…aslında o kişiyi ölecek kadar sevmiyoruz belki o bize tekrar dönse bu kadar değerli olmayacak..yani tekrar döndüğünde şöle bi düşünce oluşabiliyo…hmmm ben işte yine eski benim yine iyiyim yine güzelimmm ve o tabi ki beni sevecek….biz herşeyden önemlisi kendimize değer verirsek inanın karşımızdaki bize değer verir…ama kendimizi tamamen yok etmemeliyiz…
Haziran 6, 2007 at 10:14 pm
insanlarla ilişkilerimizde en çok bizi yıpratan şey aslında kişilere sölemek isteyip söyleyemediklerimizdir…ilişkileriniz bitmiş olsa da ve geri dönüşsüz olsa da tüm sorularınızdan kurtulmak ve hem kendinizi hem karşınızdakini daha iyi anlamak adına o kişiyle kişilerle son ve verimli bi konuşma yapın..sonra da temiz yepyeni bir sayfa açın kimseyi kırmadan kırılmadan..unutmayın arkadaşlar hepimiz insanız ve asla mükemmel deiliz…hatalarımızla barıştığımız an diğer insanalrı affetmek bir okadar kolay olur…
Haziran 6, 2007 at 10:20 pm
rüştü can bu yazı sana:
şu an maddi sıkıntılar çekebilirsin..inan bu bu dönemde herkesin yaşadığı sorun…ama buyüzden pes edip ölmeyi seçmen bence çocuklarından önce kendine yapacağın en kötü davranış olur…ölmeyi seçmeden önce yokluk içinde bile olsan savaş savaşında yenilsende çocukların senle sadece savaştığın için bile gurur duyacaktır..ve inan şimdi sorumluluğunu almak istemediğin çocukların ilerde böle cesur bir babaları olduğunu görünce onun için hayatının güzel olması için hep senin gurur duyacağın şeyler yapacaklardır…kendine ve hayatına son bi şans ver…
Haziran 7, 2007 at 8:26 am
rüştüCAN eger olursen cocukların senı asla affetmeyecek
Haziran 7, 2007 at 8:33 am
yalnızlık sanki beni anlatmışsın.inan bende bir bayan olarak kaldıramıyorum pek çok şeyi.inan bana sıkıntız geçen tek bir günüm yok.her günü yürek erintisiyle yaşamak.öyle zorki.ölmeyi istediğim bir anda keşfettim bu siteyi.bazen diyorum bunları haketmet için ne yaptım diye..rabbime olan inancım engel oluyor canıma kıymama.düşüyorum isimli arkadaşım senin de yaşadıkların gerçekten hiç kolay şeyler değil.ama mantıklısın.umarım herşey senin benim ve diğer arkadaşlarımız için bundan sonra iyi olur.hayat çok çetin.inanları anlamak öyle zorki.bazen kendimi uzaylı gibi hissediyorum.ne olur canınıza kıymayın.herşeye rağmen denemekten asla vazgeçmemeliyiz.herşey gönlünüzce olsun…
Haziran 7, 2007 at 8:44 am
ARTIK DEMİR ALMAK GÜNÜ GELMİŞSE ZAMANDAN
MECHULE GIDEN BIR GEMI KALKAR BU LIMANDAN
HIC YOLCUSU YOKMUS GIBI SESSİZCE ALIR YOL
BU KALKISDA SALLANMAZ NE MENDIL,NEDE BIR KOL
RIHTIMDA KALANLAR BU SEYAHATTEN ELEMLI
GÜNLERCE SİYAH UFKA BAKAR GOZLERI NEMLI
BICARE GONULLER NE GIDEN SON GEMIDIR BU
hıcranlı hayatın NEDE SON MATEMIDIR BU
DUNYADA SEVILMIS VE SEVEN NAFILE BEKLER
BILINMEZKI GIDEN SEVGILILER DONMEYECEKLER
BIRCOK GIDENIN HERBIRI MEMNUNKI YERINDEN
BIRCOK SENELER GECTI DONEN YOK SEFERINDEN
Y.K.BEYATLI
Haziran 7, 2007 at 8:58 am
DOGRUSU bende bu lafı cok kullanırm. acaba ben uzaylımıym..yuz yuzellı yıl once bu topraklarda yasamak ısterdım..ınsanların bırılerının sırtına basarak yükselmedıgı,sadece cıkarlarını dusunmedıgı,benmerkezcılıgın olmadıgı,sevgı saygı durustluk,adaletın oldugu,ıylerın kazanıp kotuluklerın kaybettıgı,dost kım dusman kım bılındıgı,hakedenın hakettıgı yerde oldugu,ınsanların ahlaklı erdemlı oldugu,hırsızlıgın,rüşvetın,fuhusun kol gezmedıgı zamanda yasamak ısterdım…
Haziran 7, 2007 at 9:10 am
sevgili kırık düşler keşek öyle bir yer olsaydı.hep beraber oraya gidebilseydik,ne güzel olurdu.sadece insanların beni anlamasını istiyorum.yoruldum artık hep haksız ve yalnız olmaktan.bir insan bukadarmı haksız olur.anlayamıyorum.doğruları söylüyorum yinede olmuyor.beni kimse anlamıyor.bahanın yalnızlığım parçasını dinliyorum,sanki beni anlatıyor.ne olurdu insanlar birbirini kırmak üzmek ve ezmek yerine anlamayı ve sevmeyi becerebilselerdi.keşke hiç büyümeseydim diyorum çoğu zaman.yaşamak hiç gelmiyor içimden.keşke!hayatı sevebilenlerden ve kolay yaşayanlardan olabilseydim keşke…
Haziran 7, 2007 at 1:03 pm
Haftanın hangi 2 gününü kafaya takmadan yaşamalıyız?
“Cumartesi-Pazar” dediyseniz, yanıldınız.
Bir tanesinin adı : DÜN
Hatalar, acılar, yanlış anlamalar…
Oysa hepsi geçmişte kaldı.
Zamanı geriye döndürmenin imkanı yok!
Dünyanın bütün parasını yan yana getir, bir dakika önceye dönemezsin.
Yaptığın hiçbir hareketi aynen geri alamazsın.
Ettiğin hiçbir lafı silemezsin.
Dün dündü bitti!
Bir tanesinin adı : YARIN
Yarını, bugünden kontrol altına alamazsın.
Yarın güneş doğacak elbette…
Ama pırıl pırıl mı doğar,
bulutların arasından mı çıkar bugünden bilemezsin.
Geriye bir tek gün kalıyor : BUGÜN
Bugün hayatla mücadele edecek güç hepimizde var.
Güç ne zaman tükeniyor?
Dünü ve yarını işin içine kattığımızda!
O HALDE BUGÜN’Ü YAŞA ………
hepimizin yapması gereken tek şey bu bence!!
Haziran 7, 2007 at 3:20 pm
helalsin
Haziran 7, 2007 at 3:23 pm
ARKADASLAR ELVEDA NİCKLİ Bİ ARKADAS VARDI ZANNEDERSEM İNTİHAR ETDİ YA SİZİNLE FİLAN KONUSUYOMU BİRİSİ ULASSIN ONA TANIYOSA VEYA SİTE YETKİLİLERİ DEVREYE GİRSEDE ÖGRENSEK NERDE DİE.HADİ ARKASLAR Bİ GAYRET
Haziran 7, 2007 at 4:14 pm
YASAMAK KOLAY OLSAYDI BIZ BURADA OLMAZDIK SENİN ADIN CARESİZİM OLMAZDI..YASAMI KOLaY OLAN O KISILER,PROBLEMLERINI BASKALARININ ZARARINA OLACAK SEKILDE KOLAYCA HALLEDEBILIYORLAR.AMA BIZ BASKALARINA ZARAR VERIP YASAMAKTANSA ÖLMEYI TERCIH EDIYORUZ ve o yuzden bu sıtedeyız..evet olmek ıstıyoruz fakat bunada ,mazlumların sahıpsız olmadıgına,yapılan kotuluklerın bırgun cezalandırılacagına olan ınacımız ve bızı gercekten seven tek kısı bıle olsa üzülecegı,bız öldukten sonra dunyanın umrunda olmayacagı donmeye devam edecegı dusuncesı engel oluyor..mazlumca olmek ıstesek olemıyoruz.zalımce yasamak ıstesek yapamıyoruz..**
Haziran 7, 2007 at 4:43 pm
ARKADASLAR ELVEDA NİCKLİ Bİ ARKADAS VARDI ZANNEDERSEM İNTİHAR ETDİ YA SİZİNLE FİLAN KONUSUYOMU BİRİSİ ULASSIN ONA TANIYOSA VEYA SİTE YETKİLİLERİ DEVREYE GİRSEDE ÖGRENSEK NERDE DİE.HADİ ARKASLAR Bİ GAYRET !!!
Haziran 7, 2007 at 5:27 pm
.askerde cok kotu bıryerdeydım.ve ılerde cvs olacak sorumluluk alacaktım.ama orda cvs olmak demek askerlıgın bıtmez anlamındaydı .ortam cok kotuydü.iki şık vardı 1.aksam muhabbet ettıgın adama sabah zarar vereceksın 2.bu bırlıkten bır an once kurtulacaksın..arkadaslar ıkıncı sıkkın imkansız oldugunu soyledıler..ama benım ıcın en ımkansızı bırıncı şıktı..ankaradan torpılın olursa belkı burdan kurtulursun dedıler..ankarada yujsek yerlerde tanıdıgım yok ama hepsınden yuksek bır bıldıgım vardı.
aklıma ılyas salmanın fılmı geldı /kapıcılık yapan babası ızın vermedıgı ıcın futbolcu olmak ıstoyor fakat antramanlara gıdemıyordu oda her yerde spor hareketlerı yapıyordu/ bende kendıme dua edeceksın hemde heryerde dedım.bır ay dua ettım otururken,yatarken,egıtımde heryerde..bos kaldıgımızda arkadaslar soguktan kantıne kosup sıtres atarken ben tek basıma gıder dua ederdım..butun bölük benım ıcın ya ıntıhar eder ya fırar dıyodu.bense burdan kurtulacagımı soyluyordum.torpılın varmı dıyorlardı.hemde en yuksek yerden dıyordum..dua ederken ALLAHIM benı burdan kurtar gıttıgım yer burdan kotu bıle olsa artık bırsey ıstemeyecegım dıyordum.suların dondugu bırgun karla abdest alıyordum.ıcımden bırses senın duan kabul olcak dıyordu.çünkü herkes sıcak kantınde dururken sen kar üzerınde abdest alıyor ve buyuklerın en buyugunun kapısını calıyorsun…ve bırgun hıc olmamıs bırsey oldu baska bırlıge tertıp emrım cıktı.arkadaslar ınanamadılar..herkes kesın torpılı var dedı.ve dua aynen gerceklestı yenı yerım dısardan guzel ıcerı gırınce berbat bıryerdı.ALLAHA soz vermıstım artık bırsey ısteyemezdım.kendıme dedımkı sabret, oyle dua ettıgın ıcın senı sınav edıyor olabılır..oyle bır ortamdıkı eskı boluk komutanına gıdıp benı gerı alın dıye yalvardım..ımkansızdı.bu arada dualarıma devam edıyor fakat ALLAHTAN hıcbırsey dılemıyordum..bır ay kadar sabrettım ve rüyamda gorsem ınanmayacagım bıryere tekrar tertıp edıldım..yenı yerım cok guzel bıryerdı.ASKERLIGIM ORDA BITTI.eskı arkadasları carsıda gorurdum,senın mutlaka buyuk bır torpılın var kım derlerdı bende ALLAh derdım ama kımse ınanmazdı..iştehayat bana bırtek burda guldu.dua ettım kabul oldu..ama sıvıl hayatta aynı hazzı bırturlu yakalayamadım..varlıktan yokluga dusmek babamın ıflası,yıllarca oturdugumuz yerden herseyını kaybederek ayrılmak,yenı yere bırturlu alısamamak,eve gelen hacızler,yıllardır odeyemedıgımız vergıler,ınsanların babası paraları kadınlarla yedı dedıkoduları,eskı mahalleye gıttıgımde yuzume acıyarak bakan ınsanlar,nasıl gectıgını anlayamadıgım yıllarım,tam evleneyım artık derken babamın ortaya cıkan buyuk hastalıgı ,ve hergun ortaya cıkan yenı yenı acılar ,ve bunları paylasacak bır dostun yada destek olcak bırının olmaması vb vb vb vb vb
Haziran 7, 2007 at 5:48 pm
kırık düşler pardon ama senin adın neydi
Haziran 8, 2007 at 7:44 am
unut diyorsunda okdr kolaymı herşeyi bir anda silip atmak senin yerine başkasını koymak kolaymı sanıosun seni senszi yaşamak başkasını bul demiştin sen bana kalbim seni söküp atmadan kolaymı başkasına bakmak kolaymı başkasının ellrini tutmak. daha nasıl anlatabilirim seni sevdiğimi gözlerine bakıp seni seviyorum demeyi ne çok istiyorum bi bilsen… nerden bilirdimki başkasnın olacağını başka elleri tutacağını geri dön bnm ol desen hiç düşünmem sana dönerim sevgilim çünkü SEN SADECE BNMSİN VE HEP ÖYLE KALACAKSIN bu bnm intihar etmeden yazdığım bir şey sizlede paylaşmak istedim ama öle sıkılıomki hayattan anlatamam
Haziran 8, 2007 at 8:39 am
BÖYLE HAYATI ALLAH KAHRETSİN YA NE İĞRENÇ Bİ HAYAT ÖLMEK HERŞEYİ ÇÖZCEK ALLAHIM AL CANIMI YA İNTİHAR ETTİM ÖLMEDİM YA KAHRETSİN
Haziran 8, 2007 at 8:55 am
WAYH wayh aplacım
ağzından bal damlıo ama kimse anlamıo allhtan sana asözüm war heee 
k.i.b a.e.o ne isası bu arada
Haziran 8, 2007 at 9:27 am
YANLIZLIK
BENDE Bİ BAYANIM İNANKİ SENİ ÇOK İYİ ANLIYORUM.AMA OLAYA BİDE ŞU YÖNDEN BAK.BİTEN Bİ OLAYIN ARDINDAN KENDİNİ ÜZMEK SADECE SANA ACI VERİR.HER ŞERRİN ARKASINDA Bİ HAYIR VARDIR.EĞER BİTTİYSE DEMEKKİ HAYIRLISI BÖYLEMİŞ.BELKİ İLERDE DAHA KÖTÜ SEYLER YAŞIYCAKTIN.BELKİDE 1 YIL SONRA İYİKİ BİTMİŞ DİYCEKSİN.İYİNİNDE KÖTÜNÜNDE ALLAHDAN GELDİĞİNİ UNUTMA.SABIRLI OL.NE KADAR SORUNLU PROBLEMLİ İNSANLAR VAR.HALİNE ŞÜKRET.
Haziran 8, 2007 at 1:13 pm
Bir dost..Sende haklısın ama insan kızgın olduğu zaman mantıklı düşünemiyor..bilmiyorum en acı sey çok değer veripte karsılık bulamamak bence..ölmek tabiki kurtuluş değil diğer dünyadan Melekler yakama yapışacak Allahın verdiği cana nasıl hıyanet ettin diye..ama acım çok fazla..karsımdakini anlamıyorum bana bigün ii bigün kötü..Bi seni seviyorum dio bi demiyor anlamıyorum benle oyunmu oynuyor bilmiyorum ..Caresiz bak seninde basından geçmiş böle bşy azda olsa anlarsın beni..insana çok koyuor değilmi?En azından sevmesem değer vermesem bu kadar inan üzülmem…Ama işte olmuyor…napcamıda bilmiyorum:(Herkes unutursun atlaırsın diyor ama ne yapmam gerektiğini diyen bile yok:((
Haziran 8, 2007 at 4:34 pm
bak YaLnız..o senı oyalıyor.gercekte baska dusler pesınde.senı gercekten sevse hergun ıyı danranır..baskasıyla ugrasıyor ,olursa oncelık dıgerının.olmazsa sana donecek..burdakı klasık erkek mantıgı şudur-sen onu cok sevdıgın ıcın vazgecemeyecegın ıcın senı avucunda goruyor..ınsanın elınde olan hıcbırzaman ona cekıcı gelmez.dısardakı ıse ne oldugunu bılmedıgı ıcın buyuk bır merak ıcınde onu cezbedıyor.
burda senın yapacagın tek sey cıddı bırsekılde onu terketmek.yalnız onu kesın unuttugunu ona ıspatlamalısın.onun oldugu yerlerde olma,kendını baska ugraslara verebılırsın.kıtap okumak daha once yapmadıgın hobıler bulmak gıbı…kısa zamanda sana donup ayagına kapanmazsakı bu cok dusuk bır ıhtımal,anlakı sana karsı bır hıssı yoktu.artık onu unutmak ıcın kendıne baska bır arkadas bul..eger donerse ona eskısı kadar deger verdıgını gostermekı o sana deger versın..sunuda unutma BIRINE GEREGINDEN FAZLA DEGER VERIRSEN YA KENDINI KAYBEDERSİN,YA ONU..yolun acık olsun
Haziran 8, 2007 at 5:37 pm
kundak; bırgun öleceklerim sarılcagı kefen,
kefen ıse; bırgun dogacakların sarılacagı kundak olacaktır…
Haziran 9, 2007 at 10:52 am
273′e yazan arkadasım.Yaşadığın olaylar için Allah yardımcın olsun.Yalnız şöyle bi durum var.Benim adımda gülşah ve benimde burda yazılarım var.Az daha sonum olucaktın
Haziran 9, 2007 at 2:19 pm
Kırık süşler biliyormusun onla ilk çıktığımızda o beni çok seviyordu ben ona acı weriyordum o hep sana sensiz ölürüm diyordu ve gercekten intihar etti bidefa.ben nezamandır onu çok kötüyüm oda ben gibi oldu we sanki suanda rolleri değiştik.ben o o ben.eskiden ben ona acı werirken şimdi o bana acı weriyor..Onun yaptığı seyi ben düşünüyorum şimdi..halbuki okadar güzel günlerimiz olmuştu ben bilemedim kıymetini..aynı benim yaptığımı yapıyor.bende onla çıkarken bi erkekten hoşlandım aynısı onda şimdi:(( offff ne kadar karışık bu işler ..Bıktım artık yaa:( herkes zaman diyor zaman nereye kadar???
Haziran 9, 2007 at 4:38 pm
YALNIZ kızcaksın ama zaman diyenler haklı.ben dort yıl karsılıksız bır ask yasadım.aynı sınıftaydık onu hergun goruyordum,lise hayatım onu kendı kendıme sevmekle gectı.o zamanlar ıntıharı cok dusundum.ama ınancım buna karsı geldı..lise bıttı kendımı oyle bır acılar deryasında buldumkı;bunların yanında onun verdıgı acıyı hıc duymadım.boylece BETERIN BETERI oldugunu anladım..AYRICA dusunkı hersey sahteymıs ,hersey ıcın uzlebılırsın ama sahtekarlar ıcın neolur uzulme.boylelerıne deger verdıkce toplumda cogalıyorlar.ve senın gıbı acı cekenler artıyor..onun durumunu tam olarak bılmıyorum,ama eger onu bırıyle gorduysen,bırdaha sana donse bıle;senın yanındayken o aklına gelecek,boyle bırsete senın haysıyetın ızın vermez.cok durust bıle olsa,gozlerı daldıgında,sen supheye kapılacaksın saglıklı bır ılıskınız olmayacak..çorbaya bıkere sınek dustumu,sınegı alıp corbayı ıcmey devam edemezsin..en ıyısı bırak yoluna gıtsın.sende kendini baska ugraslara ver.gelecegın ıcın plan yap hayal kur.ama onu dusunme..kendını zayıf gosterıp benım gıbı arkandan ınsanlar acıyarak,dusmanlar sırıtarak bakacagına-dostlar overek,dusmanlar catlayarak baksın…guclu ol.YOLUN ACIK OLSUN
Haziran 9, 2007 at 5:05 pm
CARESIZ nerdesın ınsallah ıyısındır
Haziran 9, 2007 at 8:07 pm
arkadaşlar ölüm kaçıştır korkaklar dener korkak olmayın
Haziran 9, 2007 at 8:51 pm
asicocuk,bence kaçıs degil kurtulustur ölüm denen hadise
Haziran 9, 2007 at 9:14 pm
Herkese selam…
Mesajları ara ara okudum, daha doğrusu göz gezdirdim…
Öncelikle burada yazılanları okuyacakların ve onlardan çok da yazacakların dikkatli olmaları gerektiğini hatırlatmak istiyorum. İntihar’la ilgili olumlu ya da olumsuz bir düşünce, onu okuyan kişinin içinde bulunduğu durumda farklı yansımalara ve farklı sonuçlara yol açabilir ve bunun ne gibi sonuçları olacağını önceden kestirebilmemiz, mesajları okuyanların o anki durumlarını bilmediğimiz için neredeyse imkansız…
İntihar’ın korkakların seçimi olduğunu söylemek bile bu düşünce içinde olan kişiyi daha da olumsuz bir duyguya itebilir… Saçma olduğunu söylemek ya da çözüm olduğunu söylemek de öyle…
“Beterin beteri var”ı göstermek için kendi yaşamlarımızdan aktaracaklarımızın da çok fazla anlamı olacağına inanmıyorum…
İntihar ile ilgili benim de pek çok düşüncem hatta ciddi 2 girişimim var, ama bunlardan bahsetmenin iyi bir fikir olduğunu – en azından kimin okuduğunu bilmediğim böylesine açık bir platformda – sanmıyorum. Birebir görüşmelerle sağlanabilecek tanışıklıklar belki bunu bir nebze de olsa olanaklı kılabilir…
Bir diğer konu ise, intihar’ın yardım çığlığı olduğu gerçeği, ancak bazen de salt ilgi görmek için bu tür platformlarda aldatıcı mesajlara rastayabiliyoruz… Yanlış anlaşılma olmaması açısından buradaki mesaj sahiplerini kastetmediğimi, sadece olası durumları açıklamaya çalıştığımı bir kez daha belirteyim…
Son olarak, daha önceki çeşitli platformlardan bu konu ile ilgili bana ulaşan insanların çoğunda gördüğüm bir şey, karşısında yardıma muhtaç biri olduğunda -intihar etmek isteyn biri gibi- ona bunu yapmaması için pek çok neden sayabildiği halde aynı nedenleri kendisinde uygulamakta zorluk çekmesi…
Fazla sıkıcı bir mesaj olduğunun farkındayım, ancak çok ince bir çizgide olduğumzu ve diğer tarafa geçisin de ne korkaklık ne de zor birşey olduğunu buradaki her mesajı okurken ve buraya mesaj yazarken aklımızdan çıkarmamamız gerektiğini belirtmek istedim. İnsanların iyi niyetinden kuşkulanmak haddimize düşmez belki ama bu iyi niyetten yararlanmak isteyenlerin de özellikle bu tip sanal ortamlarda bulunabileceğini, en hassas anlarında burada görecekleri bir cümlenin onları nerelere götürebileceğini göz ardı etmeyelim lütfen…
Tüm bunları yazarken kendi içimdekileri paylaşma isteğine niçin ket vurduğumu sanırım anlatabildim.
Ben ne bir uzmanım, ne de ahkam kesecek biriyim… Belki sadece eşşektten düşen biriyim… -eşşekten düşenin halinden eşekten düşen anlar derler ya…-
Daha fazla yazarak tüm esajım boyunca yapmaktan kaçınılması gerektiğini düşündüğüm şeyleri yazmaktan kortuğum için, biraz da aldığım sakinlaştiricilerin etkisinin kendimi engellememe izin vermemeye başladıklarını hissettiğimden mesajımı notkalıyorum… Okuyan herkese sabırları için teşekkür ederim.
Haziran 10, 2007 at 7:19 am
K.bkma gülşahçım neyse artık gülşah1 gülşah2 desinler olurmu
:D bn bi ara çok bunalımdaydım ve öle şeyler yazıp duruyodum ama allahıma şükür bu aralar sorun yok 
inşallah herkes böyle olur
Haziran 10, 2007 at 9:28 am
Haklısın kırık düşler..Ama vazgeçmek isteyincede geçilmiyorki.verdiğin örenkler çok güzel ama alışkanlıklar atılmıyor bir anda..zaman herseyin ilacı..sadece su sıralar daha mantıklı düşünebiliyorumm.ama zamana bıraktım herseyi…hayırlısı..saol kırık düşler ve bir dost yardımlarınız için..
Haziran 10, 2007 at 11:22 am
ANLAYIŞIN İÇİN COK TEŞEKKÜR EDERİM GÜLŞAH2.UMARIM SORUNLARINI HALLEDERSİN.ALLAHA EMANET OL.
Haziran 10, 2007 at 11:25 am
sonsuz_travma; yazdıkların oldukça mantıklı ve anlamlı..
ama ne yazıkki biz mantığımızı yeterince kullanamaz durumdayız..
senin kadar soğukkanlı düşünemediğimizin farkındayım..
güvendiğim insanları hatırlattı yazın bana..sonraki halimi..sonradan neler yaşadığımı..bu nedenle de yazdıklarını okuduktan sonra yazmış olduklarımdan pişman oldum..yine dedim yine tekradan yanlış mı yapıyorum..
kimseye güvenim yoktur benim de..kendimleyim..yalnız ve kalabildiğimce ayakta..tekrar hata yapmış olmuyorumdur inşallah..
ama burda yaşanılanlar yoluyla senin tanınmayacağın hissi insana güven verip açılmanı sağlayabiliyor:((
yalnız şunu da belirtmek isterim; insanların hikayelerini öğrenince kendi yanlışlarını da görebiliyosun onlarda..dahası onların bu samimiyeti onlara olan saygını da artıyor..en azından ben öyle hissediyorum..
ve siteye katılanların samimiyetlerine inanmak istiyorum..en azından tüm kalbimle umut ediyorum..
Haziran 10, 2007 at 3:58 pm
düşünüyorum ; mantığımızı yeterince kullanamayacak durumdayız diyorsun ki bunu maalesef çok iyi anlıyorum, zaten benim kaygılarım da mantığımızı yeterince kullanamadığımız anlarda burada yazılanalardan etkilenebilecek olmamız – ya da etkilenebileceklerin olması- üstelik bunun ne şekilde olacağını kestiremememiz.
Samimiyet konsunda sana katılıyorum, ben de senin gibi inanamak istiyorum, ancak çok hassas durumda olan bizler, aksi bir durum ortaya çıktığında çok daha derinlere düşebiliyoruz.
belki bir msn adresini konferans konuşmaları için kulanabilir ve hiç olmazsa paylaşımlarımızı kimlerle yaptığımız konusunda biraz olsun daha belirleyici olabiliriz.
Haziran 10, 2007 at 5:36 pm
ASLINDA soylede dusunebılırız; bız bugün cecenıstanda bır anne,ırakta bır baba,fılıstınde bır cocuk olabılırdık…Ordakı annenın kendını unutmus oldugu halde cocugu ıcın feryatları,ordakı babanın aılesını gecındırmeyı bırak;onları nasıl korurum dusuncesı,ordAKI cocukların herseyden habersiz mermılere saskın sakın bakısları,ve bızım cocuklarımız bısıklet bınerken en kotu ıhtımalle salıncak bınebılırken,onların patlamıs bombalarla oyun oynaması,bılgısayarı bırak televızyondan bıle haberı olmayan gencler,hergün bır yakınını kaybederken bıryandanda bulabıldıgı taslarla-dunyanın en gelışmış sılahlarına karsı VERDIGI ulkeyı koruma cabası…bence bunların yanında bızım sorunlarımız devede kulak bıle kalmaz..mılletımızı yonlendıren TV kanallarımızda bunlardan haberdar etmek yerıne,”manken ayse ahmetle yakalandı,playboy erdal esını aldatıyor” gıbı sacmalıklarla ugrasıp bızı uyusturuyor..BIz cokmu ıyıyız hayır.elımıızden hıcbırsey gelmese bıle,en azından ALLAHtan onlar ıcın yardım dılemıyoruz.CUNKU;insanlıgı unutmusuz,ruhumuz yok olmus. onlar ıcın acılan yardım kampanyalarından haberımız bıle yok..cunku sıgaraya para bulurken ,bır paket sıgara parasından fedekarlık edemeyız..cımrılesmısız,bencıllesmısız.cıkarımız olmayan hıcbırsey bızı ılgılendırmıyor..YARIN aynı seyın bızım basımıza gelebılecegınden muhtac kalabılecegımızden haberımız bıle yok…yolunuz acık olsun
Haziran 10, 2007 at 7:31 pm
skype cast’ta bir hesap oluşturdum
https://skypecasts.skype.com/skypecasts/skypecast/detailed.html?id_talk=965722
skpye ı yükleyerek
“Psikolojik Sorunlarla ilgili Destek ve Dayanışma” başlıklı cast’a bağlanabilir ve diğer insanlarla iletişim kurabilirsiniz.
Haziran 10, 2007 at 8:05 pm
http://www.skype.com/
asdrrsinden programı yükledikten sonra aşağıdakı no yu çevirerek de cast a bağlanabilirsiniz
+99001110018717609
Haziran 10, 2007 at 8:17 pm
carsamba gunu intihar ettım.2.intihar girişimim.olmuyor bir turlu basaramıyorum cok mutsuzum.ne olur yardım edin
Haziran 10, 2007 at 8:31 pm
ölümmmmmm , skpye’ın varsa oradan bağlan, msn’nen varsa nextpsp_sonsuz@hotmail.com dan bana ulaşabilirsin
Haziran 10, 2007 at 8:43 pm
birisi bana intihar konusunda yardım etsin nasıl yapcam
Haziran 10, 2007 at 8:45 pm
unutmayın en kolay ve en kesin yolu istiorum
Haziran 10, 2007 at 8:47 pm
yarın gece görüşmek üzere lütfen hatta nolur yarın gece bunu yapmalıyım ama kimse onun için yaptığımı ona sölemesin
Haziran 10, 2007 at 9:20 pm
o bu gün gitti benden bana sölemedi ama gitti benden hayatımda ilk kes bu ay ölmeyi çok düşündüm bi kez denedim ama onun yüzünden başarılı olamadım yardımlarınızı bekliyorum yha arkadaşlar sizce pişman olabilir mi? ayrıldıktan son benimle çıkmak istediğini söyledi sonrada pişman olabileceğini düşünüorum benimle çıkma kararında belkide kendisi bunu çok belli edio ama arkadaşlar beni onu öyle çok sewiorum ki
birbirimize söz verdik o asla bana bile bişi olsa kendine bişi yapmıcak ama ben sözümü tutmucam onun haberi olmadan gidersem belki onun bunu yapmasına engel olabilirim arkadaşlar hiç haberi olmaması lazım gitmeden önce herkese sölücem kimse ona bişi sölemicek
ve yarın gece ansızın gitcem çok muyluyum düşününsene o rahat olcak bensiz onu unuttuğumu sancak telefonumu ve msnimi kapatcam bölece bana çok kızacak ama öldüğümü bilmicek kendinede bişi yapmıcak sonra başkasını sevecek hemde çok ama ben onun hep yanında olcam ben ölünce o hep mutlu olcak ona sadece güllerimi bırakcam ben gülleri çok sewerim ona verdiğim her gülün ayrı bi anlamı var… hepsi ayrı birşeyin simgesi bide ona şiirlerim kalcak ona olan sewgimi anlatan şiirlerim düşününsene o mutlu olacak ne kadar sevinçliyim bi bilseniz yha inanamıorum o mutlu olcak başında benim gibi bi bela olmucak yha nolur bana ölümü öğretin nolur bana ölmek için yardım edin allah hepinizi sevdiğine kavuştursun her derdinize çare olsun ama nolur bana yardım edin nasıl ölcem ben ayrıca onu çok sewiorum kimse ona sölemesin onun için öldüğümü hatta kimse öldüğümü sölemesin belki üzülür sakın onu üzmeyelim sakın sakınnnnnnn onu çok sewiorum çoooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooook sewiorum
Haziran 10, 2007 at 9:42 pm
asicocuk; hiç bilemediğin bir yerde hiç tanımadığın bir insanın seni ve senin de onu bahsettiğin kişiden çok sevebileceğini düşün mü hiç ? Niye o kişiye şans vermiyorsun ? Niye filmi sonuna kadar izleyip neler olacağını görmek istemiyorsun ? Niye bu yaşadıklarını, ileride o seni çok seven insanın sana vereceği çocuğun aşk acısı çekerken ona anlatacağın bir hikaye olmasın ?
Haziran 10, 2007 at 9:46 pm
ilkönce şu nick konusunda anlaşalım.herkes bana düşünüyorum diyor..hayır arkadaşlar ben uçurumun kenarındaki bir kişiden yani d-ü-ş-m-e-k-t-e-n kasıtla ”düşüyorum”u kullanıyorum..umarım tekrar bana düşünüyorum diyen olmaz.
neyse..
asiçocuk canım sen kaç yaşındasın?
ikinci sorum da zaten bir ömrü bile aşarak sonsuza kadar onsuz olmayı göze alabiliyorsan neden ölmeyi istiyorsunki??hem söylediğin kadarıyla sensiz başka birine aşık olcağını da biliyorsun..
e canım bunları bilip de biri için ölmeye değer mi??
kim için??ne için??
anladığım kadarıyla bir bayansın ve duygularının seni yönlendirmesine izin verme..(ve anladığım kadaryla da balık burcu!!yengeç de olabilir!!)
onsuzluğu kabul eden..bu dünyada kalmanın da üstesinden gelir..sorun sadece buysa zaman herşeyin ilacıdır..bekle ve gör derim..
ahh ah benimki de bu kadar basit olsa..
tekrar yineliyorum başınıza sakatlık ya da kaza gibi geri dönüşümsüz bişey gelmedikçe herşey hallolur..bu dünyada bir ölüme çare yok..bu çaresizliği de kendimize çare edinmeyelim..
Haziran 10, 2007 at 9:57 pm
düşüyorum erkeğim ben asicocuk yazıo görmüo musun
Haziran 10, 2007 at 10:16 pm
nedenmiş çocuk yazıyor işte bu kız çocuğu olamaz mı yani..
Haziran 10, 2007 at 10:28 pm
öffffffffff gerizekalı salak,kız için inithar edecekmiş mal mısın sen ulan Allah akıl dagıtırken sen 4 lüyü kurmus okey mi oynardın ne yapardın.Walla çok kızıyom bi kişi için intihar etmek isteyenlere kızlar içinde geçerli bu durum !!!
Haziran 10, 2007 at 10:48 pm
brave bu kadar acımasız olma neolur..bizim için çok anlam ifade etmeyen bir konu bir başkası için ne denli içinden çıkılmaz bir durumdur bunu anlayamayız..onun penceresinden bakmak gerekli..bunu başarmak zor ama rencide etmeyelim birbirimizi..
amaç özgürce düşüncelerin açıklanabilmesi ve istenirse de bir başkasına yardımcı olunma çabası..
ben şunu belirtmek isterim; ne olursa olsun asiçocuk! ben senin yaşadıklarını ya da duygularını hafife alarak öyle bir yazı yazmamıştım(yazmam da ayrıca).bunu bil lütfen.
benim amacım küçük de olsa nacizane yardım edebilmekti ve sana kendi gerçeğimden bir parçasını gösterebilmekti..
brave de şu konuda haklı olabilir;kız-erkek ilişkilerinde ilişki istediğimiz gibi gitmeyince çözümü ölmekte ya da öldürmekte göremeyiz..sonuçta ilişki iki kişiliktir.eğer karşındaki istemiyorsa ya da uyuşmuyorsa aranızdaki bazı şeyler, bitme ya da bitirme talebine ilişkinin başında onun çıkma teklifini kabul edip-etmeme kararı kadar özgür olduğunu bilerek ve onun da bu duygu ve düşüncelerine saygı duyarak karşılamak lazım..o beraberklik iki kişiliktir bunu unutmamak lazım..
ille de herşey istediğimiz gibi olamaz..
ve bazen istediğimiz şey bizim sandığımızın aksine hiç de hayırlı olmaya da bilir..
Haziran 10, 2007 at 11:20 pm
birkişi için ölmek istemenin hiç bi açıklaması olamaz bence. bu kadar aciz degiliz hem sen onun için ölmek iste o senin öldügünden rahatsız bile olmas gör sen.ben sadece sunu bilirim;karsı cinsi için yasanır,yasatılır ama kesinlikle ölünmez !!!
Haziran 10, 2007 at 11:22 pm
düşüyorum,mantıklı düşünmenin adını acımasızlık koydun ya helal olsun walla sana
Haziran 11, 2007 at 8:12 am
Hala yazıyoruz birilerine yardım etmeye çalışıyoruz.Bu forum hep sürsün düşüyorum Brave La santa roja Bu arada elveda’ya ne olmuş bilen varmı.
Haziran 11, 2007 at 8:39 am
sahiden ya bulalım şu elvadayı.site artık msn adresini yayınlasa veya birine yollasada ulassak.ölmüsse de bi fatiha okusak.
Haziran 11, 2007 at 12:38 pm
arkadaslar bi sitede intihar edenlerin fotoları vardı çok kötü olmuslar yaw.walla onları gördükten sonra intihar edesim gelmedi o degil yine 1 hafta yemek yiyesim gelmeyeck beter olmuslar.Allah kolay ölüm nasip etsin herkeze
Haziran 11, 2007 at 12:38 pm
amen
Haziran 11, 2007 at 2:58 pm
hangi sitede
Haziran 11, 2007 at 3:10 pm
Hangi sitede brave
Haziran 11, 2007 at 5:00 pm
hüseyin bosver ya bakma kötü oluya;ama sen illede bakacam dersen egm’nin sitesindeki faili meçhul ölümler var oraya gir baya var ama girmezsen daha iyi olur.
Haziran 11, 2007 at 5:20 pm
arkadaslar ölüm kacıstır korkaklar dener korkaklar dener korkak olmayın
İMZA:ASİcocuk
boyle bır gırıs yapmıstın bu sıteye hatırla.
galıba ıkınız bırbırınızı sevıyorsunuz ama olmek ıstıyorsun..???anlattıklarındanda fazla bırsey anlasılmıyor.
Haziran 11, 2007 at 6:34 pm
YA BURDA HERKES AYRILDIGI SEVGILISINE YANIYOR ölmek istiyor..sizin yine güldügünüz bır dönemler olmus..ya biz..
cektıgım cıleler bır yana,
ÖMRÜMDE GÜLMEDİM ONA YANARIM…
Haziran 11, 2007 at 6:42 pm
Ne o şimdide benim derdim senin derdini döver muhabbeti mi başlayacak ? Derdi büyük olana ödül de verilecek mi ?Lütfen kimsenin sorununu hafife almayalım… Bazen en küçük engeller bile yanına yaklaşında kocaman bir dağ gibi görünür, ve nedense başkalarının dağları uzaktan baktığımız için bize küçük görünür.
Haziran 11, 2007 at 6:54 pm
skype’da cast’ı şimdi açtım, dileyen girip sohbet edebilir
skype:+99001110005749796
Haziran 11, 2007 at 7:38 pm
İyi değilim, kimse yok mu, iyi olmayan bi tek ben miyim ? yanlızım ve bir ses duymazsam çıldırabilirim, önceden… sonrası olmas.
neyse kimse yok herhalde cast a da baktım yok işte , anlamsızlığın kanıtı , içim acıyor , yanıyor içimde birylerde ve ben her an dışımı kanatabilme ihtimalimden korkuyorum
Haziran 11, 2007 at 11:15 pm
birisi var ama sesimi sana nasıl duyurabilirim onu bilmiyorum..
Haziran 12, 2007 at 8:48 am
Haklısın Brave Biraz baktım İçim bi acayip oldu zor valla
Haziran 12, 2007 at 9:13 am
düşüyorum genc_intihar2@yahoo.com a yazabilir misin
Haziran 12, 2007 at 10:15 am
yazamaz
Haziran 13, 2007 at 4:00 pm
hayatı yaşamı nede güzel özetlemişsin sevgili kırık düşler.ALLAH a olan inancın seni nerelere getirmiş.bu çok güzel bir şey.açıkçası okurken çok duygulandım.bende senin gibi özellikle sıkıntılı olduğum zamanlarda rabbime sığınırım.o beni hiç yalnız bırakmadı.tıpkı seni bırakmadığı gibi.ama öyle zor bir hayatım varki,ölmeyi kesin olarak düşündüğüm günlerde buldum burayı.çok bunalmıştım,yaşamaktan,nefes almaktan.yaşamak istemiyordum.ama buradaki yazıları görünce,anladım ki:sadece sorunları olan yada sıkıntılı günler geçiren ben değilmişim.başka insanlarında canı acıyormuş,başkalarınında içini yakıyormuş hayat denilen şey.birbirimize farkında olmadan yardımcı olduğumuzu gördüm.ve biran durakladım.şimdi dikkatle burayı takip ediyorum.sadece neolur canınıza kıymayın arkadaşlar.bunun vebali çok büyük bunu düşünün.zaten beni de hep vazgeçiren vebali olmuştur.ölüm sonrası orası baki,oysa dünya geçici.sanırım katlanmaktan başka çaremiz yok.o yüzden çaresizim diyorum kendime…
Haziran 13, 2007 at 6:05 pm
gerçekten sende güzel yazmıssın ‘çaresizim’ ama çaresiz olan sadece sen degilsin hangimizin çaresi varki şu anasını sattıgım dünyada hersey bos ama yasamaya deger.enazından yasamamız istenmiş artık ya bu deveyi güdecegiz ya bu diyardan gidecez haydin eyvallah…
Haziran 14, 2007 at 6:45 am
bazen düşünüyorumda,insanlar niye bukadar acımasız diye.niye düşmanlık varki sanki.oysa kırık düşlerin dediği gibiherkesin birbirini sevdiği,halının haksızın anlaşıldığı,güzel huzur dolu bir hayatta yaşamayı nasılda isterdik hepimiz.neden sanki neden.insanlar mutsuz,acımasız.sevgi barış bunlar artık çok uzaklarda.oysa farklı olabilirdi,nefret tohumları ekmek yerine, sevgi tohumları ekebilirdik.olmadı işte.yinede şükrediyorum birkaç tanede olsa benim gibi düşünen var.bunları görünce en azından birtarafından tutmaya çalışıyorum hayatın.herşey gönlünüzce olsun…
Haziran 14, 2007 at 6:05 pm
ÇARESİZseniz!
ÇARE_sizsiniz.
yaklasık on yıldır bu kelımeye uymaya calısıyorum. ama bı turlu basaramadım. arkadaslarıma bırcokkez careler buldum ama kendime gelince olmuyor işte…cok basit bir işte bile bazen sanki birsey beni baglıyor.hemen erteliyorum,yarın yapacagım dıyorum ama yarın aynı ortam olmuyor.
CARESIZ, kötüler olmasaydı ,iyilerin bir degeri olmazdı.ayrıca soylede dusunebılırız;dunyaya neden gonderıldık? sınav edelıp kotuler ıylırden ayrılıp sonsuz bır aleme ulasabılmek ıcın..tabi kimse dünyaya kötü olarak gelmiyor..yasadıkca o yolu kendı secıyor.yada kosullar onu boyle olmaya zorluyor .butün cocuklar masumdur,oysa buyudukce terorıst gıbı bır canavara donusebılıyor..insan öyle bır yaratıkkı,rabbim icine herseyı koymus.ıyı yanını kullandılca meleklesiyor,kotu yanını kullandıkca hayvanlasıyor..(şöylekı,melekte akıl var-nefis yok.hayvanda nefis var-akıl yok..insanda akılda var nefiste var) işte o yuzden ınsanoglu sınavda dıye dusunuyorum..İMTİHAN.. bunun buyuk bır anahtarıda sabır,ama bız basaramıyoruz..mevla basaranlardan eylesin…dorusu bugün cok kotu duygularla bılgısayarın basına gectım.ama boyle okudukca ve yazdıkca,butun kotu duygularım sılındı gıttı,simdi gitip yeniden deneyecegım hayata tutunmayı..galıba insan yanlız kaldıkca boyle duygulara gırıyor,yanı bır anlayanı olmadıgı zaman..
şimdi ayrılmak zorundayım BÜTÜN ACILARIMIZIN SİLİNMESİ DİLEGİYLE..HOSCAKALIN
Haziran 14, 2007 at 11:49 pm
ÖLMEYE YETECEK CESARETİNİ SORUNU ÇÖZMEYE KULLAN.
Haziran 15, 2007 at 11:26 am
ÇARESİZseniz!ÇARE_sizsiniz.sanırım haklısın sevgili kırık düşler.ama bazen olmuyor işte.insanlar istediği gibi yaşayamıyor,insan öyle bir hale gelebiliyorki kendinizi bile boş anlamsız hissediyorsunuz.bazen ben bile kendimi işe yaramaz olarak görüyorum.herşey negatif,herşey kötü ve berbat.işte tam burada iman denilen şey devreye giriyor.yoksa şimdiye seneler önce bu dünyadan göçüp gitmiş olucaktım.herşeye rağmen yaşamaya çalışıyorum.hakikaten çok zor bir hayatım var.stres benim arkadaşım oldu nerdeyse.ama yinede söylediklerin hem çok güzel hemde anlamlı.teşekkür ederim.buradaki yazılan şeyler insanı rahatlatıyor.ve hayata bir başka taraftan bakmaya başlıyorsun.sanırım çareler tükendiği zaman devreye varlığımız giriyor.umarım herşey dilediğiniz gibi olur…
Haziran 15, 2007 at 5:05 pm
insan yaşar; üç türlü,şu üç dünyada;
evvela şunu sevdim bunu sevdim diyerek,
ömrü sevmekle gecer.
guya olgunlaşır ondan sonra,
şunu yaptım bunu yaptım diyerek,
ömrü saymakla gecer.
ihtiyarlıkta tanır dünyayı;
“HEY GIDI DÜNYA”
“KAHPE DÜNYA” dıyerek
ömrü sövmekle gecer.
Haziran 15, 2007 at 5:44 pm
o kendini biliyo. masallah çok mütevazisin o cümle ne oluyo öyle ”bazen ben bile kendimi işe yaramaz olarak görüyorum.”arkadaslar bence burası insanların kabiliyetlerini yada öyle oldugunu sandıkları özelliklerini övmek için olusturulmus bi ortam degil.eger amaç övünmek ise ben yokum burda. lütfen siteyi gereksiz övünmelerle yada saçma ilişkilerin verdigi acılarla süslemeylim amacımızdan sapmayalım !!!
Haziran 15, 2007 at 6:09 pm
ÇAREsiz,kimsenin kolay hayatı yokki.belkide benim hayatım seninkinden daha zordur.belki bu siteden hıc haberi olmayan,siteyi bırak;bilgisayardan bile haberi olmayan nıce zor hayatlar vadır..tabıkı boyle hayatların olması senın hayatını kolaylastırmaz..bılmıyorum ne tur cılelere katlanmak zorunda kalıyorsun..ama öyle işte.fazlada kafayı takmaya gelmıyor.insana butün hastalıklarda sıkıntıdan,sitresten geliyor zaten..ALLAH korusun kansere kadar gıdıyor..ve acılar ıcinde bır hayat baslıyor.gecenlerde gazetede okudum “kanser hastalarına çin’de umut” dıyor.burdan kalkıp çin’e gideceksin,haftalarca orda kalacaksın(tabıı o kadar paran varsa)..sonrada ABD’nın tehlıkelı oldugu ıcın yasakladıgı bır tedavıye umut baglayacaksın.şimdi bu insanlar ne yapsın..ben bır ay mıde agrısı cektım;sonumun geldıgını dusundum..sadece kanser degıl,caresi bulunamamıs,adı bıle koyulamamıs bır suru hastalık var..işte böyle “insanoglu acizdir” kendısını yoktan var edıp,sekle sokanın yardımına muhtactır…oysa bız nankörüz bıze verılen servetın farkında bile degiliz..hangımız MILYARLARCA PARA KARSILIGINDA gözlerımızı veririz..bız gormedıkten sonra o para bıze nasıl mutluluk getırebılırkı..yada baska bır organımızı yuksek paralar karsılıgında verebılırmıyız..AMA işte bu organların hepsı bıze hıcbır karsılık alınmadan verıldı,hemde mukemmel bır sıstem dahılınde.(mesela elımı oynatmak ıstedıgımde ona hareket et! demıyorum.ıstersem edıyor ıstemezsem etmıyor)ve insan özgür bırakılmış,istedıgı yolu kendı secebılıyor…BÜTÜN ACILARIMIZIN SİLİNMESİ DİLEGİYLE.HOŞCAKALIN
Haziran 15, 2007 at 10:11 pm
şu çözüm değil bu çözüm değil demek kolay, ama çözüm budur demek imkansız… öyleyse nerden biliyorsunuz çözüm olmadığını…
onurlu bir gidiş…………
Haziran 16, 2007 at 7:12 am
açıkçası şov yapmak gibi bir niyetim yoktu.sadece samimi bir şekilde yaşadıklarımı ve hissettiklerimi yazmıştım o yazıları yazarken.brave nasıl bunu bir övünme haline getirdin anlamadım.hangi taraftan bakarsam bakayım,senin gibi düşünemiyorum.neyse..
sadece zor bir hayatım olduğunu ve an geliyor hiç bir çıkış yolu bulamamaktan yakındığım için bu cümleleri kurmuştum.ama önemli değil.ben alışığım .evet kırık düşler belki benden daha zor hayatı olanlar vardır,belkide senin hayatın benimkinden çok daha zordur.ama bunu bilemeyiz.sadece yaşayan ve o acıyı çeken bilir.neden intiharı düşündüm sanıyorsun,hayatımda herşey yolunda giden biri niye böyle şeyler düşünme gereği duysun,berbat bir hayat derken inanki yalan söylemedim.ama senin beni anladığını yada anlayacağını düşünüyorum.keşke senin kadar gayretli olabilseydim.bunu ifade etmek istedim sadece.ama farkında olmadan bana ciddi anlamda yardımcı oldun.bunu biliyorum.sonuçta herkes kendi hayatını yaşıyor.ben seni ne kadar yargılabilirim ne kadar taıyorumki seni yada hayatını.ben sadece huzur istiyorum.ama sadece kendim için değil.bu forumdaki kişilerden tutun zor ve dar durumdaki herkes için diliyorum.en çok da senin için sevgili kırık düşler.umarım istemediğin kadar mutlu olursun.
Haziran 16, 2007 at 11:21 am
ben isim vermemiştim ama sen alındın bile demek ki yara gocunma ilişkisine girmişsin neyse salla.Arkiler yarın öss sınavına girecem yok mu bana bi basarılar dilegi
Haziran 16, 2007 at 11:41 am
brave yarın sınava giriyorsun.ilk başarı dileği benden gelsin..umarım istediğin yerlere gelirsin.bu sınav çok önemli.inşallah başarırsın.bol şans sana ve bütün sınava gireceklere..
Haziran 16, 2007 at 6:19 pm
PARAMPARÇA ölümün çare oldugunu nerden bılıyoruz.daha önce hıc öldükmü?hayır ölmedik.sadece ölenlerin arkasından baktık.ve onların derin bir uykuda oldugunu sanıyoruz..oysa suan nerdeler ne haldeler bılmıyoruz.evet sen gıdınce arkandan onurluca gıttı derler belkı..ama sen burda olmadıgın ıcın sana bır faydası olmaz..ayrıca dunyanın umrunda olmaz o donmeye devam eder..ıkı gun yas tutulur sonra unutulur gıderız..
Haziran 16, 2007 at 6:48 pm
caresız ben sadece hayattan bazı kesıtler sundum.kendı hayatımdan bazı ornekler verdım..bunları sana yazarken dıger arkadaslarında bırseyler alabılecegını dusundum.umarım bırkez daha dusunenler olmustur..ayrıca bunları yazarken, kendımde dıger okudugum hayatlardan bazı dersler cıkardım..bır kısıye yardımcı olabıldıysem bu bana mutluluk verır..boylece ınsanlara yardımcı olabılmenınde ınsana mutluluk verdıgını tekrar farketmıs oldum. aslında bu sıteyı nasıl ıntıhar ederım dıye bulmustum.ama işte hayatın senı nereye goturecegını bılemıyorsun..BRAVE ile olan tartısmanıza gelınce; sanırım orda bır kelıme hatası yaptın,ilk okudugumda bende bu ne! dedım. ama paragrafın akısına baktıgımda kelıme hatası yaptıgını dusundum..ayrıca BRAVE ınsallah kazanırsın..BUTUN ACILARIMIZIN SILINMESI DILEGIYLE..HOSCAKALIN…
Haziran 16, 2007 at 7:04 pm
GENCLIGINE GÜVENIP
VAKIT COK ERKEN DERKEN,
BELKI ELVEDA BİLE
DİYEMEYECEKSİN, GİDERKEN…
Haziran 16, 2007 at 8:41 pm
gitmek, kalmak sorun değil.. sorun nasıl yaşadığımız. yaşayabiliyor muyuz? yaşayamıyorsak neden yaşayamıyoruz? hayatımıza bazen x kişisinin hayatıymış gibi dışarıdan bakma becerisi gösterebilirsek kendimiz için en güzelini yapmış oluruz. burada sorunları olan pek çok kişi başkalarına yardım etmeye çalışıyor ve bu önemli bir şey ama bu başkalarıyla empati kurma olayını kendi içimizde de kullanabildiğimizde söylediklerimizin gerçek bir anlamı olur…sevgiler saygılar…lasantaroja@hotmail.com
Haziran 16, 2007 at 8:51 pm
anka kuşları (ölüp dirilme yeteneği olan mitolojik bir kuş) nın birinci kuralı:
kesinlikle intiharı, sorunlu kişilere çözüm yolu olarak sunmamak
ikinci kural:
kesinlikle intiharı, sorunlu kişilere çözüm yolu olarak sunmamak
üçüncü kural:
her insanın kendine özgü olduğunu unutmamak ve buna dayanarak sorunlarının sadece o kişiye özel olduğunu bilmek.
dördüncü kural:
kişilere çözüm yolu önerirken önce onun düşünce yapısı hakkında yeterli bilgiye sahip olmak ve onu iyice anlamaya çalışmak
beşinci kural:
sınırda olan kişilerle asla ama asla eleştirel bir tarzda konuşmamak
altıncı kural:
kişiyi gerçekten anlamadığımızda bunu belirtmek ve samimi olmak
yedinci kural:
….arkadaşlar devam edelim mi kurallara ne dersiniz? bu bir dernek kurma çağrısıdır ve ilgili arkadaşlar benim mail adresimden bana ulaşabilir ve toplu bir buluşma gerçekleştirebiliriz ve tabi ki bu buluşma yüzyüze olacak:) görüşmek üzere…
Haziran 18, 2007 at 2:23 pm
Hoş geldin la santa roja
tezin ne oldu
Haziran 18, 2007 at 9:43 pm
tez bitti ve verdim…
Haziran 19, 2007 at 5:21 pm
NERDESİNİZ KARDEŞİM TOPLUCA İNTİHARMI ETTİNİZ!!!…BRAVE SINAV NASIL GECTİ,CARESİZİM SON DURUMUN NASIL?, YANLIZLIK NERELERDESİN???…
Haziran 19, 2007 at 8:20 pm
dualar için sagolun güzel geçti baya inş sizin işleriniz de basarı ile sonuçlanır.bu arada sanki siteye yazan sayısında bi azalma var gibi yaw
Haziran 19, 2007 at 9:02 pm
sanırım kimse dernekle ilgili deil:)
Haziran 20, 2007 at 10:43 am
Gelişmelerden haberdar et la santa roja savunman nasıl gitti
Haziran 20, 2007 at 12:15 pm
la sonta biraz daha açsana su dernek işini neyin nesiymiş bu dernek
Haziran 20, 2007 at 4:57 pm
selam arkadaşlar nasılsınız nezaretten bir saat önce çıktım acayip yorgunum neyse allaha emanet olun
Haziran 20, 2007 at 8:44 pm
intihar düşüncesi olan veya intihara teşebbüs etmiş kişilerle ilgili olan bir dernek.. bu kişileri buluşturmak, ortak palanlar yapmak, tartışmak, toplantılar düzenlemek, daha iyi bir yaşam istiyoruz ve neler yapmalıyız bunları konuşmak…gibi şeyler…hatta abartayım birlikte film gösterileri yapıp bunlar üzerinde tartışmak filmleri beraber seçmek veya kitaplar içinde aynı şey geçerli..aslında amaç yalnızlaşan bireyi sosyalleştirmek ve daha mutlu kılmak için neler yapmak gerek bunları tartışmak…gibi…öneriler varsa veya bu konuyla ilgili olan varsa bunu hemen söylesin ve birlikte toplanıp detayları konuşalım…bunu yapmak için yerimiz ayrıca hazır…sevgilier saygılar…
Haziran 21, 2007 at 11:26 am
Arkadaşlar sorunlarımızla baş etmeyi bilmeliyiz diyeceğim ama olmuyor işte , zamanla yorgun ve yenik düştüğünüzü hissetmek çok acı ama herkesin kendi kararı bir daha düşünmekte kesinlikle fayda var.
Haziran 21, 2007 at 4:57 pm
KARANLIK DAMLA DAMLA ERİRKEN KARSI CAMDA/
YİNEMİ YANLIZIM EY ALLAHIM BEN BU AKSAM/
GÖLGEMLE YAPAYANLIZ YİNE BU BOŞ ODAMDA.
Haziran 21, 2007 at 10:16 pm
kırık düşler istersen senin yanlızlıgını giderebilirim. beni nüfusuna geçirirsin evlatlık olarak bende hayatına renk katarım,odanı doldurrum ama mal varlıgını bosaltırım söylemedi dime.sen bi düşün karar verirsen bana yaz brave_heard_7@hotmail.com
:D:D
Haziran 22, 2007 at 11:01 am
Ne vefasız geçmişten hayır var,
Ne gelecekler imdada koşar,
Çoktandır tekneyi aldı sular;
Çoktandır ümitler sende ölüm
Haziran 22, 2007 at 11:06 am
Her gece mi bu uykusuzluk!
Hele saatin tıkırtısı!
Ya karasinek düşünceler!
Deliksiz bir uykuysa vaadin,
Günün dolmuş veya dolmamış,
Gençliğime filan bakmadan,
Derhal gelebilirsin ölüm;
Kapı açıktır, lamba sönük.
Haziran 22, 2007 at 11:07 am
Kırık düşler şiirden girmiş bir iki de bizden olsun dedim
Haziran 22, 2007 at 11:54 am
İntihar Üzerine / Antonin Artaud
Kendimi öldürmeden önce bana varoluştan yana güven verilmesini isterim, kuşku duymamak isterim. Yaşam, benim gözümde, olguların belirginliğini ve akılda uyumlu biçimde birleşmelerini onaylamaktan öte bir şey değil. Ben, olguların toplanıp birleştiği zorunlu bir buluşma noktası gibi duymuyorum kendimi artık; şifalı ölüm, doğadan ayırarak iyileştiriyor bizi; ama ya ben, olgulara yol vermeyen acıların ürünüysem?
Ben kendimi öldürürsem bu, kendimi yıkmam için değil, ama kendimi yeniden oluşturmam için olacak; intihar, benim için, kendimi zorlu bir uğraşla yeniden ele geçirmemi, varlığımın içine baskın yapıp girmemi, belli belirsiz ilerleyen tanrıdan önce davranmamı sağlayacak bir araçtır yalnızca. İntiharla kendi tasarımı yeniden doğaya uyguluyorum, ilk kez kendi irademle biçimlendiriyorum her şeyi. Bana uygun olmayan organlarımın koşullandırmasından kendimi kurtarıyorum; ve yaşam, bana düşünmem için verileni düşündüğüm saçma bir talih oyunu olmaktan çıkıyor. Yani kendim seçiyorum düşüncemi, ve güçlerimin, eğilimlerimin, gerçeklerimin yönünü. Güzel ile çirkinin, iyi ile kötünün arasına yerleşiyorum. Askıda bırakıyorum kendimi; hiçbir yana eğilim göstermeden, yansız; iyilerin ve kötülerin kışkırtmalarının kurduğu dengenin kurbanıyım.
Çünkü yaşamın kendisi, bir çözüm değil; yaşam, seçilmiş, benimsenmiş, belirlenmiş hiçbir varoluş türüne sahip değil. Yaşam yalnızca, istekler ve olumsuz güçler dizisidir, tiksindirici bir rastlantıya bağlı koşullara göre amacına ulaşan ya da başarısızlığa uğrayan küçük karşıtlıklar dizisidir. Kötülük, her insana, eşit ölçüde verilmemiştir, deha da öyle, delilik de. Kötülük gibi , iyilik de, koşulların ve etkisini kimisinde çok kimisinde az gösteren bir mayanın ürünüdür.
Yaratılmak ve yaşamak ve değiştirilemeyecek biçimde belirlenmiş varlığının en akla gelmez dallarına, en küçük ayrıntılarına dek kendini hissetmek, kesinlikle aşağılık bir durumdur. Aslında biz ağaçtan başka bir şey değiliz ve olasıdır ki, benim soyumun ağacının bilmem hangi boğumunda, belirlenmiş bir günde kendimi öldüreceğim yazılıdır.
İntihar özgürlüğü kavramı da, kesilmiş bir ağaç gibi düşüyor. İntiharımın ne zamanını, ne yerini, ne de koşullarını ben yarattım. Onun kavramını bulan da ben değilim, koparılmayı duyabilecek miyim?
Belki o anda varlığım parçalanıp dağılır; ama ya bütünlüğünü korursa, sakatlanmış organlarım nasıl işleyecek, varlığı olanaksız hangi organlarımla gözlemleyeceğim bu kopmayı? Ölümü, bir sel gibi duyuyorum üzerimde; gücünü bilemeyeceğim, apansız sıçrayan bir yıldırım gibi. Tatlarla ve dolanıp duran labirentlerle yüklü duyuyorum ölümü. Bunun neresinde benim varlığımın düşüncesi?
Bu Tanrı, beni,istediği gibi kullandı, saçma biçimde; beni canlı kıldı, yadsımaların yokluğunda, benim atak yadsımalarımın yokluğunda, düşünülen yaşamın, duyulan yaşamın en küçük kıpırtılarını bile yok etti bende. Yürüyen bir robot durumuna indirgedi beni; ama öyle bir robot ki, bilinçsizliğinin kırıldığını duyumsuyordu.
Ve işte ben, yaşamakta olduğumu göstermek istedim, şeylerin çınlayan gerçekliğiyle birleştirmek kendimi, yazgımı parçalamak istedim.
Tanrı ne dedi buna?
Yaşamı hissetmiyordum; değer yargılarıyla ilgili her kavramın dolaşımı, bende, kurumuş bir ırmaktı. Yaşam, bir nesne, bir biçim değildi bende; bir dizi mantık yürütmeydi yalnızca. Ama boşuna işleyen, bir yere ulaştırmayan mantık yürütmelerdi bunlar ve bende, irademin kesinleştiremediği “taslaklar” biçiminde kalıyorlardı.
Buradan intihar durumuna geçmem için de benliğimin bana geri dönmesini beklemeliyim, varlığımın tüm eklemlerini özgürce oynatabilmeliyim. Tanrı beni, umutsuzluğun içine bıraktı, sanki ışıkları bana ulaşan çıkmazlar burcunun ortasına bıraktı. Ben artık ne ölebiliyorum, ne yaşayabiliyorum, ne de ölümü ya da yaşamı istememezlik edebiliyorum. İnsanların tümü de benim gibi.
Haziran 23, 2007 at 10:44 am
bugüne kadar çok acı çektim çok içimde sakladıklarım oldu şimdide sevgilimle ayrıldık 5 gün önce o gün kendimi üzmemeye çalıştım gece aniden hasta oldum ogünden beri hep hastanedeyiz bu kadar severken neden bunu yapıyor benim hasta oldugumu duydugunda dayanamayıp merak ediyor telefonda kolayca konuşabiliyor sabretmeye çalışıyorum onu seviyorum onunda sevdiginden eminim herkez mutlu olsun canını sıkmamaya çalışsın bu çok zor ama bunu başarmaya çalışın herşey sıkıntıdan geliyor o belki şuan üzülüyor ya da çok mutlu ama ben hastalıkla ugraşıyorum ailem üzülüyor mutlu olsun herkez
Haziran 23, 2007 at 11:59 am
BU SİTEYE İLK YAZIMI 22 NİSAN GECESİ YAZMIŞTIM
O GÜNDEN BUGÜNE HAYATIMDA BAZI ŞEYLRİN TAM İYİ GİTTİĞİNE İNANMIŞKEN 22 HAZİRAN GECESİ TEKRAR YIKLIDIM.BİR İNSANIN YAŞADIKLARINDAN DOLAYI YARGILANMASI TERK EDİLMESİ NEKADAR ÇİRKİN Bİ DURUM DEMİ???
HAYATTAN İYİ KÖTÜ HİÇBİR BEKLENTİM YOK ARTIK.PEKİ OZAMAN YAŞAMAM İÇİN,HAYATTA KALMAM İÇİN NEDENLERİM NE BENİM?BENİ HAYATTA MUTLU EDEN,HAYATA BAĞLAYAN SEBEPLERİM YOKSA BOŞA YAŞIYORUM DEMEKTİR
BEN SANA GÜLÜM DEMEM GÜLÜN ÖMRÜ AZ OLUR
Haziran 23, 2007 at 4:17 pm
HÜSEYİN siirin güzelmiş arasıra yaz ..PARAMPARCA,yazın güzel ama yaratıcıyı yargılamak dogru degıl. cünki;o bizi yoktan yarattı ve bizi özgür bıraktı.eger özgür olmasaydık, yaptıgımız bır hatanın(günah,kötülük vs.)cezasını anında verirdi ve kimse hata yapıp kötülüğe eğimli olmazdı..ama işte baska bır dünya daha var. ıyı,kötü orda ayrılacak.ve sonsuz bır hayat…GÜLŞAH,yasaman ıcın hayatta bır sebebım yok dıyorsun,ama en son yazdıgın yada bırıne gondermede bulundugun cümle yasama sebebın oldugunu gosterıyor…
Haziran 23, 2007 at 4:55 pm
onu anlatıyordu yine,onu anlatıyordu gözleri…herzamanki bitip tükenmek bilmeyen heyecanı horon tepiyordu yüzünde.titriyordu dudakları.
Hazan yapragı gibi kopup gitmek istiyordu sanki hüznünün son deminde. Gözyasları öyle asice bosanıverdi birden.Birkac saniye asılı kaldı dudaklarının kenarında.ne denli sessiz ise o denli gururluyduda.
Uzun,kıvrık ve karalara bürünmüş kirpiklerinin arasında dahada koyulastı puslu gözlerinin maviliği.
“Bir umut yeter” diyordu. bilmeli artık onu ne cok sevdıgımı,nelerin yitip gittiğini bilmeli! haberli yada habersiz benden caldıgı yıllara bır son vermeli artık…
öyle yada böyle razıydı sonucuna işte.
Anlatıyordu…Gözlerine takılmış bir halde dinlemeye devam ediyordum bende.
“Kısa zaman içinde nasıl olurda dört mevsimi aynı anda yasar insan” diyordum hayretliğimi saklama cabasındayken…
Oysa aylarca silikleştirme çabasındaydı onun yüzünü kendi gözlerinden.
Baska sevdalara yol alma kararı almısken, yıllar sonra yani bugün onu nekadar cok sevdıgını bırkez daha kabüllendi.
Ellerini anımsadı birden.
Nekadar güzel oldugunu anltıyordu gözleri gülerken. oysa birkez olsun tutamamıstı o elleri.kendi ellerine baktı”işte bu eller kadar bombosum”dedi.
Ellerinden oyuncagı alınmıs masum bır cocuk vardı sanki karsımda. kücüktü ama okyanuslar kadar büyük yüreğini sığdıramıyordu bedenine.
Bir düş’ün pençesine takılmış yarınlardan uzak parantez arası hayalleri vardı bir tutamlık…
“KEŞKE”leri vardı herseyden önce.
İnancları o kahrolası mantıgı vardı.sonu gelmez bır yolun ortasındaydı…
Yürüdüğü yolların hiçbirinin cicekli olmadıgınıda biliyordu. Ne geri gidebiliyordu nede devam edebiliyordu.
Bir kırgın,bir dargın,bir cift nemli göze takılı kaldı beynim.
Bir düş’ün pençesinde ne kadar kosabilirdi insan?bir rüyayı daha kacyıl görmeye devam edebılırdı?
Yasamı boyunca elini birkez bile tutamayacagını bildiği bir insanı nasıl sevebilirdi???
Yanıtlar,o gözlerde gizliydi.birde ruhunu anlattıgı o cicekli defterde.
Ne ben sorabildim nede o söyleyebildi…
Haziran 23, 2007 at 6:35 pm
BENCE YANILIYORSUN KIRIK DÜŞLER:(
Haziran 23, 2007 at 8:59 pm
BU DÜNYADA YAŞIYCAĞIN NEDİR Kİ??
YATARKEN ÖLÜMÜ YASTIĞININ ALTINDA
VE AYAKTAYKENDE KARŞINDA DÜŞÜN
SANA HERZAMAN YAKINDIR ÖLÜM
BİTSİN ARTIK BENİM DÜNYA SÜRGÜNÜM
AL BENİ YANINA ALLAHIM
Haziran 23, 2007 at 9:25 pm
birileri duygu sömürüsü yapıp bazı seyleri eskiye döndürebilecegini sanmasın artık. anlayan anladı
Haziran 24, 2007 at 1:52 pm
ANLADIM…………SAĞOL
AMA YORUMUMU BİLGEYE DEĞİLDE SENİN ADRESİNE YOLLADIM.OKURSAN SEVİNİRİM
Haziran 25, 2007 at 4:40 pm
arkadaşlar bir türlü cevap vermiyorsunuz uyuz oldum kafaznıza göre takılın hepiniz kolpaymışssınız eyvallah öyle olmasadınız bana yardımcı olurdunuz hassiktişrin gidin
Haziran 25, 2007 at 5:55 pm
gülsah ALLAH sana yardım etsın…ÖLÜMSÜZ derdını anlayamadım…BRAVE gülşahı buldugun ıcın cok sevincliydin.ne oldu bırden..BAZI ARKADASLAR ARTIK YAZMIYOR SU AN HAYATLARINDA IYI GIDEN,DÜZELEN HICBIRSEY YOKMU MERAK EDİYORUM..HAYATINDA BAZI SORUNLARI CÖZÜMLENEN ARKADASLAR YAZARSA BIZDE BIRAZ MORAL BULURUZ,İYİ OLUR..
Haziran 25, 2007 at 7:44 pm
KIRIK DÜŞLER BENİ SORARSAN İYİYİM:) VALLA,SIKINTI DERT BİTMİYO AMA HERZAMANDA KÖTÜYÜM DEMEK OLMUYO,YA BEN ARTIK ŞÖYLE Bİ KARAR ALDIM GAMSIZ OLUCAM…TABİİ BECEREBİLİRSEM
Haziran 25, 2007 at 10:32 pm
Siz bu mektubu okurken diye baslar ya tüm mektuplar bende öle basliyorum iste siz bu mektubu okurken ben ölmüs olucam.Arkamda tek dayanagi ben olan annemi, beni seven ailemi, arkadaslarimi, ve benimle bikac hayali olan insanlari birakarak gitmis olucam bu dünyadan. Kizmayin bana inanin böylesi daha iyi oldu. Dünyadayken cok aci cekiyodum…tamam biliyorum güclüydüm ama gücüm bitti dayanamaz oldum. Türkiyemi istedim kendi ülkemi, kendi vatanimi… gidemedim. firsat buluncada M.B.nin tehditleri ayaklarimi geri cekti burda almanyada BAHARIMSIZ mutsuz olupta caresiz mecburiyetten yasamak bitirdi gücümü. Belki türkiyede olupta bu sorunlar olsaydi daha fazla danayanirdim. Neyse Fazla uzatmadan benim icin önemli olan insanlara kisa kisa sözlerim var.
Öncelikle:
ANNEM: benim icin yaptigin fedarliklar, beni herzaman sevmen koruman, her daim yanimda olman… sen gercek bi ANNESIN. Ama iste yetmedi annem bunlar. Sakin suclama kendini, hayatla anlasamadik biz senle degil. Seni cok seviyorum. Tek istedigim seni herzaman güclü görmek, baharim icin sonuna kadar savasman ve kazanmam. Ona ablasini unutturma olurmu hakkini helal et.. seni cok seviyorum güzel kadinim.
BAHARIM: sen benim dünyadaki birtanemsin… belki ablanla hayallerin vardi almanyaya gidince böle yapicam böle yapicam diye! Anneme doktora giderken bile ablamla gidicem diyodun! Sana bunlari yasatamadigim ve suanda oldugum yere senide almadigim icin özür dilerim bitanem! Ablani sakin unutma tamammi bebegim seni coook seviyorum.
ANNEANNEM: cileli kadinim benim. Nasil yazmis güzel ALLAH im kaderini senin, cilen dolmadi gitti. Ama sen güclü kadinsin atliyi atindan indiren kartal anneannem… dayan güclü ol sabret hepsi gecicek bunlarin. Ben yukardan size yardim etmeye calisirim korkmayin emi:).senide cok seviyorum anneannem hakkini helal et.
TEYZELERIM: büyük bacidan baslayalim! C. teyzem güzel teyzem benim eger dünyaya tekrar gelme sansim oldugunda bana sorarlarsa kimin gibi olmak istersin diye sen derim. Seni cok özlicem en cokda o gülüsünü, yüzünden o gülüsünü sakin eksik etme sana cok yakisiyo.. G. teyzem mankenim benim dünyadaki en iyi anne en anlayisli teyze en en güzel es ve en vefali evlat. Herkes beni sana benzetiyodu ama malesef 18 yasima kadar benzetebildiler yasasaydim hayatimi senin gibi cizmeyi cok isterdim inan bana hep örnek oldun ama bundan sonra Baharima ol emi. Sizi cooooook seviyorum.
Yildirim Abi: tatli kizin gitti abicim. Senle yaptigimiz delilikler, sululuklar hic birileri unutulmucak anilar. Unutma onlari tamammi benide unutma. Bak baska bi tatli kiz bulma sakin hortlar gelirim yanina bilmis ol:) seni hhhiiicc sevmiyom ben ve hic özlemicem.:P
Dayim: yaptigin hatalarinla deliliklerinle seni cok seviyorum dayim ama bundan sonra akilli ol ogluna ve karina sahip cik. Halasini unutturma hasanima. ben dedesine haber veririm adini hasan koydular diye! Yengemi üzme. Hayatimdaki ilk erkek sendin herzaman önce ALLAH sonra sen derdim sen benim babam abim dayimsin seni cok seviyorum. Kendine cici bak.
eveeettt BABAM: sana aslinda kizginim biliyomusun baba. Suclamiyorum ama diyorumki yapmasaydi zamaninda akilli olsaydi anneme ve bana sahip ciksaydi bunlarin hicbirini yasamayip hala hayatta olucaktim. Ama kader ne sen nede bi baskasi degistiremez. Babaannemin o güzel ellerinden öp ceylan gözlü kizi onu hep seyredicek yukardan. seni amcalarimi halalarimi kuzenlerimi yengelerimi hepinizi cok seviyorum sakin beni unutmayin olurmu! Aglamak yok bakin. Sizin her bir gözyasiniz benim topragimda bogulmam demektir! Kendinize iyi bakin güclü olun.
SERCIHANIM: gülen gözlü dostum benim. O gözelrin hep gülsün tamammi esmer güzeliniz dayanamadi artik. EsMeRiMi görürsen sölicegini bilirsin sen sadece ona deki nefes aldigi sürece hep mutlu olsun. Ablami üzme onuda senide cok seviyorum yaptiklarimiz delilikler bahcedeki olaylari cok korktum diyip kacmalari unutma can dostum seni seviyorum.
AyLuSSS: kiz iyiki tanidim seni fadimem. 3yil boyunca beraberdik hergün… özlicem len seni bak sakin aglama hortlar seni korkutmaya gelirim bilmis ol.
barisada söyle senle evlenmezse iki elim yakasinda olur´:) hayallerimiz vardi ya kusum onlari bensiz yapmak zorundasin, artik yaninda degilim! özür dilerim seni yalniz biraktigim icin. Beraber öldürcektik kendimizi haplarimizi icip elele uykuya dalcaktik ya ben sana nasil kiyardim deli sey. Bak kiymetimi bil önceden gelip söylüyorum sana buralari. Hayat cok kisa aylusum her dakikani en güzel bi sekilde degerlendir üzülme kimse icin giden gitsin gelene kapini acik tut. Seni cok seviyorum fadimem. Amanin amanin hopppaaa hadi kiz oynasana:)
vee hayatimdaki diger insanlar bugüne kadar bana yaptiklariniz icin hakkinizi helal edin sizi üzdüysem kirdiysam bagislayin. Üstümden dualarinizi eksin etmeyin sizleri seviyorum.
yaaa iste böyle Nekadar güzel bi ailem cevrem varmis dimi. Ben tüm bu güzellikleri birakip, BAHARIMI kazanmadan nasil giderim bee:D
ama sizede tavsiyem arasira yazin bole insan rahatliyo vallaha:))
hadi hepiniz hayata bagli kalin hoscakalin;)
Haziran 26, 2007 at 8:12 am
cansel gız öldünmü ölmediysen boşver hiç güzel bir duygu değil hiç bi tat alamassın öylesine ölürsün hiç bi şey değişmez giden gider ölen ölür kalan salar bizimdir haberin olsun hadi iyi ölmeler
Haziran 26, 2007 at 12:44 pm
yok ölmedim daha yasiyorum bikere denedim ama beceriksizmisim demekki omadi kurtarildim:)))
bu mektubuda ozaman yazmistim zaten…
gercekten ölüm cözüm degil! Egerki sevenlerin varsa onlari birakip gitmek zor!
Haziran 26, 2007 at 9:59 pm
kırık düşler,mesele birden baslamadı birdende bitmedi ters giden bişiler vardı.kişilerin ölmek için basvurdugu bi ortamda tanısılan ve baslayan bi ilişkinin bence bitmesi degil baslaması yadırganır neyse bosver konusturma beni daha çok moralim bozuluyo bende öyle olmasını istemezdim ama oldu o kişinin de kalbini biraz daha kırdım.bu mesele ve bu gibi meselelerin sahsen bu ortamda konusulmasına karsıyım lütfen bu son olsun enazından kendi adıma son.sahsi meselemi anlatdıgım ve siteyi mesgul etdigim için özür tüm arkilerden hadi selametle kalın
Haziran 26, 2007 at 10:20 pm
ölüm bu ne yaş dinliyor nedeiş…Doğum günümdü,yıkandım paklandım,giyindim,ama bir yandanda düşünüyordum o gördüğüm şey ne acaba diye.gögsümde bir gamze vardı.biryandan pastaları hazırladım biryandanda şakalaşıyordum,aklım biraz karışık olsada.sabahı zor ettim ve doktora gittim.dediki bir uzman gözüyle bakılmalı….neyse uzman dediği kişiye gittim,muayene etti…bir biopsi gerekli…ikinci biopsi yapıldı emin olmak için ve eve yolladı.evde geçiştirdim soruları kötümser olmamıya çalışarak 2 gün bekledim. Doktora gittiğimde bir çok hasta vardı onkoloji bölümünde.sus pus herkes,yakınlar telaşlı.Bir ara kapı açıldı bir çığlık duydum genç kadın bağırıyordu hayırr! hayırrrr! iyice gerilmiştim…netice olumsuz olunca demek böyle oluyor!Sıra bana geldiğinde doktorun yanına gittim…neticeyi başladı anlatmıya….Öylece bakıyordum ameliyat olmam gerektiğini maalesef kansersiniz dedi…ne demem gerekiyordu….korktuğum başıma geldi diye düşündüm önce…elimde raporlar dışarı çıktım…hemen yatmam gerekiyordu hastahaneye.bahçeye çıktım bir ağacın gölgesinde durdum,hiç birşey yapamıyordum nutkum tutulmuş sanki yürümekde zorlanıyordum.buz gibi terler döküyordum,şimdi evdeki kızıma nediyecektim?anne ne oldu dediğinde?Bir sigara yaktım,geçmişi düşündüm…yolun sonu böylemi olacaktı..herkes acıyarak bakacak,ölümümü mü bekliyeceklerdi…aklıma hemen 5 sene geldi..demekki en iyi ihtimalle 5 senem var dedim.donuk donuk etrafıma bakındım…herkes bir telaş içinde,beni gören, anlıyan,soran yoktu.saklanmak görünmez olmak istedim…ellerime,sonrada göğsüme baktım.Hiç acı sızı yoktu,gayet sağlıklı görünüyordum.Tekrar doktorun sesi çınladı kulaklarımda,bir nefes daha çektim sigaramdan…Boğazım düğümlendi,bağıra bağıra ağlamak istedim,gözlerim dolu doluydu.Birden katıldığımı hissettim, sessizce boğulurcasına ağlamıya başladım.Nekadar ağladım bilmiyorum….kendime geldiğimde sümüklerim akıyordu,gözlerim şişmiş.bir sigara daha yaktım…biraz sakinleşmiştim…dedimki dur bakalım,işte yaşıyorsun nefes alıyorsun,ağrın sızın yok,kendine gel.nasıl olsa ölmiye cekmiyiz?Arkadaşlar öleceğimizi biliyoruz ama zamanını bilmiyoruz.Benimki öyle deyilki en iyi ihtimal 5 yıl.yani azçok zaman belli.hissettiklerim bambaşka birşey…tarifsiz…üstelik yapayanlızsınız evde kızınız yolunuzu bekliyor…yani iki canız…birden onu düşündüm ben ölürsem o ne yapar…daha küçük,bana ihticı var.Daha neler neler…aklım karışık evin yolunu tuttum…merakla bekliyordu kızım…annecim ne oldu?gülerek dedimki yok birşey canım küçük bir beze varmış onu alıcaklar….arkadaşlar!ameliyat oldum,radyo terapi kemo terapi derken tedavi kontrollerden sonra bitti…bu arada 3 ay gibi komada yaşadım…saçlarım döküldü…göğsüm iyileşti…uzun zaman onu nasıl saklıcamı düşündüm.şekli bozulmuştu.sonra dedimki yaşıyorum,saçlarım çıktı…daha sonra çaresine bakarız…allah ömür verirse…evet2003 den buyana sağlıklı shhatli hayat devam ediyor.bu arada kızımı evlendirdim….hem mutluyum…hem çok yanlız….hayatın bu tarafıda bir başka hikaye…anlıcanız 1 senem daha var söylenene göre…iyiyim şimdide çok mutluyum…yaşamın nekadar güzelolduğunu,küçük şeyleri dert etmemeği,insanları bir başka sevmeyi öğrendim ve şimdi yaşamın kıymetini daha çok biliyorum…üstelik galiba birine aşık oluyorum….yaşanacak ne varsa,hayatın kalan kısmını dolu dolu yaşamak istiyorum…kısaca demek istiyorumki,ileride gülüp geçeceğimiz şeyler için sakın intiharı filan düşünmein…allah herderdin çaresini veriyor.haaa! unuttuğum bişey var ayrıca.Ameliyat oldukdan sonra gelen tahliller tertemiz çıktı…levft bezlerim tertemizz…hiçbir sorun olmadığını söyledier…kimbilir herkes yanılabilir doktorlar bile.Belkide öyle bişey yoktu!!!!sevgiler hepinize ve hayatınızın kıymetini bilin.birdaha bu hayat yok.o yüzden dopdolu yaşayın geleceğinizi.hepinizi öpüyorummm…..
Haziran 27, 2007 at 8:55 am
şu anda askerliğimi yapıyorum.şimdiye kadar çektiklerimin üstüne tüyy..
dünyaya geldiğime pişmanım.elveda.
yaşamak boş.
Haziran 27, 2007 at 11:04 am
BEN HAYATIM BOTUNCA ÇALIŞTIM. KENDİME BAKMAK İŞ BAĞLAMAK.AFERİNLER ALMAK PARA KAZANIP AYAKTA DURMAYA ÇALIŞMAK.BUNLARIN HEPSİ BİR ARA ZEVK VERİYODU BANA.YADA BEN ÖYLE DÜŞÜNÜYORDUM.AMA ÖYLE DEĞİLMİŞ.34 YAŞIMDA ANLADIM HAYATTA BUNLARIN ÇOK ÖNEMLİ OLMADIĞINI.1 ÇOCUĞUM VAR. EŞİMDEN AYRIYIM.SORUMSUZ BİR KOCAYI TAŞIYAMAMANIN SORUMLULUĞU BANA AİT DEĞİL. ÇOK ÇOK AMA ÇOK YORGUNUM.ZEVK ALAMIYORUM HAYATTAN.HAYATIMI SONLANDIRMA LÜKSÜM BİLE YOK. ARKAMDA OĞLUM VAR.SINIRDAYIM.KOMEDİ FİLMLERİNE BİLE GÜLEMİYORUM.GÜLMEYİ UNUTTUM.İSTANBULDAN UZAKLAŞAYIM DİYORUM.AMA BENİMLE GELECEK DÜŞÜNDÜKLERİM.ONLARI İSTANBULDA BIRAKAMAYACAĞIMKİ.BAZEN KAFAMIN İÇİNDE ÇILDIRIP YAKIP YIKIYORUM,BARIP ÇAĞIRIYORUM.AMA NORMALDE YAPAMIYORUM.OĞLUMUN YANINDA BİLE AĞLAYAMIYORUM.BENİ HEP GÜÇLÜ GÖRSÜN VE ÖRNEK ALSIN DİYE.GEÇEN GÜN OĞLUM;AAA İLK DEFA ANNEMİ AĞLARKEN GÖRÜYORUM DEDİ.ESKİ BEN İ ÖZLEDİM.ŞİİR YAZARDIM ESKİDEN ŞİMDİ ONU DA YAZAMIYORUM. İLHAMIM YOK OLDU.YAZABİLSEM BELKİ RAHATLARIM.BUNALDIM.AMA ÖYLE BÖYLE DEĞİL.ÇOOOKK BUNALDIM.
Haziran 28, 2007 at 11:38 am
ölmek istiyorum bende. çok bunladım gerçekten de. kardeşimle çok kavga ediyoruz. beni sinir ediyor. öyle çok takıntıları varki.ona bir kelime bile söylemeye korkuyorum. onunla şakalassam hemen kızıyor. ona kötü bir şey söylesem çıldırıyor kendinden geçiyor adeta sinir krizi cinnet falan geçiriyor bağırıyor çığlık atıyor. onun yüzünden bende sinir hastası oldum. çok bunladım .oda çok takıntılı bende. şuan bağırmak kafamı oralara buralara vurmak istiyorum.benim sevmediğm bazı davranışları var bana bunbları yapma diyorum o inadına yapıyor ve ben çok sinirleniyorum. bana şımarık dişyor ama asıl kendisi şımarık. bana aptal biriymişim gibi davranıyor .oda ailenin diğer üyeleri de beni tembel ve şımarık biri olkrak görüyor. babam beni hiç anlamıyor. ona ingilizce kursuna gitmem gerek yüksek lisans için lazım diyorum anlamıyor. okula gitmek için hergün sabahları 5 te kalkıyorum akşam 6 da 7 de veve geliyorum(okul çok uzak) ama genede babama göre tembel biriyim. gece uyumayayım diye tv nin sesini açıyor ben kısıyorum ama her akşam aynı şey. sabahlarıda tatile girnce bir uyuyayım artık diyoryum ama o tv nin sesini sonuna kadar açıyor. anneme hakarte ediyor aban hakaret ediyor abime kardeşime hakaret ediyor. neymiş kardeşim ruh hastasıymış. abim neden evlenmiyormuş.neden spor yapıyor. kitab alacağım niye kitab alıyorsun. annem olmasa kesin kendimi 4. kattan aşağıya atmıştım. ama allah a olan inancımda beni engelliyor.intihar etmenin yanlış ve günah olduğpunun farkındayım.ayrıca cehhennem ede gitmekten korkuyorum ama artık yaşamakta istemiyorum. biran önce ölmek için allah a dua ediyorum hep ölümü düşünüyorum.ölüm hayalleri kuruyorum.dikkat eksikliği var birde bende yeterince ders çalışamıyorum. iyi bir insan ve iyi bir müslüman olmadığımı düşünüyorum. kendimden nefret ediyorum. kendimi çok çirkin buıluyorum. bu etrafımdaki insanlar beni bunalttı. benden daha kötü durumda olan insanlar var onlarada üzülüyorum. sakat olanlar. kocasından dayak yiyenler ,açlık sınırının altında yaşayanlar., savşla görenlern, anne babası ölenler, tecavüze uğrayanlar, böyle bir sürü insan var bu bakımdanda kendi halime bazen çok şükrediyorum. ama insanız işte ve ölümü intiharı hep düşünüyoruz. iyinin iyisi, kötünün kötüsü vardır elbette.ama ölümü düşünmeden duramıyorum .çünkü sinirlerim çok yıprandı.kafam patlayacak sanki. zaten dünyada adil bir yer değil. dünya gelirinin%80 nini ,dünyadaki insanların %20 si kullanıyor. afrikadaki aç aids li insanlar, filistindeki, ırak taki, türkiyedeki açlık sınırının altında yaşayan insanlar intihar etmiyorlarda ben nasıl intiharı hep düşünürüm ki. ama düşünüyorum işte bazen balkondan aşağı bakıyorum ve her seferinde burdan aşağı atlarsam nasıl olur diye düşünüyorum. sürekli ölümü düşünüyorum. ama ben ölürsem annem çok üzülür buna dayanamaz diye düşünüyorum. babam da üzülür elbette ama o bize nasıl davranacağını bilmiyor bana sürekli tembel diyor hiçbir çocuğunu beğenmiyor ama biliyorum seviyor fakat davranışları hiç hoşuma gitmiyor.kendini bizden çok stün görüyor.ama ölürsem biliyorumki oda üzülür.offfffffffffffffff offffffffffffff yeter yaaaaaaaaaaaaa bıktımmmmmmmmmmmmmm.
Haziran 28, 2007 at 5:36 pm
BRAVE,neyse olan olmus.eger bır hatan varsa ondan özür dilersin ,onun varsa senden özür diler,tatlılıkla kapatırsınız..
HERSEYE RAGMEN,radyoterapi,kemoterapi onlardan bızım basımızdada var.suan radyoterapi devam ediyor..sonucu neolur ALLAH biliyor..doktorlar sadece teşhis koyuyor tedaviden anlayan yok..zaten dogrudürüst birsey soylemıyorlar..hastanın durumu gorunuste ıyı ama doktorlar tedaviye devam edıyor.tabı bu radyoterapı saglam adamı bıle hasta eder..hastalıklı hücrelere ısınlarken,saglam hucrelerede zarar verıyor..hem onların hasta su kadar yasar demelerınede ınanma 5 YIL YASAR DEDIKLERI uzak bır tanıdıgım 15 yıldır yasıyor gayette saglıklı..rabbım butun hastaların sıfasını versin…ayrıca hastalıkların buyuk bır sebebının duygularımız oldugu soylenıyor.basımıza gelen olaylar karsısındakı duygu ve dusuncelerımız..kendıne cok ıyı bakan bır ınsan buyuk bır hastalıga yakalanabılırken,,kendıne hıc dıkkat etmıyen bırı uzun yıllar saglıklı kalabılıyor…
DİLEK bence senın bır tatıle ıhtıyacın var.kafanı toparlayıp yenıden baslayabılırsın.ogluna arkandan annesı ıntıhar etmıs dedırtme.onun yasayacagı sıkıntıları düsün ,güclü olmak zorundasın..
OFFFFFF, ıyıler hıcbırzaman begenılmez,ancak kaybedılınce degerı anlasılır.yasın daha genc hayat sana ılerde güzel fırsatlar verecektır ınsallah..bence sabret ve ALLAHa sıgın,benım on yıldır yaptıgım gıbı..okulunu aksatmamak ıcın calıs sana gelecegını o okul saglayacak..gelecekte yasayabılecegın mutlulukları hayal et,bu sabretmene yardımcı olur.aıle ıcndekı problemlerı cozmek zordur bılırım,ınsan neden bu aılenın cocuguyum der, ınsanın aılesını secme sansı yoktur,ama ısını ve esını secme sansı var.bunlar senın gelecegın olacaktır…
Haziran 29, 2007 at 6:26 am
yüce rabbim bütün hasta kullarına şifalar versin.ALLAH benim ve hepimizin yardımcısı olsun.çok zor günler geçiriyorum.buna rağmen yaşamaya çalışıyorum.hep sağıma soluma bakıyorum.herkes çok mutlu,hayat dolu yaşamak için çabaları var.neden diyorum?neden bende onlar gibi değilim.çok fazla bir beklentim olmadı hayattan sadece huzur diledim.mutluluk denizinde yüzmek istedim.ama olmadı öyle bir hayatım varki iyi ve güzel olan tek bir yanı yok.herşeye rağmen hayata tutunanlardan olmaya çalışıyorum.inşallah herkes huzur bulur.sevgiyle kalın….
Haziran 29, 2007 at 6:06 pm
CARESİZİM,keske o sagında solunda gördüklerin gibi olabilseydik..onlarında problemlerıde vardır elbet ama bizim gibi düsünmüyorlar herhalde,yada bizim kadar dertleri yoktur kimbilir?.ya insan bu sıteya gırınce kendı dertlerini unutuyor,su arkadasa nasıl bır tavsıyede bulunsam acaba dıyor..bırde sen sürekli zor hayatın oldugunu soyluyor ama hayatından hıc örnek vermiyorsun bence bıraz anlat,rahatlarsın..ayrıca senı burda kımse tanımaz..BÜYÜN ACILARIMIZIN SİLİNMESİ DİLEGİYLE…
Haziran 29, 2007 at 10:37 pm
bu site bende bagımlılık yaptı pc yi her açtıgımda buraya bi göz atıyorum.sahiden çok güzel olmaya basladı burası hadi arkadaslar bırakmayalım bu siteyi ve birbirimizi.çünkü burası beni baya bi rahatlatıyor umarım sizdede aynı etki olusuyodur kendinize iyi bakın,dişinizi biraz daha sıkın kurtulcaz hep beraber burdan…
Haziran 29, 2007 at 10:38 pm
dünyadan yani
Haziran 30, 2007 at 10:35 am
Başima gelenleri araştırıyorum doğumum ters olmuş yüzde 5lik bir ihtimal obsesif kompulsif bozukluk yüzde ikilik bir ihtimal her şeye ramen kutulabilirdim ama takıntılar beni bırakmadı ve kurtulamadım işlediğim günahlarla cehennemi çoktan garantiledim şu an dünyadıki cehennemi yaşıyorum daha sonra gerçek cehennmi geleceğimi harcadım koptum nasıl yaptım hala şaşıyorum gözlerime nasıl bir perde inmiş hiç anlayamadım Ailemin şerefini hiçe saydım sanırım iptal edicem kendimi şarteli kapatıcam gibi geliyor bilmiyorum
((((
Haziran 30, 2007 at 10:43 am
kırık düşler yorumların için çok teşekür ederim. bu siteye yazamk benide çok rahatladı, ayrıca insan yorumları okuyunca kendinden daha çok derdi olan insanı görüyor ve haline şükredioyr. çünkü zorluklar yaşayan o insanlar savaşıyorlatr, hayat mücadelelerini kaybetmiyorlar ve sabrediyorlar. herkesin kendine göre derdi vardır belki başkasından daha çok ya da daha az ama zaten eninde sonunda bu dğünyadan gideceğiz. ama önemli olan bu dğünyayı nasıl terk ettiğimiz ve bu dünyada geriye neler bıraktığımız. sabret lazım ,gayret etmeliyiz ve elbette dediğiniz gibi ALLAH a olan inancımızı yitirmemeliyiz bazen o ölümle yaşam arasındaki ince çizgiye çok yaklaşıyoruz ama bir güç varki bu bize engel oluyor oda ALLAH inancı ve sevdiklerimize olan duygularımız ve onların bize olan duyguları. annem bir çocuğunu kaybetti ve bir başka çocuğunun kaybınada dayanamaz zaten yaşalandı ve sağlık sorunları başladı. babamda abim ölünce İSLAM a VE ALLAH a olan inancı ve saygısı zayıfladı bu yüzden ben u duruma çok üzülüyorum. bazen çok sinir ve gıcık oluyor ama bazen iyi oluyor.neyse ben bu durumu onun cahilliğine ve onun annesine bağlıyorum.neyse her şey ALLAH tan Allah hepimizi hayatta teset ediyor ve bizi sınıyor bizdende sabırlı olmamaız ve bu duruma karşı savaşmamaızı ona olan inancımızı yitirmemizi bekliyor .kazanırsak öbür tarafta hediyesi çok büyük olacak.
Haziran 30, 2007 at 10:52 am
Hüseyin; ben de ters doğmuşum (önce ben dünyaya ters geldim diyorum , sonra o bana…. ) Üstelik tek yumurta ikizim var , bunun ihtimali daha da az, bir çok sağlık sorunum var 100.000 de bir görülenlerden, yani ihtimaller hesabına göre neredeyse dünyada bi tane daha benden yok , ama bu kurtulacak bir durum değil, sadece herkesten daha kolay belki de “özel” olduğumuzu anlamamız, hepsi bu… Üstelik parmak izi , dna sı benimle aynı olan bir insanın bu dünyada olduğunu bildiğim halde, tek ve özel olduğumu biliyorum…
Sonradan yanlış olduğunu gördüğümüz kararlar verebiliriz, insanlar bize sonradan yanlış olduklarını anlayacakları şeyler yapabilirler, ama bunlar kasıtlı değildir, sonu kötü olsun diye yapılan şeyler değildir, o anda iyi gözüken şeylerdir, ve dönüp de değerlendirmek tekrar tekrar üzerinde durmak zaman ve enerji kabından başka birşey değildir, tüm bunların sonuçlarını , içinde bulunduğumuz durum ve “an”ı değerlendirmek ve bize şimdi “iyi” gelen şekilde nasıl değiştirebileceğimiz sorusuna yanıt aramak durumudayız. Bunu yaparken de “daha sonra şimdi için ‘iyi’ olanın daha sonra ‘hata ‘ olabileceği” yanılgı payını her zaman kendimize tanımalıyız. (hatta herkese tanımalıyız)
Aile, şerfe gibi kavramların hepsi “hayat” varken anlamlıdır, “hayat” olmadığında tüm bu kavramlar da anlamını yitirir, tıpkı sevi, aşk gibi, bu kavramlarla yola çıkıp “hayatımı bitireyim en iyisi” diyen arkadaşlara bunu hatırlatmak isterim. Hayatı sonlandırdığınızda , bunu nedeni olan hiç bir şey ortada kalmayacak, yani nedensiz olarak sonlandırmış olacaksınız.
Haziran 30, 2007 at 12:48 pm
Bütün Bir ömürden bahsediyorum Güzel bir yerlere gelme fırsatın imkanların varken salakk bir piskolajik reahatsızlık yüzünden beynini yanlış yönlendirmen yüzünden bütün hayatının mahfolması üniversiteye gidememk istediğin mutlu olacağın bir işe kavuşamamk nitelikli arkadaşlık lar kuramamak 15 yıldan beri mutsuz olmak lise 1 den beri yaptığın herşeyin boş olduğunu hayatta hiçbir şey kazanmadığını anlamak kötü arkadaşlar edinmek yanlışlara sapmak bunlara engel olamamak değersizlik hissi yaş 30 ortalama omüür 65 yıl nasıl dayanıcam 65 yıl 35 yıl daha çok zor
Haziran 30, 2007 at 1:42 pm
HER CANLI ÖLÜMÜ TADACAKTIR VE ANCAK KIYAMET GÜNÜ YAPTIKLARINIZIN KARŞILIGI SİZE TAMAMEN VERİLECEKTİR.KİM CEHENNEMDEN UZAKLAŞTIRILIP CENNETE KONULURSA O KURTULUŞA ERMİŞTİR.BU DÜNYA HAYATI İSE ALDATMA METAINDAN BAŞKA BİRŞEY DEĞİLDİR.(ali imran süresi 185. ayet)
BU DÜNYADAN,BU HAYATTAN MEMNUN DEĞİLSENİZ YARDIM İSTEYİN,BİRİLERİYLE KONUŞMAYI DENEYİN,PSİKOLOĞA GİDİN,KAFANIZDAN ÖLÜM DIŞINDA NE GEÇİYORSA YAPIN,BÜYÜK Bİ SINAVDA OLDUĞUNUZU DÜŞÜNÜN,NE BİLİYİM HAYATTA YAPICAK ÇOK ŞEY VAR.ELBET HERKES YAPICAK BİŞEYLER BULUR.BU DÜNYAYA ZATEN SORUNLARLA GELMİŞİZ BARİ AHİRETİMİZİ ZİYAN ETMEYELİM.
DAHA ÖNCE ÇOK FAZLA İNTİHAR ETMEK İSTEYEN FAKAT HİÇ TEŞEBBÜS ETMEMİŞ BİRİ OLARAK BEN
^^İNTİHARA SON DİYORUM^^
CESARATİMİ KENDİMİ ÖLDÜREREK DEĞİL HAYATLA MÜCADELE EDEREK KULLANMAK İSTİYORUM
Haziran 30, 2007 at 5:44 pm
sabret sabret sabret…
15 yıl oldu sabredelı, ama sımdı bakıyorum ,bosa gecen seneler seneler..yas 30′ a merdıven dayadı hıcbırsey yok..istedigim hicbirseey olmadı..üstüne basıma gelmesınden korktugum hersey geldı..hayatım bır kurban gıbı gectı.hep baskalarının günahını cektım..hayatım mahvoldu gıttı.en basıt hayalımı bıle gerceklestıremedım,o yuzden adımı “kırık düşler” koydum..olmuyor ıste olmuyor..sanki uzerımde bır lanet var yıllardır kalkmıyor..eskıden parmakla gosterılırdım ,sımdı herkes acıyarak bakıyor.sıkıntıdan, stresten siddetli mide agrıları cekıyorum..doktor ılac fayda etmıyor..HAYATTAN nekadar bıktıgımı kimse tahmin edemez..kafamda ıkı ses var,bırı bırak gıt bu dunyayı dıyor..öbürü bunu yapmaya hakkın yok dıyor…zaten bu hayatta hep kararsız kalmaktan kaybetmısım..yıne ıkı arada kaldım..al ıste yıne agrılar basladı..hoscakalın………..
Haziran 30, 2007 at 9:08 pm
explorer’ın azizliğine uğradığım, mesajım uçtu.. az sonra yollayacağım
Temmuz 1, 2007 at 12:03 am
Hüseyin arkadaş, 15 yıldır saçma psikolojik problemler yüzünden hayatımı mahvettim diyorsun. Tahmin ediyorum ki buraya yazan pek çok insan da sen ve ben gibi değişik psikolojik sorunlar yaşadık ve yaşıyoruz. Benim uzun süre farkına varmadığım ve benzer durumdaki pek çok insanın gözden kaçırdığı bir kaç noktayı paylaşmak istiyorum.
İlk ve en önemli nokta, psikolojik sorunların, kişinin kendisinden, yaptıklarından ya da yaşadıklarından kaynaklanmadığı gerçeği. Psikolojik problemler aslında biyolojik ve kimyasal olayların sonucu, ne var ki , yaşadıklarımız bu bio-kimyasal olayın ortaya çıkışında tetikleyici olabiliyor. Ancak saçma diye nitelendirdiğin sorunlar , direkt kişiden değil onun biyolojisinden kaynaklandığı için nasıl grip olunca kendimizi sadece daha iyi korumadığımız için suçluyorsak, psikolojik problemlerde de en fazla bunu yapabiliriz ki burada yapılacak şey suçlamaktan çok bir daha olmaması için ne yapmamız ya da yapmamamız gerektiğini düşünmemiz.
Kişinin sorunlarının, kendi üzerindeki etkilerini (duygularındaki ve düşüncelerindeki değişimleri ve bunların günlük yaşamında yol açtığı değişiklikleri) belirleyen de kimi zaman genetik yatkınlığı kimi zaman başka bir hastalık kimi zaman da çeşitli hormon ve beyin kimyasallarının değişimleridir. Bu nedenle benzer olaylar ve sorunlar karşısında insanların bir kısmı daha az sıkıntı yaşarken bir kısmı intihar noktasına gelebilmektedir.
Ne genetiğimizi ne de diğer etkenleri bilerek ve isteyerek seçemediğimiz ve değiştiremediğimiz için, rahatsızlıklardan sorumlu olan ne bizler ne de yaşantılarımızı ilişkilendirdiğimiz diğer insanlardır.
Oysa genelde psikolojik sorun ve rahatsızlıklarda kişiler kendilerini suçlarlar -neden böyle oldum – daha sonra sevenleri de kendi kendilerini suçlarlar -neden böyle olmasını engellemedim- bir süre sonra diğer insanlar kişiyi suçlarlar -neden böyle – . Bu maalesef içinden çıkılması zor bir çember oluşturuyor ve zaten sorunlardan dolayı hayata ilgisi azalmış, enerjisini yitirmiş, başetme isteği kalmamış kişi çareyi sorunun tek kaynağı olan kendini ortadan kaldırmakta görebiliyor.
İşin biyo-kimyasal tarafı için doktordan yardım almak ve doğru ilaç tedavisi ile bu durumdan kurtulmak günümüzde çok da zor değil. Ancak bizim yapmamız gereken bio-kimyamız düzeldiğinde onun bir daha bozulmaması için ne yapmamız ya da ne yapmamamız gerektiğini bulmak ve yaşamımızı bu şekilde yönlendirmek.
Sorunlar, rahatsızlıklar , on yıl, yirmi yıl , hatta ömür boyu sürebilir. Belki de bunlardan kurtulmak için (veya iyileşmek için)
ya da düzelmek için harcadığımız çabayı (ya da kendimize acıyarak harcadığımız zamanı) bunlarla birlikte daha iyi nasıl yaşarız sorusuna yanıt aramaya harcasak ve olasılıkları denesek , kendimize acıyarak ya da suçlayarak değil sevgiyle bakabilsek, belki daha güzel olur bazı şeyler…
Temmuz 1, 2007 at 9:23 am
KIRIK DÜŞLER AŞK OLSUN YANİ
BU SÖZLERDE NE OLUYO ŞİMDİ,BU SİTEDE HEPİMİZE YARDIMCI OLMAK İSTEYEN BİRİSİNE BU SÖZLERİ YAKIŞTIRAMADIM.HAYATTA HİÇBİŞEY İÇİN GEÇ KALMIŞ DEGİLSİN,HAYATINA DAHA DİKKATLİ YÖN VER,BİDE HAYATTA HEP KAYBETMENİN NEDENLERİNDEN BİRİDE ŞU OLABİLİRMİ??BAŞKALARINA KENDİNDEN ÇOK DEĞER VERMEN,EĞER CEVABIN EVETSE KİMSEYE KENDİNDEN ÇOK DEĞER VERME,HERKESTEN ÖNCE KENDİNİ SEV,HERŞEYDEN ÖNCE KENDİNİ DÜŞÜN,KENDİN İÇİN YAŞAAA
Temmuz 2, 2007 at 5:34 pm
GÜLŞAH ben oları yazarken bırının ıtıraz edecegını bılıyordum.ama ben ne bılgeyım nede buyuk bır adam,bazen benımde patlamaya ıhtıyacım var..belkıde herkesten cok..bu arada teshısınde dogru,baskalarına kendımden daha cok deger verıp kaybettım hep.bunun eskıden berı farkındayım ama ben buyum degısemıyorum..artık butun gemıler yandı degısmeyı basarsamda bırsey ıfade etmez..AMA dünya neden boyle insanlar nezaman düzelecek..yaslı ınsanlarla konustugumda hepsı yaptıgı kotu ıslere pısmanlık duyuyor..ama onları dınleyen hıc kımse ders almıyor.ınsanlarla sohbet edıyorsun bakıyorsun hep ıyılıkten guzellıkten bahsedılıyor.adam arkasını donup gıdıyor 5 dakka sonra bakıyorsun,az önce konustugunun tam tersını yapıyor..galıba seytanın fazla esırı oluyoruz..kendını sevme ısıne gelınce,bu sıtede kımse kendını sevmıyor,sevse burda ne ısı var..kendını seven sorunlarına baskasına zarar vermek pahasına,kolay cozumler bulabılıyor..bız kımseye zarar veremedıgımız ıcın kendımıze zarar vermek ıstedıgımız ıcın bu sıteyı bulduk..burdakı ınsanların cogu ıyı ınsanlarkı,yasamak hırsını unutmus kendını oldurmeyı düsünüyorlar..BUTUN ACILARIMIZIN SILINMESI DILEGIYLE
Temmuz 3, 2007 at 11:52 am
Kırık düşler çok güzel özetlemişsin durumu bizlerin yapısını Allah sonumuzu hayır etsin.Hayatta elimeze geçen fırsatları değerlendiremediğimiz için bu haldeyiz. zaten sorun da orda fırsatları değerlendiremediğimiz için kendimize kızıyor ve nefretimizi kendimize yönlendiriyoruz.Sahip olduğumuz değerlerin farkına varamadığımız için kendimizden nefret ediyoruz.daha farklı olabilirdi artık gemiler yandı diyoruz.
Temmuz 3, 2007 at 12:15 pm
bende denedim bir kaçkez ve belli olduğu gibi beceremedim tekrar denemek istiyorum ama korkuyorum ölmekten değil kurtulmaktan korkuyorum. şöyle fazla can yakmayan ama kesin çözüm olan bir yol bileniniz var mı?
Temmuz 3, 2007 at 12:29 pm
bir kız sevdim.Oda beni sevdiğini söylüyordu.ama uçarı bir kuş gibi ne zaman uçacagı belli değildi ve bir gün uçtu. ve ben o gün çirkinleştim iğdiş oldum. aradan yıllar geçti ama ne o nede ölüm geldi. ben boşlukları doldurdum. arkaya ilerledim otobüslerde. şimdi otobüsten inmek istiyorum.
Temmuz 3, 2007 at 5:19 pm
O ZAMAN DAHA FAZLA DURMA O OTOBÜSTE,KIRMIZI DÜĞMEYE BAS VE BİRAN ÖNCE İN OTOBÜSTEN,KENDİNE KENDİN İÇİN Bİ ŞANS VER.YA BEN ŞÖYLE DÜŞÜNÜYORUM ARTIK HAYATIMI DEĞİŞME ŞANSIM YOK,ANNEMİ BABAMI KISACASI AİLEMİ DEĞİŞEMİYCEĞİME GÖRE DÜŞÜNCELERİMİ DEĞİŞİRİM DEDİM VE YAVAŞ YAVAŞ DEĞİŞMEYE ÇALIŞIYORUM
Temmuz 3, 2007 at 6:05 pm
gemiler yandı HÜSEYİN gemiler yandıda,baska gemi yapmaya zamanımız yok..artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacak,gecmişi geri getirmek imkansız..BİZ KAYBETTİK KARDEŞİM BU HAYAT YOLUNDA!! ama bunun sonu intihar olmamalı..hesap gününe bu halde gıdemeyiz.burayı kaybettık orayı kaybetmeyelim.hen birazdan ölmeyecegimizi kim biliyor..bu canı biz kazanmadıkki biz harcayalım.
BİTİK,hiçbirseyin garantisi yok.ölmez sakat kalırsın ömür boyu acılar içinde yasayabilirsin.bugünlerini mumla arayabilirsin,hem köprüden en son atlayan üç kişi kurtuldu,ama şimdi ne haldedirler kimbilir belki intihar etmeye hallerı bıle yoktur.artıık canımı al ALLAHIM diye yalvarırlarda,aleme ibret olsun diye ALLAH onları uzun zaman yasatır acılar ıcınde..
SABIR anladıgım kadarıyla uzun zaman bekledın gelecek dıye.ama gelmedı,gelmezde ben on yıl bekledım gelmedı.hayatını devam ettırebılmek ıcın,baska sevdalara yol almak zorundasın.senı sevmeyen bırını bırakta cevrene bır bak,sen onu beklerken hayat akıp gecıyor,benım gıbı seyredıp durma bırseyler yap.
GÜLŞAH sana helal olsun,ınsallah aramızda kurtulan ılk sen olursun,karsına cıkacak zorluklar senı yolundan cevırmesın.tabı düşüncelerini degıstırmek kolay degıldır,ama yapmak zorundasın,ALLAH yardımcın olsun.
Temmuz 4, 2007 at 7:32 am
eşimle 10 yıl arkadaşlık yaptık,geçen yıl eylül ayında evlendik.Ama çok mutsuzum yaşamaktan nefret ediyorum,bu kente eşim için geldim,öyle güzel bir düzenim vardıki ama onun için herşeyi geride bıraktım evlenmeden,ailemide karşıma alarak geldim,yeni bir düzen kurabilmek için gece gündüz çalıştım.Ama eşim evlendiğimiz günden beri çok değişti sürekli şiddet eziyet…DAYANAMIYORUM,YAŞAMAK İSTEMİYORUM
Temmuz 4, 2007 at 7:42 am
ben doktorum,hastalarım için herşeyi yaparım,beş kuruş almadan yardımlarına koşarım ilaçlarını temin ederim ama şimdi kendimi kurtaramıyorum.Sizler kadar uzun süre sıkıntı çekmedim,hepinizin maillerini okudum,hepinize hayran kaldım kiminiz yıllarca bu ölüm düşüncesiyle yaşamışsınız benim gibi hemen pesetmemişsiniz.Ama ben sizler kadar güçlü olabileceğimi sanmıyorum.2 gün önce ilk kez intiharı denedim ama sonuç böyle…
Temmuz 4, 2007 at 7:58 am
Evdende ayrıldım,olmadı eşim eziyetlerini dahada artırdı.İşyerime gelip rezillikler çıkardı ağza alınmayacak sözler,şiddet ne varsa yaptı.Gecem gündüzüm kalmadı,o melek yüzlü bebeğime ne oldu,anlamıyorum. HEPİNİZLE İLK KEZ TANIŞTIK AMA SON KEZ GÖRÜŞÜYORUZ.GİDİYORUM.SİZLER BENİM GİBİ DEĞİLSİNİZ ÇOK DAHA GÜÇLÜSÜNÜZ,YILLARINIZI VERDİNİZ BU ÇİLEYE,HEMEN PESETMEDİNİZ.YETER ARTIK,YAŞAYIN LÜTFEN
Temmuz 4, 2007 at 8:00 am
Doktor intihar senin gibi okumuş adama yakışmaz sen insanların umudusun ailene karşı gelsende onlar senin ailen sana her zaman yardımcı olurlar.Bir hata yapmış olabilirsin. ama geri dönüşü olmayan bir hata değil.insanlar evlenir ayrılır bunda bir şey yok.Evliliğinde mutlu değilsin diye intihar edilmez ki.Senin gibi adamlara bu memleketin ihtiyacı var.Kendini bu kadar kolay harcama. Doktor olana kadar ne savaş vermişsindir .bu kadar kolay pes etme.Evlenmiş olbilirsin mutsuz olabilirsin gayet doğal hem kaç kişi evliliğinde mutlu bir çevrene bak. kendini düşün.ve sorunlarının üstesinden gel.sakince düşün ve en doğru karaı ver ama seçeneklerden biri intihar değil sakın unutma
Temmuz 4, 2007 at 8:10 am
Kendime yardımım olamadı.Belki son kez sizlere yardımcı olurum.LÜTFEN YAŞAYIN,SİZLERE ÜZÜNTÜ VEREN İNSANLAR İÇİN BİRDE SİZ KENDİNİZE ÜZÜNTÜ VERMEYİN,BU TEN BU BEDEN ARTIK ÇOK GÜZELİ HAKEDİYOR,AZAD EDİN ONU,ÇİLESİNİ DOLDURDU.HİÇBİRİNİZE ÖLÜM YAKIŞMIYOR.ÖLÜM SİYAH AMA SİZLER BEMBEYAZSINIZ.HEPİMİZ NİYE BURDAYIZ,ACABA BİRİ KURTARIRMI,ACABA BANA BENZEYEN BİRİLERİ VARMI DİYE,YANİ BU TEN HALA YAŞAMAK İSTİYOR.SİZ BUNU KABUL ETSENİZDE ETMESENİZDE.
Temmuz 4, 2007 at 8:22 am
Ne hayatla,ne kendinizle.nede başkasıyla savaşmayın.SAVAŞ kelimesini ağzına almayın.Beni kahreden şey okadar insana can oldum ama kendimi kurtarmaktan aciz kaldım.yani bu mesleğin adı altında ezildim.Eşim 3 gün ağlar eminim 4.gün arayışa geçer.Bu insan için ölüyorum bunuda biliyorum,sanıyormusunuzki oda arkamdan gelir? Beni seven tüm hastalarımdan ve sizlerden dua bekliyorum.
Temmuz 4, 2007 at 10:56 am
sayın doktorcuğum SENİN GİBİ BU İŞİN EĞİTİMİNİ ALMIŞ BİRİSİNİN İLK DENEYİMİ ATLATMIŞ OLMASI İLĞİNÇ. Oysa ben bu işi en kestirme yoldan yapmanın tiyolarını beklerdim. ben sana dua edeyim sende bana yolunu öğret olmaz mı?
Temmuz 4, 2007 at 11:00 am
doktor, inşallah dertelrinden, çilelerinden kurtulur huzura kavuşursun. sana gerçekten yardım edebilecek dünyadakikişiler annen ve babandın. ALLAH yaedımcın olsun her zaman ona sığın dua et. benim ablamda çok kötü bir evlilik ge.irdi kocası hiç bir iş yapmıyordu sürekli ablamdan para istiyordu ve isteme şeklide hiç hoş değildi.üstelik ablam kaçarak evlenmişti çok aşıktı ama aşk bir işe yaramıyormuş. ablam boşandı ve tekrara baba evine döndü.şimdi huzurlu ve mutlu. bence ailene sığın bir an evvel boşan ve intiharı düşünme senin gibi iyi doktorlara ihtiyacımız var. bu dünyanın sana ,seninde bu dünyaya ihtiyacın var.
Temmuz 4, 2007 at 11:04 am
hep yanlış tercihler yaptık. bize dürüstlüğün erdemleri anlatıldı inandık. özğür olun hayatı takmayın dendi. Kanatsız uçmaya çalıştık. Kemalist ilerici olun dendi öyle olduk. kendinizi değil başkalarını düşünün dendi. oysa geldiğim noktaya bakarmısınız. koca bir hiççç… şimsi beni ne sevda sözleri avuta bilir nede tanrı buyrukları. sessiz sedasız bir elvedayı bile çok görüyor hayat.
Temmuz 4, 2007 at 11:13 am
kendisine itaat etmeyen birisini niye sevsinki hayat. çıkarlarına karşılık vermeyenni neden sevsinki insan. oysa ben burada hayatla ölüm arasında güvenmek istiyorum birkez daha insanlığa “küfre yaklaştıkça inancım artıyor” varlığımın bir anlamı olmadığını biliyorum. yokluğum kimin umurunda.
Temmuz 4, 2007 at 11:19 am
bir tren çığlığı bir nehir sesi olsun. yada karga bağrışları uzun kavaklarda. beynim bunlarla uğraşa dursun hiç biri olmadanda açılmalı bu gemi boşluğa
Temmuz 4, 2007 at 11:20 am
DUDAKLARIMI KANATIRCASINA ISIRIYORUM GÜNLERDİR
….
….
VE DİLİMİN UCUNDA KÜFRE DÖNÜYOR HER SÖZCÜK
Temmuz 4, 2007 at 11:38 am
“intihar etmeye yetecek cesaretini sorunu çözmeye kullan” ne aptalca bir söz sorunu çözmek isteyen kim? bu sürece tekrar katlanıla bilir mi etrafındaki bu insanlar tekrar tekrar çekilirmi sanıyorsunuz.
Temmuz 4, 2007 at 11:56 am
yazdı sıcak mı sıcak bir gündü.elimde hasır bir şapka konak meydanında kalakalmıştım. o an anlamıştım intihar hayata dair bir şeydi. söyleyemedim sana o günü. damarlarımı kestim o gün bilinçsiz bir girişimdi biliyorum. sonra medet umarak senden bir köpek gibi damınızda sabahladım.damarlarımı diken doktor nişanlın mı diye sormuştu. hayır dedim o benim sınırsızım. ela gözlerin ıslanmadı ben giderken paran varmı diye somuştun. o günden beri hiç param olmadı nerede bulduysam alkole çevirdim. siroz olur ölürüm sandım beceremedim.kaç koma atlattım.kaç kalp kırizi ölmedim. bir kadın acıdı halime olmaz dedi sen düzelemezsin. ne olur benide sürükleme. tamam dedim kendine iyi bak beni düşünme. dil tarihteki kıza elimdeki 2 kutu ilacı verdiğimdede aynı şeyleri düşünüyordum herhalde. oda ölmedi bende. kaç kadını öldürdüm hatırlamıyorum sensizliğimde.ama bu sodu şimdi sıra bende.
Temmuz 4, 2007 at 12:03 pm
kadehdeki son konyağı avucumdakilerle birlikte yuvarladım. yatağa uzandım.zaten yeterince sarhoştum. zil çalıyor azrail olmalı. kalktım kapıyı açtım. hiç bir azrail bu kadar güzel olamazdı “taze ekmek aldım kahvaltı ederiz” dedi. tanrım yine mi olmadı.
Temmuz 4, 2007 at 12:38 pm
Doktor;
“Ne hayatla,ne kendinizle.nede başkasıyla savaşmayın.SAVAŞ kelimesini ağzına almayın.”
diyorsun, ben de sana çiçek çocukların sloganını hatırlatmak istiyorum “SAVAŞMA SEVİŞ”
Evet, hayatla ve kendinle seviş, sevdiğinin hatalarını nasıl görmezlikten gelmeye eğimliysek kendimizi sevdiğimizde , hayatı sevdiğimizde, kendi hayalarımızı da hayatın kötü yanlarını da daha az göreceğiz -var olmaya devam edecekler elbet, ama bizi daha az etkileyecekler-
Kurtuluşa inanmıyorum şahsen.
Sevdiğim bir yazar (CİORAN) şöyle der:
“Hiç bir zaman intihar etmemeli, çünkü intihar etmek için daima çok geç kalmış oluruz”
Ancak intihar düşüncesinde (dikkat edin düşüncesinin diyorum) sağlıklı bir tarafı olduğu da gerçek, çekip gideceğimizi bilmek bizi burada tutan en önemli şey olabiliyor bazen.
Nietche’nin de dediği gibi “İntihar düşüncesi olmasa çoktan kendimi öldürmüş olurdum”
İçinde bulunduğumuz koşullar, çevremizdeki insanlar veya yaklaşımları değişken şeyler, tıpkı onları algılamamızın da değişken olduğu gibi.. Değişebilecek şeyleri sebep kabul edip değiştirilemeyecek bir sonuca varmak bana mantıksal olarak doğru gözükmüyor…
Ayrıca zaten küresel ısınma ve türümüzün çıkardığı savaşlar yüzünden ölüp gidicez, acele etmeye gerek var mı bilmiyorum…
Temmuz 4, 2007 at 1:27 pm
Bitik bence senin intihar etmeye falan niyetin yok ama intihar edebiyatı yapmasını iyi biliyorsun intihar falan edeceğin yok yazdıkların birilerini gaza getirip intiharına sebep olabilir keskin sözlerin var intihar edeceksende haber ver önce
Temmuz 4, 2007 at 1:34 pm
Hüseyin; “Bitik bence senin intihar etmeye falan niyetin yok ” şeklindeki sözlerin de Bitik’i olumsuz etkileyebilir…
Yukarılarda bir yerde yazdıklarımı buraya tekrar ekliyorum ve herkesten hassasiyet göstermelerini umuyorum
286 Numaralı postta yazdıklarımdan bir kaç alıntı;
“Öncelikle burada yazılanları okuyacakların ve onlardan çok da yazacakların dikkatli olmaları gerektiğini hatırlatmak istiyorum. İntihar’la ilgili olumlu ya da olumsuz bir düşünce, onu okuyan kişinin içinde bulunduğu durumda farklı yansımalara ve farklı sonuçlara yol açabilir ve bunun ne gibi sonuçları olacağını önceden kestirebilmemiz, mesajları okuyanların o anki durumlarını bilmediğimiz için neredeyse imkansız…
İntihar’ın korkakların seçimi olduğunu söylemek bile bu düşünce içinde olan kişiyi daha da olumsuz bir duyguya itebilir… Saçma olduğunu söylemek ya da çözüm olduğunu söylemek de öyle…
“Beterin beteri var”ı göstermek için kendi yaşamlarımızdan aktaracaklarımızın da çok fazla anlamı olacağına inanmıyorum…
…
…ancak çok ince bir çizgide olduğumzu ve diğer tarafa geçisin de ne korkaklık ne de zor birşey olduğunu buradaki her mesajı okurken ve buraya mesaj yazarken aklımızdan çıkarmamamız gerektiğini belirtmek istedim. İnsanların iyi niyetinden kuşkulanmak haddimize düşmez belki ama bu iyi niyetten yararlanmak isteyenlerin de özellikle bu tip sanal ortamlarda bulunabileceğini, en hassas anlarında burada görecekleri bir cümlenin onları nerelere götürebileceğini göz ardı etmeyelim lütfen…”
Temmuz 4, 2007 at 3:18 pm
Haklısın sonsuz travma sen piskiyatristmisin
cümlelerin akıl dolu .
Temmuz 4, 2007 at 3:22 pm
merhaba arkadaşlar
buyuk bi sıkıntı içindeyim
çalışmak için antalyaya geldim ama ne param kaldi ne pulum iş buldum ama iş için evrak istiyolar evraklar cantada canta emanetcide emanetci parayı vermeden çantayi vermiyo artik çaresizim ne yapsam ne etsem olmuyo ne yapiyim?_
ölüm çözüm değil ama çare yok
Temmuz 4, 2007 at 4:19 pm
İşyerinden avans al
Temmuz 4, 2007 at 4:24 pm
a
Temmuz 4, 2007 at 4:38 pm
hep yanlış tercihler yaptık
Temmuz 4, 2007 at 4:40 pm
Haklısın Bitik yitirdik köprüleri yıkyık bi önümüze bakabilsek arkamıza değil
Temmuz 4, 2007 at 4:46 pm
Brave nerdesin arkadaş
Kırık düşler sen nasılsın bugün
sonsuz tavma sen de iyisindi,r umarım
acep düşüyorum ve ölümsüz nerdeler
Lasanta girmiyor artık herhal.
Temmuz 4, 2007 at 6:29 pm
“Hüseyin Diyor ki:
Temmuz 4th, 2007 at 3:18 pm
Haklısın sonsuz travma sen piskiyatristmisin
cümlelerin akıl dolu .”
Hayır değilim, ben eşşekten düşenim sadece, defalarca düşen hem de, ve pek çok düşen insanla yaralarımızı sarmışlığımız, pansuman yapmışlığımız var o kadar…
(bilmeyenler için dipnot : Eşşekten düşenin halinden eşşekten düşen anlar )
SaLiH; “Emanetçiye durumu açıkla, sadece evrakları almak istediğini , işe giremezsen de asla parasını alamayacağını söyle, olumlu yaklaş, durumunu açıkça söyle, işyerine de açık şekilde anlatırsan belki yardımcı olurlar, en azından işyerinden işe girişinle ilgili olarak gerekli evrakları istediklerine istediklerine dair bir kağıt alıp emanetçiye gösterebilirsin”
Temmuz 4, 2007 at 6:32 pm
Arkaya bakmayı bırakamıyorsanız, 180 derece dönün, siz arkaya bakarken artık önünüzü görüyor olacaksınız…
Temmuz 4, 2007 at 6:41 pm
tam 4 kez denedim bileklerimi kestim kendimi tırın öünne attım hap içtim ama olmadı yeniden deneyeceğim yarın
Temmuz 4, 2007 at 7:07 pm
bu gece sabah olurmu? hadi oldu diyelim. kime faydası var bunun. kimin işine yarar.her anı gece geçiren beni neylesin yalancı sabah.
Temmuz 4, 2007 at 7:08 pm
k
Temmuz 4, 2007 at 7:17 pm
burak4; acaba aklına 4 kez de “başarılı” olamamanın bir “işaret” olabileceği geldi mi hiç ?
Ayrıca kendini önüne attığın tırın şöföürünün öbür boyunca yaşayacağı duyguları aklına getirdin mi ? Hiç tanımadığın bir insanın hayatını mahvetmeyi düşünecek kadar mı kendinden geçtin ? Eğer öyleyse şimdi de karar verebilecek durumda değilsin demektir, yarın karar verecek durumda olduğunu düşünürsen, baştan düşün derim, ama önce düzgün düşünüp , bağımsız karar verebildiğin, değişebilecek şeylerden etkilenmediğin konusunda kendi yokla, öyle değilse de, tüm bunlar olasıya kadar “ertele” derim sadece…
Ertelermiş olursan, buraya yazarsın ve dilersen paylaşırsın seni kendini kaybettirecek hale getiren şeyleri…
Temmuz 4, 2007 at 7:30 pm
“bitik Diyor ki:
Temmuz 4th, 2007 at 7:07 pm
bu gece sabah olurmu? hadi oldu diyelim. kime faydası var bunun. kimin işine yarar.her anı gece geçiren beni neylesin yalancı sabah.”
Evet bu gece de sabah olacak… Ama şunu unutmamalıyız biz o sabahı görsek de görmesek de sabah olacak, üstelik sabah , bizim onu görüp görmemizi hiç umursamıyor.
Her anını gece geçirebiliyorsan, gece’nin kıymetini bil, A.Alvarez’in GECE isimli bir kitabı var Ayrıntı yayınlarından çıkan, şiddetle tavsiye ediyorum.
Gece olmasaydı, sabah da olmazdı , madem sen gecedesin demekki senin de bi sabahın olacak, geceyi göremeyecek sahte sabahlarda yaşayanlara daha çok üzülüyorum.
Temmuz 4, 2007 at 10:46 pm
iyiki sizi tanıdım arkadaşlar. komlo teorisi kuracak değilim. sonsuz travmanın dediklerine katılmaMAK ELDE DEĞİL.
ama çok egosuzum . bir çok hikaye anlata bilirdim size ama havamda değilim. bu gece ya ölürüm ya sızarım. yarın….
Temmuz 4, 2007 at 10:56 pm
benliğini yitiren çığırtkan çocuk: bağırma sattığın kotlar saana geri dönmeyecek. sarhoşum vaktim kısıtlı ayılmamam gerek bir şarkı söylemek lazı ölmeden önce
peki sanırmısınki nota biliyor gece
Temmuz 5, 2007 at 8:09 am
Günaydın herkeze selam benim için kayıp bir gün daha başlıyor
Temmuz 5, 2007 at 9:14 am
m
Temmuz 5, 2007 at 10:19 am
intihar= izdirabin karekökü
Temmuz 5, 2007 at 10:19 am
“Hüseyin Diyor ki:
Temmuz 5th, 2007 at 8:09 am
Günaydın herkeze selam benim için kayıp bir gün daha başlıyor”
Elinde olmayan şeyi kaybedemezsin, elindeyse de sahip çıkarsın, kaybedeceğin konusunda bu kadar ısrarlıysan da kimsenin yapabileceği birşey yok demektir, senin bile…
Belki güne bir şans vermelisin, bakalım o sana ne verecek o zaman…
Temmuz 5, 2007 at 12:21 pm
Sevgili Hüseyin, haklisin.. sordum Ölüme. dediklerini . Bana hayat sigortasi verecekmis, öyle dedi.
“hayatın neresinden dönülse kârdır!”
Temmuz 5, 2007 at 3:32 pm
Esperi Sanırım Nilgün marmara okuyorsun bu günlerde.Ne yapmalı bundan sonra bilmiyorum ama yapılcak da bi şey yok gibi duruyor.
Temmuz 5, 2007 at 4:22 pm
İntihar etmeyi defalarca düşündüm… ne yazık ki bunu yapabilecek kadar cesur değilim.
Önceleri bunun ergenlik problemi olduğunu, belki de benim fazla abarttığımı düşündüm… fakat ruhi buhranlar ardı arkası kesilmez olunca iş, içinden çıkılmaz bir hal aldı adeta…
Gün geçti boğulduğum bu kentten uzaklaşmak da fayda etmiyor… nereye gitsem kendimi de götürüyorum, nerde olsam intihar fikri beni kuşatmış durumda… kendimden kurtulmam lazım…
Üstat necip fazıl ne güzel söylemiş:
“ölüm zorların zoru
yaşamak ondan da zor!”
gün geçtikçe ümidim boğuluyor karanlıklarda… bu ümitsizlik, bu çaresizlik, bu korkular içinde nasıl olur da birilerine güvenebilir, onlardan yardım isteyebilirim…
daha önce defalarca yardım istedim fakat önemsenmedim… kimsenin umurunda dahi değil, bedenim sağlıklı ya başka problemimin olması şımarıklıkmış gibi…
yoğunlaşmakta intihar fikri… kurtuluştan ötesi yok, ölüm ise tek kurtuluş… hiç kimsenin üzülmeyeceğine eminim, ailem dahil en fazla 1 hafta ağlarlar!!!
Kim beni neden sevsin ki?!
kırılan kalbim, incinen ruhum tadilata sokulamayacak kadar harap…
ümitsiz kalmamanız dileğiyle…
Temmuz 5, 2007 at 5:40 pm
ıkı gun kafeye ugramadım ortalık fena toz duman olmus(tabı benım ugramam bırseyı degıstırmez) eskı arkadaslar tatılde galıba,HÜSEYIN ve SONSUZ TRAVMA harıc..bu eskı arkadaslar umarım bıtmeyen tatıle cıkmamıslardır..
aramıza yenı arkadaslar katılmıs,hosgeldınız..dılerım cabucak gıtmezsınız.
Temmuz 5, 2007 at 5:57 pm
sevgili karamsar, aslinda kimse gercekte intihar etmis olmuyor. olaya ledünn boyutundan bakmak lazim; sadece fay hatti yer degistiriyor. nerden biliyorsun? diyebilirsin simdi. gittim ve geldim, ordan biliyorum.. vesselam
sevgili hüseyin, nilgün marmara ablamiz & sylvia plath ablamiz kadar sIk okurum
ermis insanlardir zira ikisi de..
selamlar
Temmuz 5, 2007 at 6:32 pm
ÇÖLDE OTURAN BİR AİLENİN BİR KÖPEĞİ,BİR EŞEĞİ,BİRDE HOROZU VARDI.(horoz onları namaza kaldırır,eşek sırtında su taşır,köpek ise onları korurdu)
BİRGÜN BİR TİLKİ GELİP HOROZU YEDİ. AİLE BUNA ÇOK ÜZÜLDÜ..BİLGE ONLARA DEDİKİ:”ÜZÜLMEYİN UMULURKİ BU DAHA HAYIRLIDIR”.
SONRA BİR KURT GELİP EŞEĞİN KARNINI DEŞİP ÖLDÜRDÜ..ÇOCUKLAR BUNUN İÇİN ÇOK ÜZÜLDÜLER.
BİLGE:”BELKİ DAHA HAYIRLIDIR” DEDİ.
SONRA KÖPEK HASTALANIP ÖLDÜ.
BİLGE:BELKİ DAHA HAYIRLIDIR DEDİ.
BİR SABAH UYANDIKLARINDA;ETRAFINDA KONAKLAYAN BUTUN INSANLARIN ESIR EDILDIGINI OGRENDILER..BUNUN ÜZERİNE BİLGE:”ETRAFINIZDAKI INSANLARIN YAKALANIP ESIR EDILMELERI,ONLARIN YANINDA KOPEK,ESEK VE HOROZ SESLERININ BULUNMASIYDI”.HAKKIN SIZIN ICIN TAKTIR ETTIGI HAYIR BU ÜÇ HAYVANIN HELAK OLMASIYDI,DEDİ!!…
Temmuz 5, 2007 at 6:53 pm
sevgili kirik düsler, Musa ve Hizir´in kissasini hatirlatti… cok güzel, manayi yakalamak… tskler.
Temmuz 5, 2007 at 6:54 pm
Yunus suresi :
22.~23 “Sizi karada ve denizde yürüten Allah’tır. Bulunduğunuz gemi, içindekileri güzel bir rüzgârla götürürken yolcular neşelenirler; bir fırtına çıkıp da onları her taraftan dalgaların sardığı ve çepeçevre kuşatıldıklarını sand